Βλεπουμε το ιδιο?

[ΑΝΔΡΕΑΣ Κ.]

Ας υποθεσουμε πως δεκα απο εμας ειμαστε σε μια αιθουσα demo βιντεοπροβολεων και παρακολουθουμε μια παρουσιαση.
Κανεις απο τους δεκα δεν βλεπει rainbow , κανεις δεν ενοχλειται απο το Screen door effect , και η οθονη ειναι μηδενικου κερδους αρα τα χρωματα αποδιδονται σχεδον τα ιδια σε οποια θεση και εαν καθισεις.

Βλεπουμε το ιδιο ομως?
Αυτο που θελω να πω με απλα λογια ειναι "ειναι η αντιληψη της εικονας που σχηματιζω για εναν βιντεοπροβολεα ιδια με του διπλανου μου?"
"Μπορει ποτε να ειναι ιδια?"

Μην ξεχνατε ποσο πολυ μιλαμε για την αντικειμενικοτητα της εικονας απεναντι στον ηχο.Αρα τα πραγματα πρεπει να ειναι πολυ πιο κοντα εδω.
Ειναι ομως ετσι?
Μπορουμε να μιλησουμε για εκπαιδευμενο ματι , οπως αντιστοιχα μιλαμε συχνα για εκπαιδευμενο αυτι στον ηχο?

Θυμαστε σε ενα απο τα πρωτα μηνυματα αυτης της κατηγοριας οταν παρουσιασαμε την αυταπατη?

Ποιο ειναι πιο σκουρο?
Το τετραγωνο Α η το τετραγωνο Β?
Μηπως ολα αλλαζουν αναλογα με την θεση τους?
Μηπως το Α και το Β ειναι εντελως ιδια?
Για δειτε

Ολα στο ματι ειναι μια αυταπατη.
Βλεπουμε λοιπον ολοι το ιδιο?

 

[zoglair]

Χθες ήρθαν δυο φίλοι στο σπίτι και με την ευκαιρία, ζήτησαν να δούμε τον αγώνα. Το λέγαμε από καιρό αλλά με τα χάλια της Net, δεν τολμούσα να τους προσκαλέσω.

Πριν αρχίσει το ματς, τους έκανα μια εισαγωγή, καταλήγοντας στο ότι αυτό που πρόκειται να δουν, ουσιαστικά, δεν βλέπεται, ότι έχει γίνει θέμα με επιστολές, κλπ.

Όταν λοιπόν καθόμαστε, μου λέει ο ένας: "δηλαδή πόσο καλύτερα θα έπρεπε να βλέπουμε;"

Έπρεπε να του δείξω τα άλλα κανάλια (ούτε καν DVD) και να του επισημάνω τα τεχνουργήματα, για να καταλάβει.

Του έκανα, δηλαδή, μια μίνι εκπαίδευση.

Αξίζει να αναφερθεί, ότι και οι δύο, δεν άντεξαν να δουν την παράταση (είχαν γλαρώσει) και έφυγαν. Πράγμα που αποδίδω στην κάκιστη ποιότητα. Ενώ εγώ, ο "εκπαιδευμένος", άντεξα.

Σαφώς και οι αισθήσεις μας εκπαιδεύονται. Όλες οι αισθήσεις.

Τώρα, αναφορικά με το ερώτημά σου, σύμφωνα με τους παράγοντες που έχεις αποκλίσει, αυτά που απομένουν είναι: φωτεινότητα, ευκρίνεια, ανάλυση, οξύτητα, δυναμική περιοχή και κίνηση.

Με εξαίρεση τη φωτεινότητα, που γίνεται εύκολα αντιληπτή, τα υπόλοιπα είναι ζητήματα εμπειρίας αλλά και φυσικών ικανοτήτων, δεδομένου ότι δεν γεννιόμαστε όλοι με τα ίδια χαρακτηριστικά.

 

[ΑΝΔΡΕΑΣ Κ.]

Εσεις συμφωνειτε με οσα πολυ ωραια μας ειπε ο zoglair?

Εξαρταται δηλαδη η ποιοτητα η μη της θεασης απο "ζητήματα εμπειρίας αλλά και φυσικών ικανοτήτων"?

Εχω πολλες φορες παρακολουθησει διαφορες αντιπαραθεσεις στις ηχητικες κατηγοριες με συμπερασματα του τυπου "εγω ακουω καλυτερα", "εσυ δεν ξερεις να ακους" , "εχω ακουσει 1002 μηχανηματα και εσυ τρια" κλπ κλπ

Ισχυουν ολα αυτα-εαν ισχυουν- και εδω?

 

[Gebreselassie]

Οι αισθήσεις δεν εκπαιδεύονται με τον τρόπο που εννοείς. Επίσης δεν υπάρχει και τόσο συγκεκριμένη μνήμη αισθήσεων όσο κάποιοι νομίζουν. Γι αυτό και πέραν των άμεσων συγκριτικών, τα υπόλοιπα βγάζουν πολύ χοντρά συμπεράσματα. Δεν είναι δυνατόν πχ να περιγράψεις με λεπτομέρεια πως έπαιζε ένα σύστημα ή ένας προβολέας που άκουσες και είδες πριν από 6 μήνες .

Αυτό που γίνεται είναι αφ' ενός η εκμάθηση ή η εμπειρική αναγνώριση του τι να προσέξεις σε μια εικόνα ή ένα μουσικό κομάτι και αφ' ετέρου μια μικρή "εξοικείωση του υποδοχέα". Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να μάθεις να βλέπεις εκεί που πρέπει και να ακούς αυτό που πρέπει αλλά οι αισθήσεις σου δεν πρόκειται θα διαμαρτυρηθούν one way or the other. Η εξοικείωση του υποδοχέα αφορά στο γεγονός ότι αν εγώ ακούω επί 5 χρόνια από ένα συγκεκριμένο σύστημα ή τεχνολογία (πχ κουτί ή πάνελ), ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ άλλο (για λίγο χρονικό διάστημα) μου φαίνεται εντελώς λάθος, και το αντίθετο. Για να καταλάβετε την έννοια, φανταστείτε πόσο πολύ βρωμάει όταν εισέλθετε στην τουαλέτα μετά από κάποιον που έφαγε φασολάδα και πόσο λιγότερο βρωμάει αν κάτσετε εκεί κανα μισάωρο...

Η καθαρά εμπειρική αντιμετώπιση, εμπεριέχει μερικούς τεράστιους αλλά προφανείς κινδύνους.
Αν κάποιος έχει ακούσει 1002 μηχανήματα είναι πιθανό να εξακολουθεί να μην ξέρει να ακούει ή να έχει συνηθίσει σε μία εντελώς λάθος εκδοχή των πραγμάτων ή απλά να έχει αποκτήσει μια προσωπική άποψη των πραγμάτων για το τι είναι σωστό και τι λάθος. Η εμπειρία χωρίς εκπαίδευση ή τεκμηρίωση του σωστού - λάθους, είναι τις περισσότερες φορές ανούσια. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και στην εικόνα. Τοιουτοτρόπως το "ξέρω να ακούω" και το "ξέρω να βλέπω", ισχύει αλλά υπό πολύ συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αυτό φυσικά τεκμηριώνεται, είναι αντικειμενικό και δεν είναι απλά η άποψή μου - σου, ασχέτως αν το κάνουμε καμιά φορά μακαρόνι το θέμα προς συζήτηση. Το ότι ο τελικός κριτής είναι το αυτί και το μάτι, είναι μια πολύ εύκολη δικαιολογία όταν δεν μπορούμε να αποδείξουμε ποιό είναι το σωστό και φυσικά μια καλή αφορμή για να κάνουμε το γούστο μας (οι περισσότεροι αυτό κάνουμε).

Η μεγάλη διαφορά της εικόνας από τον ήχο, είναι ότι στην εικόνα το πράγμα είναι (τις περισσότερες φορές) οφθαλμοφανές, με αποτέλεσμα να χρειάζεται λιγότερη εκπαίδευση και πολύ γρήγορα όλοι μας να αποκτούμε άποψη (σωστή ή λάθος δεν έχει σημασία). Επίσης θέματα "περίεργα" εξηγούνται πολύ πιο εύκολα στην εικόνα από τον ήχο. Για παράδειγμα τα κακά αποτελέσματα της μεταφοράς ψηφιακών σημάτων στις αντίστοιχεις αλυσίδες (ας πούμε από μάπα ψηφιακό καλώδιο), είναι πολύ εύκολα ορατά στο πανί ενώ μόνον ένα πάρα πολύ έμπειρο αυτί μπορεί να τα καταλάβει στον ήχο (να αντιληφθεί ποιά είναι τα αποτελέσματά του). Το άμεσο αποτέλεσμα είναι να δικαιολογείται άνετα η αγορά ενός HDMI καλωδίου των 300€, αλλά να χρησιμοποιούμε απλά RCA εκτός προδιαγραφών (των 5€) για να συνδέσουμε ψηφιακά το dvd player με τον ενισχυτή μας και να λέμε τι καλά που παίζει.

Σαφέστατα στα συγκριτικά μηχανών ήχου και εικόνας, δεν μετράει το πόσο καλά δουλεύουν τα αισθητήρια. Ο μέσος όρος στον οποίο θεωρητικά όλοι ανήκουμε, αρκεί.

 

[ΑΝΔΡΕΑΣ Κ.]

Mμμ , πολυ ενδιαφερουσα η προσωπικη αποψη του Νικου.
Μην ξεχνατε πως ακομα δεν εχω θεσει τις δικες μου αποψεις-εμπειριες και ειναι πολυ πιθανον να βρισκονται πολυ κοντα (η και μακρια) απο τις δικες σας.Οχι πως θα ειναι απαραιτητα και οι σωστες , ετσι?

Παρακαλω , συνεχιστε...

 

[dream_GR]

ακου, βλέπε, σιώπα??

Οχι φυσικά, ακου βλέπε και λέγε τι βλέπεις ή ακούς!

Μονο αν εξωτερικέψουμε τοτι βλέπει ο καθένας μας με τρόπο παραστατικό και περιγραφικό και ίσως και τεχνικό, μπορούμε να βγάλουμε μαι γενικευμένη στατιστική απάντηση στο ερωτημα σου Ανδρέα.

Η γνώμη μου είναι ότι "he who knows no better" - δηλ αν δεν γνωρίζει κάποιος οτι υπάρχει καλίτερο αρκείται και με την μετριότητα.

Οπως εχω ξαναγράψει, αν κάποιος ακούει μια ζωή απο ένα crown φορητό ηχοσύστημα απο το MAKRO και εχει "τρενάρει" (εκπαιδεύσει) τα αυτιά του σε τέτοιο ήχο, οτι καλιτερο και να του βάλεις θα του φανεί σουπερ. Το ίδιο σε λιγότερο βαθμό ακολουθεί την πρόοδο και απο ενα Mid end σε ενα high-end συστημα ετσι δεν είναι? Αρα δεν είναι θέμα εκπάιδευσης μόνο αλλά και θέμα γεμάτου ή αδειου "ιστορικού" μουσικών ακροάσεων.

Στην εικόνα πολλοί παράγοντες πρεπει να εχουν σχέση με το τι βλέπουμε. Καταρχάς τριβή σίγουρα ΝΑΙ, αλλά και το βασικότερο νευρο-οφθαλμολογικά αίτια.

Αλλος βλέπει rainbow άλλος ΟΧΙ, ¨ομως το σίγουρο είναι ότι το rainbow υπάρχει και είναι ορατό και ίσως όχι πάντα. Μπορεί να πάιζει ρόλο αν φοράμε γυαλιά ή όχι, αν εχουμε μυωπία, πρεσβυοπία κλπ κλπ. Επίσης μπορεί να πάιζει ρόλο άλλο παθολογικό, δαλτωνισμός πχ σε αρχικό στάδιο ή σε μη ευδόκιμο στάδιο, δεν ξέρω γιατρός δεν είμαι αλλά οι διαφορες στην όραση μας που οφείλονται?

Διαφορές και στα αυτιά μας παθολογικές υπάρχουν αλλος ακούει βιονικά και άλλος με τηλεβόα του φωνάζεις και ντουγρού πάει!! Το ιδιο καθαρά θα ακούει ενας με βαρυκοεία και το ίδιο ενας με αυτί καμπάνα (παραβολικό πιατο?)

 

[ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΚΟΥΡΑΚΗΣ]

Και μη ξεχναμε οτι μερικοι ανθρωποι, αρεσκονται σε θεασεις με εικονα κατα τα δικα τους προτυπα, ακομα και αν αυτη δεν συναδει με τα καθορισμενα απο του ειδικους... Επισης, υπαρχει και το ενδεχομενο, να ξεγελαστει το ματι απο παραγοντες οπως η φωτεινοτητα και να θεωρησει οτι ειναι καλυτερη η εικονα... Ενα "εκπαιδευμενο" ματι, δεν θα ξεγελαστει τοσο ευκολα, γιατι θα εχει πολλα σημεια αναφορας για να συγκρινει. Οποτε, ναι, ενα "εκπαιδευμενο " ματι, "βλεπει" καλυτερα απο ενα "αχαριο"...

 

[Αντώνης K.]

Η εμπειρία σε ότι έχει να κάνει ειδικά με τις αισθήσεις της όρασης και της ακοής μπορεί να είναι καλό αλλά και κακό ταυτόχρονα. Τι εννοούμε εμπειρία, την πρόχειρη ακρόαση η παρακολούθηση κάποιας ταινίας στον προβολέα τον 15 η 30 λεπτών σε πολλά setup? Αυτό ονομάζουμε εμπειρία? Όχι για μένα αυτό δεν είναι εμπειρία είναι μια άποψη για μερικά μηχανήματα που όμως δεν είναι αρκετή για απολύτως ασφαλή συμπεράσματα.
Πιστεύω όλοι μπορούμε να κρίνουμε σωστά φτάνει όμως να κρίνουμε τα σωστά μηχανήματα τα οποία σε καμία περίπτωση δεν θα ταλαιπωρήσουν τις αισθήσεις της ακοής και της όρασης.

Για τα μηχανήματα εικόνας πιστεύω τα πράγματα είναι πιο απλά γιατί τις παρενέργειες όπως είναι πονοκέφαλος το κάψιμο στα μάτια είναι εύκολο να τις αντιληφθεί κάποιος αλλά στον ήχο τα πράγματα είναι πολύ πιο δύσκολα διότι ο εγκέφαλος προσπαθεί να προσαρμοστεί σε κάτι το οποίο κουράζει την ακοή και δεν είναι σε θέση να κρίνει σωστά ακόμα και τα καλύτερα μηχανήματα αν έχει περάσει ήδη σε φάση άμυνας.

Εμπειρία είναι να μπορείς να καταλάβεις ποια μηχανήματα οι κακές ρυθμίσεις μπορούν να επηρεάσουν αρνητικά τις αισθήσεις μετά από κάποιο χρονικό διάστημα.

 

[sp502]

Το καλό με το μάτι είναι ότι είναι εκπαιδευμένο "αναγκαστικά", όλοι βλέπουν και τον
κόσμο γύρω τους εκτός από οθόνες. Με ελάχιστη προσοχή μπορούν να πουν αν
μία εικόνα έχει προβλήματα, ακόμα και αν δεν ξέρουν την τεχνική ορολογία.

Αλλά το αυτί... πόσοι έχουν ακούσει φυσικά όργανα και χωρίς ενισχυτές και για πόσο
διάστημα; Εδώ και τη φωνή πλέον την έχουμε καταστρέψει με τα κινητά και
τα voip.

Πάντως μόνο η άμεση σύγκριση εμφανίζει όλες τις διαφορές, γιατί αλλιώς έχουμε
την προσαρμογή του εγκεφάλου (Νίκο κορυφαίο παράδειγμα!).
Θυμάμαι την πρώτη φορά που βάλαμε το Lion King σε HD στου Λευτέρη...
"δεν έχει μεγάλες διαφορές από το DVD, τη θυμάμαι αυτή τη σκηνή, σιγά μωρέ" κλπ
και μετά καπάκι βάζουμε το DVD για Α/Β σύγκριση:
σαγόνι στο πάτωμα, "δεν το πιστεύω" κλπ

 

[RDoherty]

Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να βελτιωθούν με εκπαίδευση: για παράδειγμα αν συγκρίνει κανείς δύο ηχεία, θα προτιμήσει αυθόρμητα εκείνο που παίζει δυνατότερα, αλλά με λίγη προσοχή και "αυτοεκπαίδευση" θα μπορέσει να μην ξαναπέσει σε αυτή την παγίδα, ως ένα βαθμό. Από την άλλη υπάρχουν πράγματα που ή τα έχεις από γεννησιμιού ή δεν τα έχεις και δεν τα αποκτάς ποτέ: π.χ. αν δεν έχεις απόλυτη αίσθηση της τονικότητας (absolute pitch), δεν θα μπορέσεις ποτέ να κουρντίσεις ένα πιάνο ακόμα και αν παιδεύεσαι δέκα χρόνια.

 

[ΑΝΔΡΕΑΣ Κ.]

Nα ξεκαθαρισω κατι απο την αρχη.
Δεν πιστευω σε μεσσιες η γκουρου.
Ακομα και εαν υπηρχαν τετοιοι καλα θα εκαναν να μοιραζοντουσαν τις οποιες γνωσεις τους με τους υπολοιπους και οχι να "το παιζουν" καποιοι.
Το ξεκαθαρισαμε αυτο?
Πολυ ωραια παμε στην συνεχεια...

Υποθετω πως στην χωρα μας ειμαι απο τους ανθρωπους που εχουν δει παρα πολλους βιντεοπροβολεις.
Για πολλους απο αυτους εχετε διαβασει τις αποψεις μου σε διαφορα fora , για αλλους παλι οχι.
Ενας ανθρωπος λοιπον που εχει δει τοσους βιντεοπροβολεις βλεπει το ιδιο με εναν αλλο που δεν εχει δει η εχει δει πολυ λιγους?

Ακουστε , παντα εφαρμοζω ενα μικρο τεχνασμα.
Οταν καποιος πελατης ερχεται και ειναι σχετικα "μη κατοχος του αθληματος" τον ρωταω απο την αρχη τι βλεπει η ποιος απο τους δυο βιντεοπροβολεις που βλεπουμε σε αντιπαραθεση του αρεσει περισσοτερο.
Κατα 60-70% πεφτει εξω.
Αρχιζω και του δειχνω καποια σημεια στα οποια πρεπει να δωσει περισσοτερη εμφαση και τον αφηνω να παρακολουθησει.
Μετα απο δεκα λεπτα-ενα τεταρτο βλεπει κατα 90% τουλαχιστον οτι βλεπω και εγω!!!
Δεν το πιστευει πως αλλαζει γνωμη τοσο ευκολα , πιστευει πως του κανω μαγια κλπ κλπ
Τα πραγματα ειναι πολυ απλα και...οφθαλμοφανη.
Το ματι προσαρμοζεται πολυ ευκολα και γρηγορα απο την κακη στην καλη(η σωστη εαν θελετε) εικονα και παλι πισω στην κακη.
Δεν χρειαζεται να ειναι κανεις ειδημων για να καταλαβει ποιο ειναι το σωστο και ποιο οχι.
Μπορει ο εμπειρος θεατης να πιασει τις οποιες αδυναμιες του υπολοιπου 10% αλλα και πολυ μεγαλο ποσοστο δινω

Μια και μιλησαμε για ηχο , ισχυει το ιδιο και εκει?
Εδω τα πραγματα ειναι αρκετα διαφορετικα αφου πρεπει να προυπαρχει εμπειρια ακροασεων φυσικων οργανων η συναυλιων.
Ακους δηλαδη την ακουστικη κιθαρα τοσο καλα ωστε να μπορεις να αποστηθισεις την μνημη του ηχου της και μετα περιμενεις το αναλογο ηχειο να δωσει την σωστη αναπαρασταση.
Σε καμμια περιπτωση δεν πιστευω πως οσο περισσοτερα συστηματα ακουσεις τοσο περισσοτερα ξερεις.
Και εαν εχεις αναπτυξει μια υποκειμενικη γευση για το τι σημαινει σωστος ηχος?

Και στις δυο περιπτωσεις παντως(ακροαση και θεαση) οι μνημες ειναι απο πολυ μικρες εως μηδαμινες.Στην διαρκεια των συγκρισεων οι οποιες αντιπαραθεσεις θα πρεπει να ειναι αμεσες η κοινες.

Ολα τα παραπανω δεν αποτελουν παρα τις αποψεις μου και σε καμμια περιπτωση δεν θα πρεπει να θεωρηθουν και σωστες υποχρεωτικα...

 

[Gebreselassie]

Σε καμμια περιπτωση δεν πιστευω πως οσο περισσοτερα συστηματα ακουσεις τοσο περισσοτερα ξερεις.
Και εαν εχεις αναπτυξει μια υποκειμενικη γευση για το τι σημαινει σωστος ηχος?

Γενικώς δεν έχω παρά να συμφωνήσω μαζί σου. Ειδικά για το παραπάνω συμφωνώ και επαυξάνω, θέλω όμως να προσθέσω και μια παράμετρο ακόμη.

Πέραν από το θέμα της αληθοφάνειας και των χροιών ενός οργάνου, για την οποία τα live ακούσματα είναι απαραίτητα, ο στερεοφωνικός ήχος παραμένει μεγάλο μπέρδεμα, αφού με τα υπάρχοντα μέσα, (δύο ηχεία όλα κι όλα), δεν μπορεί καθόλου εύκολα να αποδοθεί το πραγματικό, στο έπακρο. Η πικρή αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από εμάς έχουν μικρές εμπειρίες από live μπάντες χωρίς μικρόφωνα - ηχεία. Τις περισσότερες φορές λοιπόν θεωρούμε (όχι λανθασμένα βέβαια) πιο αληθοφανείς εκείνες τις χροιές που... δείχνουν να είναι πιο αληθοφανείς. Ούτως ή άλλως, άμεση σύγκριση με το πραγματικό δεν μπορούμε να κάνουμε και όπως είπαμε, ουσιαστική μνήμη των αισθήσεών μας σε τέτοια θέματα δεν υπάρχει.

Δείτε τώρα τον παραλληλισμό.
- Ένας προβολέας μπορεί να καλιμπραριστεί στον χώρο που θα παίξει. Αυτό σημαίνει ότι κάνουμε τις απαραίτητες ψηφιακές ρυθμίσεις, έτσι ώστε να φιάξουμε όσο το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα πχ σε επίπεδο χρωμάτων (βλέπε χροιές στον ήχο) αλλά και να "ελαχιστοποιήσουμε την επίδραση του περιβάλλοντος χώρου στην εικόνα" (φως, αντανακλάσεις κλπ). Γι αυτό και μια ρύθμιση στο δικό μου σπίτι, δεν παίζει και στο δικό σου ακόμη κι αν έχεις τον ίδιο προβολέα.
- Ένα στερεοφωνικό σύστημα επηρεάζεται πολύ περισσότερο από τον περιβάλλοντα χώρο, ειδικά αφού οι πηγές ήχου είναι δύο (στέρεο). Η επίδραση του χώρου στα σπιτικά συστήματα, ΜΕΤΡΙΕΤΑΙ αλλά και ΔΙΟΡΘΩΝΕΤΑΙ, είτε σε έναν ικανοποιητικό βαθμό με φυσικά μέσα, είτε σε τέλειο βαθμό, με ψηφιακά μέσα.



Συνεπώς έχουμε:
1. Προβολέας ---> χώρος ---> φως στο πανί από εξωγενείς παράγοντες, μείωση της εν γένει αντίθεσης της μηχανής κ.α.

2. Ηχεία ---> χώρος ---> αλλαγή κανόνων στερεοφωνίας, αλλοίωση βασικών χαρακτηριστικών της μουσικής, αλλαγή απόκρισης συχνότητας των ηχείων, διαφορά σε εντάσεις καναλιών κ.α.



- Εδώ μιλάμε για βασικά πράγματα, όχι μόνον γι αυτά που έθεσε ο Ανδρέας περί πραγματικών χροιών. Άρα αν εγώ ακούσω 1 CD σε 3.000.000 συστήματα ΟΧΙ ΤΕΛΕΙΑ ΚΑΛΙΜΠΡΑΡΙΣΜΕΝΑ, κάνω όμορφες τρύπες στο νερό, βέβαίως το ευχαριστιέμαι, αλλά αντικειμενική άποψη για το πως είναι γραμμένο το CD μου δεν έχω αποκτήσει. Θα αποκτήσω την στιγμή που αυτό το μηχανάκι από το οποίο θα το ακούσω, μετρηθεί και βρεθεί αυτό που λέμε flat, τουλάχιστον σε σημειακή θέση ακρόασης. Και ευτυχώς για εμάς αυτό μπορεί να γίνει και εκτός studio. Βεβαίως το αυτί και το μάτι, όπως είπες κι εσύ Ανδρέα, συνηθίζει στο σωστό ή στο λάθος πολύ εύκολα.

Για όλα τα παραπάνω, λέω ότι καλές οι ακροάσεις ή οι θεάσεις, αλλά για ουσιαστικά αποτελέσματα για κοινή εκπαίδευση αλλά και για 100% εκμετάλλευση των μηχανημάτων, χρειαζόμαστε μετρήσεις και καλιμπράρισμα, κάτι κοινώς αποδεκτό στην εικόνα αλλά όχι και τόσο αποδεκτό (ακόμη) στον ήχο. Φυσικά πολλά παγκόσμια τέρατα του hi end αρχίζουν και ενσωματώνουν σε ηχεία ή σε ενισχυτικά τέτοιου είδους εργαλεία, αλλά υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος, καθώς το σπορ είναι αρχαίο και κουβαλάει φιλοσοφίες, προσεγγίσεις, κατασκευαστικές ιδιαιτερότητες, πραγματική τέχνη (δεν κάνω πλάκα) ή σε κάποιες περιπτώσεις κουσούρια, από πολύ παλιά...