Είναι 4:50 το πρωί

Μηνύματα
320
Reaction score
17
...το ξυπνητήρι μόλις χτύπησε. Ντύνομαι βιαστικά τρώω και φεύγω. Το τραίνο αναχωρεί 5:30 και είναι μόνο κάθε μια ώρα (που να το χάσεις!).
Έχοντας διανύσει σχεδόν 80 χιλιόμετρα, 6:50 ανοίγω την πόρτα του γραφείου μου. Εγκέφαλος δεν υπάρχει σκέφτομαι, ίσως τον ξεχασα στο σπίτι. Η προθεσμία όμως είναι κοντά και πιέζει...
7:45 το τηλέφωνο χτυπάει, το παιδί μου είναι άρρωστο και πρέπει να γυρίσω. "Το τραίνο" σκέφτομαι, "είναι κάθε μια ώρα, θα το προλάβω;" Τρέχω να κλείσω το γραφείο, να ειδοποιήσω τους συναδέλφους.
"Έφυγα", άμα χάσω το λεοφωρείο θα χάσω και το τραίνο.
Πρόλαβα είμαι στο σταθμό του τραίνου και περιμένω, το τραίνο που περνάει σε τέσσερα λεπτά. Το μυαλό μου δεν μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται "τι να έχει;", "πόσο σοβαρό μπορεί να είναι;". Όπως το μυαλό παίρνει στροφές το χέρι μου πέφτει στην τσέπη μου, πιάνω τη μικρή μου κόμπακτ. Πάντα την έχω μαζί μου

"Γιατί όχι σκέφτομαι", τρία λεπτά μένουνε μέχρι να έρθει το τραίνο και οι σκέψεις με τρώνε ακόμα. "Άς κάνω κάτι δημιουργικό σκέφτομαι"

Τρία λεπτά, σε ένα άδειο σχεδόν σταθμό τραίνου.
Εξάλλου η φωτογραφία πάντα θα είναι κάτι περισσότερο από μια ωραία λήψη, σωστό φωτισμό, καλές ρυθμίσεις. Θα είναι και όλα αυτά που κουβαλάμε στο μυαλό μας και δεν αποτυπώνονται έυκολα κάτω.

http://alexpal.smugmug.com/Καθημερινότητα/Three-Minutes-Left
 




ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Threads
161.117
Μηνύματα
2.551.191
Members
36.275
Νεότερο μέλος
Pit
Top