- Μηνύματα
- 13.106
- Reaction score
- 164
Μετά από πολύ καιρό και πολλές αναβολές, επιτέλους, εδώ και λίγες εβδομάδες απέκτησα το δικό μου, μικρό, home cinema...
Στην επιλογή των μηχανημάτων βοήθησαν τρεις παράγοντες:
Το AVsite, στο οποίο απαντούσατε τις όποιες ερωτήσεις μου, ιδίως την εποχή που αμφιταλαντευόμουν μεταξύ των πάντων (από plasma μέχρι DLP και από Yamaha 357 μέχρι 1500).
Ο Αντρέας Κ, ο οποίος με βοήθησε τα μέγιστα στην τελική επιλογή των μηχανημάτων προτείνοντάς μου μια ιδανική για τα χρήματά μου λύση (εντάξει, μου πρότεινε μια ιδανική λύση που κόστισε παραπάνω απ' όσο υπολόγιζα, αλλά τελικά είχε δίκιο και τώρα βλέπω ότι αν αφαιρούσα κάτι το σύστημα θα χώλενε). Εδώ θα σταθώ λίγο στον επαγγελματισμό του και στην εμπιστοσύνη μου μου ενέπνευσε, παρ' όλο που αποτελούσα το ιδανικό "θύμα": ημιμαθής και με χρήματα για ξόδεμα
Τέλος (last but not least που λένε και στο χωριό μου) ο Βαγγέλης Λάμπρου που ανέλαβε την εγκατάσταση και τη ρύθμιση απαντώντας στις κατά ριπάς απορίες μου.
Ο χώρος που εγκαταστάθηκε το σαλόνι είναι ένα σαλόνι 3.5Χ5.5 με όλα τα απαραίτητα τσουμπλέκια του νυκοκυριού σε αυτό: Καναπέδες, πολυθρόνα, τραπεζαρία, καρέκλες, τραπεζάκια κτλ κτλ. Είχα την ανησυχία ότι το σαλόνι τελικά θα μοιάζει με τηλεοπτικό πλατώ (καλώδια παντού, ηχεία, οθόνες, πράγματα να κρέμονται από παντού), αλλά τελικά με την σωστή εγκατάσταση τίποτα δεν ενοχλεί, στα μέτρα του δυνατού και αν λάβει κανένας υπ' όψιν του ότι το διαμέρισμα είναι νοικιασμένο και δεν υπάρχει δυνατότητα για αλλαγές, ψευδοροφές και άλλα μαγικά.
Τα μηχανήματα που επέλεξα είναι:
-Sanyo Z4. Πήγαιναι για τον 7700, αλλά το rainbow είπε όχι. Δϋο μέρες μετά έσκασε μούρη ο Panasonic 900. Στην αρχή ζήλεψα
αλλά μετά είδα ότι δεν μου έλλειπε τίποτα από τα "παραπάνω" του 900, κοτετσόσυρμα δεν βλέπω, και ο Βαγγέλης έφερε το μηχάνημά μου στα ίσα του, οπότε όλα καλά.
-Οθόνη μια Dalite 92". Μου έκατσε καλή περίπτωση, μιας και οι ζάρες είναι λίγες (προς το παρόν τουλάχιστον)
-DVD Player ένα Denon 1920. Πήγαινα για κάποιο Samsung, αλλά ο Αντρέας καλά έκανε και με έστειλε προς τα εκεί, μιας και ακούω και πολύ καλή, για τα μέτρα μου, μουσική και από δυνατότητες δεν μου λείπει τίποτα.
-AV ενισχυτής o Yamaha 457. Χωρούσε μια χαρά στο budget μου, δεν μου λείπει κάτι πιο δυνατό, νομίζω ότι είναι ό,τι πρέπει.
-Ηχεία ένα set Magnat 990 με ένα Yamaha 215. Είναι όμορφα, δεν είναι τεράστια, είναι μαύρα (απαραίτητη προϋπόθεση για τη γυναίκα μου) και το κυριότερο, παίζουν πολύ καλά.
Αγοράστηκαν και ένα σωρό άλλα τσουμπλέκια (βάσεις για προβολέα και ηχεία, πολλά καλώδια κτλ) και ένα βράδυ ήρθαν όλα και έδεσαν. Ή πιο σωστά, ήρθε ο Βαγγέλης με την παρέα του και έδεσαν.
(Εδώ πρέπει να ευχαριστήσω και τους γείτονες που δεν μου έσαπασαν τα μούτρα που τρυπάγαμε με κρουστικό το μπετόν στις 12.30 τα μεσάνυχτα
)
Μπήκαν κανάλια στους τοίχους και το ταβάνι και τα καλώδια εξαφανίστηκαν όσο το δυνατόν καλύτερα. όμορφη και καθαρή δουλειά
Το αποτέλεσμα βελτιώθηκε σε μέγαλο βαθμό όταν ήρθε ο Βαγγέλης και έκανε τις ρυθμίσεις του προτζέκτορα κάνοντας το σαλόνι μου ένα μικρό σινεμά.
Με τον ήχο δεν ασχολήθηκα με λεπτομέρειες, αλλά θα γίνει και αυτό. Προς το παρόν ακούω σχετικά καλά κάνοντας κάποιες κομπογιαννίτικες ρυθμίσεις μόνος μου.
Πώς μου φάνηκε το αποτέλεσμα:
Στην αρχή... παράξενο. Αφού συνήθησα την εικόνα των 92" από τα 3.5 μέτρα με προβλημάτισε λίγο το ότι είχα συνηθίσει στα εντελώς λάθος χρώματα της 29ρας Sony μου: Είχα μάθει ότι τα πάντα πρέπει να κάνουν Μπαμ. Εκτίμησα όμως μετά από πολύ λίγες ώρες τη φυσικότητα του Ζ4 και την κινηματογραφική του, στα μέτρα της κατηγορίας, εικόνα. Ιδίως όταν είδα το Shrek και ότι όταν υπάρχουν τα καρτουνίστικα χρώματα, τα πράγματα είναι όπως τα φανταζόμουν, η καρδιά μου πήγε στη θέση της και πλέον βλέπω ταινία, χωρίς να σκέφτομαι συνέχεια αν εκεί στο μαύρο θα έπρεπε να βλέπω κάτι ή αν τα χρώματα είναι ξεπλυμένα
Στη συνέχεια, ακολουθεί το Kiss 600 για να δούμε επιτέλους τι είναι το HD και μερικά "μερεμέτια": Χρειάζεται πιο κοντό τραπεζάκι για την τηλεόραση, γιατί ελαφρώς καλύπτει την οθόνη που βρίσκεται πίσω της. Κοντό τραπεζάκι, σημαίνει πιο μακρύ, άρα πρέπει να φύγει και το επιδαπέδιο aircondition που υπήρχε δίπλα και είναι χαλασμένο, άρα έπρεπε να πεισθεί η ιδιοκτήτρια ότι πρέπει να το πετάξουμε κτλ κτλ... Μου μένει να βρω και μια βάση για το κεντρικό ηχείο που τώρα αναπαύεται σε ένα άσχημο τραπεζάκι, δανεικό...
Γενικά η εμπειρία είταν εξαιρετική και από εδώ και πέρα αρχίζουν τα ευχάριστα. Δεν μετάνιωσα καθόλου για τα σχεδόν 5000 μου μου κόστισε η όλη ιστορία.
Στην πρώτη ευκαιρία θα σας ανεβάσω και φωτογραφίες.
Σας ξαναευχαριστώ όλους, ιδιαίτερα τον Αντρέα και τον Βαγγέλη που ξεπέρασαν τις καλώς εννοούμενες επαγγελματικές και πελατειακές υποχρεώσεις τους και με βοήθησαν πάρα πολύ.
(Βαγγέεεεελη.... έχεις τα διαγράμματα "πριν" και "μετά"; :?: )
Στην επιλογή των μηχανημάτων βοήθησαν τρεις παράγοντες:
Το AVsite, στο οποίο απαντούσατε τις όποιες ερωτήσεις μου, ιδίως την εποχή που αμφιταλαντευόμουν μεταξύ των πάντων (από plasma μέχρι DLP και από Yamaha 357 μέχρι 1500).
Ο Αντρέας Κ, ο οποίος με βοήθησε τα μέγιστα στην τελική επιλογή των μηχανημάτων προτείνοντάς μου μια ιδανική για τα χρήματά μου λύση (εντάξει, μου πρότεινε μια ιδανική λύση που κόστισε παραπάνω απ' όσο υπολόγιζα, αλλά τελικά είχε δίκιο και τώρα βλέπω ότι αν αφαιρούσα κάτι το σύστημα θα χώλενε). Εδώ θα σταθώ λίγο στον επαγγελματισμό του και στην εμπιστοσύνη μου μου ενέπνευσε, παρ' όλο που αποτελούσα το ιδανικό "θύμα": ημιμαθής και με χρήματα για ξόδεμα
Τέλος (last but not least που λένε και στο χωριό μου) ο Βαγγέλης Λάμπρου που ανέλαβε την εγκατάσταση και τη ρύθμιση απαντώντας στις κατά ριπάς απορίες μου.
Ο χώρος που εγκαταστάθηκε το σαλόνι είναι ένα σαλόνι 3.5Χ5.5 με όλα τα απαραίτητα τσουμπλέκια του νυκοκυριού σε αυτό: Καναπέδες, πολυθρόνα, τραπεζαρία, καρέκλες, τραπεζάκια κτλ κτλ. Είχα την ανησυχία ότι το σαλόνι τελικά θα μοιάζει με τηλεοπτικό πλατώ (καλώδια παντού, ηχεία, οθόνες, πράγματα να κρέμονται από παντού), αλλά τελικά με την σωστή εγκατάσταση τίποτα δεν ενοχλεί, στα μέτρα του δυνατού και αν λάβει κανένας υπ' όψιν του ότι το διαμέρισμα είναι νοικιασμένο και δεν υπάρχει δυνατότητα για αλλαγές, ψευδοροφές και άλλα μαγικά.
Τα μηχανήματα που επέλεξα είναι:
-Sanyo Z4. Πήγαιναι για τον 7700, αλλά το rainbow είπε όχι. Δϋο μέρες μετά έσκασε μούρη ο Panasonic 900. Στην αρχή ζήλεψα
-Οθόνη μια Dalite 92". Μου έκατσε καλή περίπτωση, μιας και οι ζάρες είναι λίγες (προς το παρόν τουλάχιστον)
-DVD Player ένα Denon 1920. Πήγαινα για κάποιο Samsung, αλλά ο Αντρέας καλά έκανε και με έστειλε προς τα εκεί, μιας και ακούω και πολύ καλή, για τα μέτρα μου, μουσική και από δυνατότητες δεν μου λείπει τίποτα.
-AV ενισχυτής o Yamaha 457. Χωρούσε μια χαρά στο budget μου, δεν μου λείπει κάτι πιο δυνατό, νομίζω ότι είναι ό,τι πρέπει.
-Ηχεία ένα set Magnat 990 με ένα Yamaha 215. Είναι όμορφα, δεν είναι τεράστια, είναι μαύρα (απαραίτητη προϋπόθεση για τη γυναίκα μου) και το κυριότερο, παίζουν πολύ καλά.
Αγοράστηκαν και ένα σωρό άλλα τσουμπλέκια (βάσεις για προβολέα και ηχεία, πολλά καλώδια κτλ) και ένα βράδυ ήρθαν όλα και έδεσαν. Ή πιο σωστά, ήρθε ο Βαγγέλης με την παρέα του και έδεσαν.
(Εδώ πρέπει να ευχαριστήσω και τους γείτονες που δεν μου έσαπασαν τα μούτρα που τρυπάγαμε με κρουστικό το μπετόν στις 12.30 τα μεσάνυχτα
Μπήκαν κανάλια στους τοίχους και το ταβάνι και τα καλώδια εξαφανίστηκαν όσο το δυνατόν καλύτερα. όμορφη και καθαρή δουλειά
Το αποτέλεσμα βελτιώθηκε σε μέγαλο βαθμό όταν ήρθε ο Βαγγέλης και έκανε τις ρυθμίσεις του προτζέκτορα κάνοντας το σαλόνι μου ένα μικρό σινεμά.
Με τον ήχο δεν ασχολήθηκα με λεπτομέρειες, αλλά θα γίνει και αυτό. Προς το παρόν ακούω σχετικά καλά κάνοντας κάποιες κομπογιαννίτικες ρυθμίσεις μόνος μου.
Πώς μου φάνηκε το αποτέλεσμα:
Στην αρχή... παράξενο. Αφού συνήθησα την εικόνα των 92" από τα 3.5 μέτρα με προβλημάτισε λίγο το ότι είχα συνηθίσει στα εντελώς λάθος χρώματα της 29ρας Sony μου: Είχα μάθει ότι τα πάντα πρέπει να κάνουν Μπαμ. Εκτίμησα όμως μετά από πολύ λίγες ώρες τη φυσικότητα του Ζ4 και την κινηματογραφική του, στα μέτρα της κατηγορίας, εικόνα. Ιδίως όταν είδα το Shrek και ότι όταν υπάρχουν τα καρτουνίστικα χρώματα, τα πράγματα είναι όπως τα φανταζόμουν, η καρδιά μου πήγε στη θέση της και πλέον βλέπω ταινία, χωρίς να σκέφτομαι συνέχεια αν εκεί στο μαύρο θα έπρεπε να βλέπω κάτι ή αν τα χρώματα είναι ξεπλυμένα
Στη συνέχεια, ακολουθεί το Kiss 600 για να δούμε επιτέλους τι είναι το HD και μερικά "μερεμέτια": Χρειάζεται πιο κοντό τραπεζάκι για την τηλεόραση, γιατί ελαφρώς καλύπτει την οθόνη που βρίσκεται πίσω της. Κοντό τραπεζάκι, σημαίνει πιο μακρύ, άρα πρέπει να φύγει και το επιδαπέδιο aircondition που υπήρχε δίπλα και είναι χαλασμένο, άρα έπρεπε να πεισθεί η ιδιοκτήτρια ότι πρέπει να το πετάξουμε κτλ κτλ... Μου μένει να βρω και μια βάση για το κεντρικό ηχείο που τώρα αναπαύεται σε ένα άσχημο τραπεζάκι, δανεικό...
Γενικά η εμπειρία είταν εξαιρετική και από εδώ και πέρα αρχίζουν τα ευχάριστα. Δεν μετάνιωσα καθόλου για τα σχεδόν 5000 μου μου κόστισε η όλη ιστορία.
Στην πρώτη ευκαιρία θα σας ανεβάσω και φωτογραφίες.
Σας ξαναευχαριστώ όλους, ιδιαίτερα τον Αντρέα και τον Βαγγέλη που ξεπέρασαν τις καλώς εννοούμενες επαγγελματικές και πελατειακές υποχρεώσεις τους και με βοήθησαν πάρα πολύ.
(Βαγγέεεεελη.... έχεις τα διαγράμματα "πριν" και "μετά"; :?: )
