Αχ αυτη η μεσαια η περιοχη!

[vastsar]

Θα ηθελα να ξεκινησω τις σκεψεις μου με την περιπτωση του Θαναση Κ, ο οποιος εχει τα μαγνητοστατικα ηχεια της ΑΝΑΛΥΣΙΣ, το μοντελο ΕΨΙΛΟΝ. Απο το σπιτι του περσαν του κοσμου οι ενισχυτες. Συνηθως ειχε 3-4 ενισχυτες παραλληλα. Παντα ειχε μια ταση προς τους ενισχυτες λυχνιας. Καποτε ειχε τις ηλεκτρες του Τσακιριδη γεφυρωμενους για να δινουν συνολικα 400 βατ στα ηχεια. Ειχε ομως και ενισχυτες τρανζιστορ με μεγαλη ισχυ οπως της Musical Fidelity στα 750 βατ. Τελικα καποτε πηρε τους SE του Τσαντουλη (Dared) με 50 βατακια μονο. Απ οτι μου ελεγε τοτε, εν γνωσει του εχανε κατι στο χαμηλο. Ομως επι συνολου ηταν πολυ πιο ευχαριστημενος απο το τελικο αποτελεσμα κι εμεινε εκει.

Παμε ομως και στο βινυλιο. Απ οτι μας αναφερε ο ChrisChat κατα την εγγραφη στο βινυλιο μια συγκεκριμενη περιοχη (καπου στις 4.000-6.000 HZ αν θυμαμαι καλα) την τονιζουν καπως περισσοτερο και ενδεχομενως ειναι αυτο που σε καποιους το βινυλιο αρεσει περισσοτερο.

Η περιπτωση των ηχειων πανελ ειναι αναλογη. Η μεσαια περιοχη κατα την αποψη των ιδιοκτητων τους ειναι το μεγαλο πλεονεκτημα. Χανουν σε χαμηλο εν γνωσει τους αλλα την μαγεια της μεσαιας περιοχης δεν την αλλαζουν.

Για σκεφτειτε και κατι ακομη. Στο παρελθον εχω διαβασει για τα μεγαλα μοντελα των Zingali & TANNOY και την καταπληκτικη οδηγηση τους απο ενισχυτες λυχνιας (δεν αναφερομαι στην τοπολογια ουτε στα ποσα βατ).

Τελκα τι σμβαινει? Καποια πραγματα ειναι απλα και μονο θεμα γουστου? Ειναι ετσι απλα ο εθισμος της λυχνιας? η των πανελ? η του βινυλιου? Αυτη η μεσαια περιοχη σε ποιο βαθμο επηρεαζει το τελικο αποτελεσμα? Τελικα για να παρεις το βαθυ χαμηλο μηπως θυσιαζεις περισσοτερα πραγματα απ οσα πρεπει?

Γιατι καποιοι προτιμουν να χασουν το χαμηλο για να πανε σε κατι αλλο που τους ικανοποιει περισσοτερο?

 

[Kotsidis John]

Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Γεια σου Βασιλη μου ερωτιαρη!!

:622:

 

[Gebreselassie]

Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Γιατι καποιοι προτιμουν να χασουν το χαμηλο για να πανε σε κατι αλλο που τους ικανοποιει περισσοτερο?

Δεν πρόκειται για προτίμηση αλλά για ασκήσεις αυθυποβολής στον συμβιβασμό. Κοινώς όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια.

...

 

[geomiat]

Απάντηση: Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Δεν πρόκειται για προτίμηση αλλά για ασκήσεις αυθυποβολής στον συμβιβασμό. Κοινώς όσα δεν φτάνει η αλεπού, τα κάνει κρεμαστάρια.

...

Άη χαζζζά λές, δεν ξέρς, γιαυτό!:138:

Βασίλη όταν ακούς σε μέτριες-χαμηλές εντάσεις και δη βράδυ και δη μονάχος, τι να τα κάνεις τα τσικι-τσίκι, μπουμ-μπούμ?

Αυτά είναι για απογευματάκι, κάνα πάρτυ, κανα πρωινό Κυριακής, νάσαι και 25 χρονών να γουστάρεις!

Το ζήτημα είναι -πέρα απο τα γούστα- ότι όταν η αναπαραγωγή ΔΕΝ εμπεριέχει τις σωστές μεσαίες, τότε σαν ακροατής ΔΕΝ προσλαμβάνεις το ζουμί του έργου.

Είναι σαν να τρώς ΤΟΣΤ ένα πράγμα. Μετά αφαιρείς το περιεχόμενο...έ τι να φχαριστηθείς??

Αν όμως κρατήσεις το περιεχόμενο και βάλεις λεπτότερο ψωμάκι ...έ?έ?

 

[Costas Coyias]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Η μεσαία περιοχή είναι αυτή που το ακουστικό σύστημα των ανθρώπων αντιλαμβάνεται πρώτη, ξεκινώντας από χαμηλά και αυξάνοντας τη στάθμη προοδευτικά. Δοθέντος ότι, για διαφόρους πρακτικούς λόγους, συνήθως ακούμε μουσική στο σπίτι παίζοντας σχετικά χαμηλά, είμαστε συνηθισμένοι στο άδειο χαμηλό, και όταν το ακούμε ρεαλιστικά, μας ξενίζει.

Αυτή η συνήθεια περνάει αναπόφευκτα και στη ισοστάθμιση μιας ηχογράφησης, είτε διότι έτσι αρέσει στον μηχανικό που κάνει το mastering, είτε διότι αυτός την κάνει έτσι επί τούτου, επίτηδες δηλαδή, για να αρέσει στον αγοραστή του δίσκου προς τον οποίον απευθύνεται. Βεβαίως, σε άλλες περιπτώσεις, είναι τονισμένα τα μπάσα, επειδή έτσι είναι η προτίμηση -και πάλι- του τυπικού αγοραστή του δίσκου, (Madonna, Nelly Furtado, Fatboy Slim etc.). Ένα απόγευμα άκουγα το Weapon of choice στο σύστημα του geomiat (αν θυμάμαι καλά, τότε έπαιζε με τα Martin Logan), και με χαϊφιντελικά κριτήρια το αποτέλεσμα ήταν χάλια.

Το φαινόμενο των τονισμένων μεσαίων και χαμηλομεσαίων το έχω παρατηρήσει έντονα κυρίως σε δύο περιπτώσεις, συγκρίνοντας άμεσα (με σύγκριση Α-Β) τη Jazz Samba του Stan Getz σε βινύλιο και CD, καθώς επίσης και το Sketches of Spain, όπου τονισμένη μεσαία είχε το CD, τόσο τονισμένη, που φάνταζε ερασιτεχνική, να μην πω ενοχλητικά κακότεχνη, ενώ το master της έκδοσης σε SACD/CD ήταν σαφώς ισορροπημένο.

Συνελόντι ειπείν, καθένας αγοράζει και καταλήγει σ' αυτό που του ταιριάζει ιδιοσυγκρασιακά, σε συνδυασμό με το πορτοφόλι και την αυταρέσκειά του. Όμως, το εξ ηχείων τε και ενισχυτών ξεχωρίζειν ουκ εστί φιλοσοφείν...

 

[geomiat]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Με τα Lipinski το ακούσαμε Κωστή.

 

[Costas Coyias]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Ααα, είναι πιο πρόσφατο δηλαδή! Τόσο το καλύτερο για τα Lipinski. Το καλό, καλό, το χάλι, χάλι. Αυτό θα πει χωστό ηχείο.

 

[geomiat]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Τώρα με την Metric το πειράζουμε και το κάνουμε οντιοφαιλ το άζμα, άμα λάχει και γοστέρνομε παρέμβασις!! έ?

 

[Costas Coyias]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

... και κάτι ακόμα. Οι αδυναμίες των λαμπάτων ενισχυτών, τουλάχιστον της συντριπτικής πλειοψηφίας τους, είναι στα μπάσα. Αν θέλει κανείς να βάλει ένα άγγιγμα λάμπας, μπορεί κάλλιστα να έχει λαμπάτο μόνον τον προενισχυτή, και όχι το κύκλωμα που οδηγεί τα φορτία. Έστω και κάνοντας κάποιους -συνήθως μικρούς- συμβιβασμούς στις παραμορφώσεις και την "καθαρότητα", δηλαδή στην απόκριση ψηλά. Βέβαια, υπάρχουν και λαμπάτοι προενισχυτές όπως ο PV-10, που τους βάζεις στην πρίζα και λες "τί έγινε ρε γαμ..το, κάηκαν τα τουήτερ"; Όμως, το να έχει λαμπάτο τελικό στάδιο είναι, σαν να έχει χρόνιο υψηλό πυρετό, να του δίνουν ένα depon για λίγες δεκάρες και να μην το παίρνει, επειδή η μαμά του είναι ομοιοπαθητική γιατρός και του έχει απαγορεύσει το depon, του έχει απαγορεύσει να κάνει έρωτα με το φως αναμένο, να αυνανίζεται όποτε τού 'ρθει, να γελάει έντονα και εγκάρδια, και να έχει έπιπλα από νοβοπάν στο σπίτι του...

 

[Kotsidis John]

Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

μ αρεσουν οι παρομοιωσεις σου ρε Κογια...

 

[caravelle]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

... και κάτι ακόμα. Οι αδυναμίες των λαμπάτων ενισχυτών, τουλάχιστον της συντριπτικής πλειοψηφίας τους, είναι στα μπάσα. Αν θέλει κανείς να βάλει ένα άγγιγμα λάμπας, μπορεί κάλλιστα να έχει λαμπάτο μόνον τον προενισχυτή, και όχι το κύκλωμα που οδηγεί τα φορτία. Έστω και κάνοντας κάποιους -συνήθως μικρούς- συμβιβασμούς στις παραμορφώσεις και την "καθαρότητα", δηλαδή στην απόκριση ψηλά. Βέβαια, υπάρχουν και λαμπάτοι προενισχυτές όπως ο PV-10, που τους βάζεις στην πρίζα και λες "τί έγινε ρε γαμ..το, κάηκαν τα τουήτερ"; Όμως, το να έχει λαμπάτο τελικό στάδιο είναι, σαν να έχει χρόνιο υψηλό πυρετό, να του δίνουν ένα depon για λίγες δεκάρες και να μην το παίρνει, επειδή η μαμά του είναι ομοιοπαθητική γιατρός και του έχει απαγορεύσει το depon, του έχει απαγορεύσει να κάνει έρωτα με το φως αναμένο, να αυνανίζεται όποτε τού 'ρθει, να γελάει έντονα και εγκάρδια, και να έχει έπιπλα από νοβοπάν στο σπίτι του...

Υπάρχει και το υβριδικό τελικό στάδιο! Λυχνίες και λάμπες, μπαρδόν, και τρανζίστορ θέλω να πω!

Και τότε, λέει, οι λάμπες "καθαρίζουν" τον ήχο των τρανζίστορ! (Και με πλούσιο μπάσο-μεσαίο-πρίμο!).

Άει μαναμ'


:142:

 

[platon]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

H αλλη λυση (πανω σ' αυτο που λεει ο Κωστας) ειναι ηχειο σαν το Avantgarde.
Γιατι καλος ο λαμπατος για τα mid-hi αλλα στα χαμηλα τι γινεται?
Χωρις να στερηθεις τον λαμπατο σου λοιπον (για τα μεσουψηλα), εχεις και τον SS για τα χαμηλα, και μαλιστα............ ενεργα.

 

[vastsar]

Απάντηση: Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Καμμια φορα φιλε Πλατων τα πραγματα δεν ειναι ετσι απλα. Για παραδειγμα οι καθαροαιμοι πανελακηδες (Quad, Analysis, Saundlab, Magnepan) κατηγορουν τον ερμαφροδιτο ηχο των υβριδικων (πχ Martin Logan). Κατι αντιστοιχο γινεται και με τους ενισχυτες. Εν γνωσει τους οτι υστερουν στο χαμηλο (η ενδεχομενως και στα πριμα) και δεν ειναι καμμια ασκηση αυθυποβολης φιλε Νικο. Ξερουν πολυ καλα το τι χανουν. Αρκετοι απο αυτους εχουν κανει καποιες δοκιμες κι εχουν καταληξει εκει που κατεληξαν.

Αυτη η προσθαφαιρεση δεν λειτουργει σ ολους τους ανθρωπους το ιδιο. Για παραδειγμα ο φιλος μας ο John με τις ηχειαρες του. Προτιμαει να χασει οτι χανει απο ενισχυτες με μπολικη ισχυ και να ακουει με τις λυχνιες. Δηλαδη το να παρει λιγες αρμονικες παραπανω του φτιαχνει την διαθεση περισσοτερο απο το να εχει ενα καποια αλλα συν.

Οι ανθρωποι που ασχολουνται με το mastering γινονται και λιγο καλλιτεχνες προσθετοντας και την δικη τους πινελια στο εργο των καλλιτεχνων (φυσικα παντα με την συμφωνη γνωμη τους). Ο καλλιτεχνης δεν σημαινει απο την αλλη οτι εχει τεχνικες γνωσεις (επαφιεται στους επαγγελματιες που πληρωνει γι αυτο τον σκοπο). Τα παραδειγματα που ανεφερε ο Κωστας Κογιας ειναι πολυ λιγα μπρος στις παρεμβασεις που εκαναν οι μηχανικοι σε κομματια του Bob Marley των Pink Floyd και αλλους οπου υπαρχουν ειδικα βιντεο απο τα στουντιο για το εργο τους.

Ετσι βλεπουμε οτι σε ενα βαθμο το live παει περιπατο αφου υπαρχουν παρεμβασεις των μηχανικων του ηχου, κι αφου λοιπον αυτο παει περιπατο, γιατι να σκαμε σε βαθμο υπερβολης για καποια πραγματα που εχουν σχεση με την διασκεδαση μας. Ναι να υπαρχει το επιστημονικο στοιχειο για να ξερουμε τους νομους που διεπουν τον ηχο και οτι συνεπαγεται γυρω απ αυτο. Ομως η ευχαριστηση μας επειδη αποτελει το πρωταρχικο στοιχειο οταν ακουμε την μουσικουλα μας, μπορουμε να κανουμε καποιους συμβιβασμους και να πουμε ακουω με βινυλιο, με λυχνιες με πανελ η οτιδηποτε αλλο εγειρει τις αισθησεις μας, επειδη ετσι μας αρεσει! :619:

 

[costas EAR]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Τελικα καποτε πηρε τους SE του Τσαντουλη (Dared) με 50 βατακια μονο. Απ οτι μου ελεγε τοτε, εν γνωσει του εχανε κατι στο χαμηλο.

ο φίλος σου λέει ψέμματα.

αυτό το λέει διότι "στέκει" στο χώρο, δηλαδή το ακούς εσύ και γω κ οποιοσδήποτε και λέμε όλοι μαζί με μια φωνή "ναι, χάνει κάτι στο χαμηλό".

μπούρδες. Τίποτα δε χάνει. Το λέει για να είναι "in" στο "κύμα"... Είναι απλά άλλη μια έκφραση της έμφυτης τάσης για κοινωνικοποίηση, ιδίως σε κλειστές ομάδες βλαμμένων!

 

[Gebreselassie]

Re: Απάντηση: Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Καμμια φορα φιλε Πλατων τα πραγματα δεν ειναι ετσι απλα. Για παραδειγμα οι καθαροαιμοι πανελακηδες (Quad, Analysis, Saundlab, Magnepan) κατηγορουν τον ερμαφροδιτο ηχο των υβριδικων (πχ Martin Logan). Κατι αντιστοιχο γινεται και με τους ενισχυτες. Εν γνωσει τους οτι υστερουν στο χαμηλο (η ενδεχομενως και στα πριμα) και δεν ειναι καμμια ασκηση αυθυποβολης φιλε Νικο. Ξερουν πολυ καλα το τι χανουν. Αρκετοι απο αυτους εχουν κανει καποιες δοκιμες κι εχουν καταληξει εκει που κατεληξαν.

Μην ανησυχείς. Απλά οι δοκιμές που έχουν κάνει είτε είναι επιφανειακές, είτε σε λάθος βάση. Κοινώς, κάτι τους ενόχλησε, ενώ δεν έπρεπε να τους ενοχλήσει, άρα έχουν κάνει κάτι λάθος. Εκτός κι αν θεωρεί κανείς ότι η ύπαρξη επαρκούς χαμηλού απαγορεύει στην μεσαία περιοχή να "εκφραστεί" σωστά...

...

 

[vastsar]

Απάντηση: Re: Απάντηση: Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Μην ανησυχείς. Απλά οι δοκιμές που έχουν κάνει είτε είναι επιφανειακές, είτε σε λάθος βάση. Κοινώς, κάτι τους ενόχλησε, ενώ δεν έπρεπε να τους ενοχλήσει, άρα έχουν κάνει κάτι λάθος. Εκτός κι αν θεωρεί κανείς ότι η ύπαρξη επαρκούς χαμηλού απαγορεύει στην μεσαία περιοχή να "εκφραστεί" σωστά...

...

Νικο δεν διαφωνω με αυτο που γραφεις. Αλλα καμμια φορα μπαινει ενα προβληματισμος.
Τι ζηταμε ηχητικη πιστοτητα η μουσικη απολαυση?

Και δες τωρα τι συμβαινει. Ακουμε ενα κομματι των Dire Straits. To συγκρινουμε σε ενα σωρο ηχοσυστηματα, και ο Μαρκ Κνοπφλερ μπορει να διαβαζει τα συγκριτικα και να σκαει στα γελια. Γιατι?

Ισως γιατι ποτε δεν το ξαναεπαιξε κατ αυτον τον τροπο που το ακουμε στο δισκακι (βινυλιο η οτιδηοπτε αλλο). Στις συναυλιες καθε φορα το λεει με διαφορετικο τροπο. Κι αυτη την μεθοδο την ακολουθουν αρκετοι καλλιτεχνες. Εμεις λοιπον οι λατρεις των Dire Straits τι θα κανουμε. Θα τρεχουμε σε καθε συναυλια να ηχογραφουμε τον συγκεκριμενο τροπο απαγγελιας των κομματιων τους?

Γι αυτο και λιγο πρεπει να κουλαρουμε και να ξερουμε τελικα τι ειναι αυτο που ζηταμε. Και λιγο στραβα να ακουγεται κατι δεν εγινε και κατι σημαντικο. Αφου ετσι την βρισκουμε δεν χρειαζεται να διυλιζουμε τον κωνοπα.

 

[vastsar]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Καποιος να προσθεσει στον τιτλο του νηματος το αλφα που εφαγα απο την λεξη μεσαι(α)

 

[costas EAR]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Οι ενισχυτές λυχνίας ουδένα "πρόβλημα" δεν εμφανίζουν στην απόδοση χαμηλών συχνοτήτων, όσο είναι μέσα στα όρια ισχύος τους. Αν ξεφύγουν από τα όρια ισχύος τους, το άκουσμα είναι εμετικό, δε τίθεται θέμα.

Ταυτόχρονα, λόγω χαμηλού συντελεστή απόσβεσης (υποχρεωτικό σε κάθε λαμπάτη υλοποίηση λόγω υψηλής αντίστασης εξόδου των τελικών σταδίων) η συνολική αίσθηση που αποκομίζει ο μέσος ακροατής (μιλώ για χαλιεντά που έχει φάει τα χρόνια του να αλλάζει μηχανές) είναι πως βγάζει πιο πολύ μπάσο!

Ο ελλιπής έλεγχος και οι "ουρές" στο μπάσο, είναι σπανίως αντιληπτές και από ελάχιστους μόνο ακροατές, άσε που συνήθως (και ορθώς) δικαιολογούνται από την συμπεριφορά του χώρου, βγάζοντας έξω από την εξίσωση το ενισχυτικό στάδιο (πονηρώς, αλλά ο γάτος τους πχιάνει αδιάβαστους). Συνήθως, ο μόνος τρόπος να αποδείξεις αυτή τη συμπεριφορά στις χαμηλές συχνότητες, είναι η άμεση σύγκριση με ένα ενισχυτικό με πολύ υψηλό DF, το οποίο όμως θα ακουστεί πιο "άδειο" στα μπάσα, κάτι που σε πάρα πολλές ηχογραφήσεις δεν είναι καθόλου ευχάριστο, ασχέτως αν είναι πιο "σωστό". Ποιος χέστηκε μωρέ για το "σωστό"; Το θέμα είναι να σε αρέσει!!!!!!

Φτάνοντας τώρα στην άλλη άκρη του ακουστού φάσματος, στα πρίμα, είναι γνωστή η τάση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ενισχυτών λυχνίας να "στρογγυλεύουν" λιγάκι την απόκρισή τους, κάτι που εκ των πραγμάτων τους κάνει "κακούς ενισχυτές" για αναπαραγωγή του άνω άκρου του φάσματος. Ταυτόχρονα, επανερχόμενοι στο ρυθμό απόσβεσης, έχουμε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα στην "ορθή αναπαραγωγή", διότι αν χρειάζεται ταχύτητα φεράρι στα μπάσα, στα πρίμα θες ταχύτητα του φωτός! Σε αυτή τη σκέψη, προσθέστε τώρα την απεχθή παράμετρο του χαλιεντά, που ακούει στο όνομα "χώρος". Και πάμε στο δια ταύτα: οι πιο πολλοί σύγχρονοι οικιακοί χώροι ακρόασης, είναι οι τυπικοί χώροι του ελληνικού λίβινγκ-ρουμ, με τοίχους ίσιους (σπατουλαριστούς) και με πολλές επιφάνειες ανακλαστικές (παράθυρα, πόρτες, κάδρα, σύνθετα, τι-βί, πάτωμα, λεπτές κουρτίνες κλπ) διότι δεν έχουμε φορτωμένα αγγλικού τύπου σπίτια, στα οποία λοιπόν τα πρίμα κάνουν πάρτι. Βάζεις ένα ηχείο νορμάλ και ακούς πρίμα στον κύβο. Οπότε λοιπόν, έρχεται ο φίλος μας ο λαμπάτος ενισχυτής με τα ήπια σκοροφαγωμένα του πρίμα, και είναι άμεσα πιο σωστό το τελικό αποτέλεσμα, κι όχι απλά πιο "αρεστό". Πιο σωστό! Θα μου πεις πως το ίδιο θα γινότανε αν είχες ένα τυπικό κουμπί "treble" και κατέβαζες λιγάκι τα πρίμα. Ναι, αλλά ο χαλιεντάς δε θέλει ρυθμιστικά τονικότητας ρε μεγάλε! Ακούμε "πιούρ"! Μα που πας ρε μήτρο;

Υπολογίστε ταυτόχρονα πως ο τυπικός ακροατής δε θέλει να ακούει καθημερινά από τα ηχεία του το τύμπανο στο σπίτι του σα να είχε ένα τυπά να βαράει τύμπανο στο λίβινγκ-ρουμ του, άσε που έχουμε και γειτόνους. Ε, υπολογίστε τώρα ένα ενισχυτή που βγάζει πιο πολύ μπάσο, λιγότερα πρίμα, βάλτε στο μυαλό σας και τις γραμμές ακουστότητας των φλέτσερ-μάνσον, οπότε εκ του αποτελέσματος σε χαμηλές στάθμες, ο ενισχυτής όχι μόνο καταφέρνει να κάνει ευδιάκριτα τα μπάσα, αλλά ταυτόχρονα (κόβοντας πρίμα) "σμπρώχνει" την μεσαία περιοχή προς τα μούτρα του χαλιεντά ο οποίος ριγεί από συγκίνηση, και κατανοήστε επιτέλους το γιατί οι λαμπάτοι έχουν τόσο "ωραία μεσαία περιοχή", ώστε ο φιλαράκος μου ο Βασίλης να αναστενάζει λέγοντας "αχ αυτά τα μεσαία"....


Στην πεζή πραγματικότητα, οι αρμονικές παραμορφώσεις που χαρακτηρίζονται ως "ευάκουστες", δεν είναι αυτές που κάνουν "ευάκουστους" τους λαμπάτους ενισχυτές. Το αντίθετο συμβαίνει, με τους ενισχυτές SS που παραμορφώνουν και σου παίρνουν τα αφτιά και σε ξυρίζουν κόντρα.

Άρα, συνάγουμε συμπεράσματα από το αντίθετο αποτέλεσμα, διότι την παραμόρφωση 1ης αρμονικής δε την καταλαβαίνεις ως παραμόρφωση και τα συναφή που υποθετικά γνωρίζουμε όλοι.

Είναι όμως γεγονός, πως αυτή η πλευρά της "λαμπίλας", στην μια χαρά έκφρασή της από ένα προενισχυτή λυχνίας, δεν αρκεί για να ικανοποιήσει τον "λάτρη της λυχνίας", δηλαδή τον καθημερινό φυσιολογικό άνθρωπο που ακούει σε ένα τυπικό χώρο ακρόασης, ο οποίος επειδή έχει δώσει παράλογα πολλά λεφτά και ανήκει στην κοινωνική ελίτ του χελιεντισμού, πιστεύει πως δε πρέπει να έχει ρυθμιστικά μπάσων πρίμων ή (φτου φτου) εκουαλάιζερ.


και αγοράζει και καλώδια. να, απλά είναι.


Και λέει στους φίλους του σοβαρά και με ύφος 1200 καρδιναλίων πως "χάνει κάπου στο μπάσο" για να γίνεται πιστευτός, για να δείχνει πως ξέρει. Στην πραγματικότητα, χάνει σε μπάσο μόνο αν πάει να οδηγήσει τα ηχεία του σε μεγάλες στάθμες, όπου κλιπάρει στα μπάσα και βγάζει μόνο μεσαιοπρίμα ο λαχανιασμένος λαμπάτος του. Πιο χαμηλά όμως, όχι μόνο δε χάνει τίποτα, αλλά ακριβώς το αντίθετο, δίνει την αίσθηση περισσότερου χαμηλού. Και πόσο ωραίο είναι να κοκορεύεσαι για τα ηχεία σου ότι μπορούν να βγάλουν ακόμα περισσότερο μπάσο, όταν ήδη βγάζουν παραπάνω από όσο πρέπει; Ψαρωτικό, ε;

χαχχαα, ξέρω, τα λέω λίγο "χοντροκομμένα", αλλά μη σκάτε, και γω λαμπάτο ήχο γουστάρω!!!!

 

[costas EAR]

Απάντηση: Αχ αυτη η μεσαια η περιοχη!

τέτχια "ανάλυση" Βασίλη, δε θα βρεις σε ολόκληρο το ιντερνέτ! και μα τον τουτάτη, έτσι είναι τα πράγματα.

πρέπει όμως να δούμε και το άλλο άκρο, την πολύ σωστή υλοποίηση λυχνίας υψηλότατης ισχύος, η οποία σε τελικό στάδιο δε χωλαίνει πουθενά. Οι όποιες διαφορές από αντίστοιχα κορυφαία SS οποιασδήποτε τάξης λειτουργίας (ναι, συμπεριλαμβανόμενης και της D και των παραγώγων αυτής) είναι ουσιαστικά και αντικειμενικά αμελητέα. Το πρόβλημα σε αυτή την ιστορία είναι το κοστολόγιο. Διότι πολλοί έχουν λαμπάτους ενισχυτές χαμηλού ή μέσου ή έστω και κάπως υψηλού κοστολογίου, αλλά απειροελάχιστοι είναι αυτοί που έχουν ενισχυτές λυχνίας κοστολογίου όσο μια μεζονέτα. Και δυστυχώς, οι ενισχυτές λυχνίας που παίζουν το ίδιο ΑΚΡΙΒΩΣ με κορυφαίες υλοποιήσεις SS σε τάξη Α ή ΑΒ ή ακόμα και με "ψηφιακούς" ενισχυτές τάξης D, κοστίζουν όσο μια μεζονέτα σε καλή περιοχή, όχι στα ντριμίκλαδα.

η υπόθεση θυμίζει κάτι φτηνά ντακ, ε; χαχαχχαχα

 

[geomiat]

Απάντηση: Re: Αχ αυτη η μεσαι η περιοχη!

Καμμια ..................................................................................
Οι ανθρωποι που ασχολουνται με το mastering γινονται και λιγο καλλιτεχνες προσθετοντας και την δικη τους πινελια στο εργο των καλλιτεχνων (φυσικα παντα με την συμφωνη γνωμη τους). Ο καλλιτεχνης δεν σημαινει απο την αλλη οτι εχει τεχνικες γνωσεις (επαφιεται στους επαγγελματιες που πληρωνει γι αυτο τον σκοπο). Τα παραδειγματα που ανεφερε ο Κωστας Κογιας ειναι πολυ λιγα μπρος στις παρεμβασεις που εκαναν οι μηχανικοι σε κομματια του Bob Marley των Pink Floyd και αλλους οπου υπαρχουν ειδικα βιντεο απο τα στουντιο για το εργο τους.
...................................................................................................................................
Ομως η ευχαριστηση μας επειδη αποτελει το πρωταρχικο στοιχειο οταν ακουμε την μουσικουλα μας, μπορουμε να κανουμε καποιους συμβιβασμους και να πουμε ακουω με βινυλιο, με λυχνιες με πανελ η οτιδηποτε αλλο εγειρει τις αισθησεις μας, επειδη ετσι μας αρεσει! :619:

Ασ αφήσουμε ΟΛΗ αυτή την αλυσσίδα έξω απο το θέμα, διότι παίρνοντας το προιόν στα χέρια μας, αυτό καλούμαστε να αναπαράγουμε ορθά ως χαληεντάδες. Που να ξέρουμε πως ηχογραφήθηκε πως μαστερώθηκε, τι παρεμβάσεις έγιναν κλπ κλπ?

Στήνοντας ένα μονιτορ σύστεμ, είμαστε κοντά στην αλήθεια του προιόντος και μόνο αυτό.

Άν οι μαστεροηχάδες ήταν άριστοι και επεξεργαζόταν άριστα ηχογραφημένο υλικό χωρίς παρεμβάσεις καλλιτεχνών και άλλων, τότε θα ήμασταν σε κατάσταση παρατεταμένων οργασμών!!