λοιπον ας κανω την αρχη.πεταχτηκα ηχοεκφραση τελευταια στιγμη μεσα στη βροχη.
στην αρχη ειδαμε τον topaz με τον 200αρη.και οι 2 μου αρεσαν πολυ.ηταν και οι δυο κοντα σε αποδοση.χρωματικα πολυ καλα,πολυ καλο μαυρο για την κατηγορια τους.ο 200 ειχε καθαρα λευκα ενω ο sony ειχε κιτρινιλα.ο panasonic ζηταει 400 ευρω παραπανω που δεν τα δικαιολογει με τιποτα κατα την γνωμη μου.
αυτο που δεν μου αρεσε στο 200 ηταν το μαυρο του.ολη η εικονα ειχε μια μπλεδιζουσα αποχρωση στο μαυρο.ενω ο σονυ ηταν πιο μαυρος.αυτο με χαλασε πολυ στον 200.
τωρα για τον 1000 και τον 2000 δεν παρατηρησα μεγαλες διαφορες.ο 1000 ειχε απαραδεκτο πανελ.κατω δεξια μπλε πανω αριστερα πρασινος.και σε ενα πατερνακι με τα λευκα τετραγωνακια ο 2000 ηταν παντου λευκος ενω ο 1000 ηταν αστα να πανε.
σε συγκριση ο 200 με τον 1000 η 2000(δεν θυμαμαι ποιον απο τους 2 ειδαμε με τον 200)δεν αξιζε παλι με τπτ τα επιπλεον 1200 ευρω που ζητανε τα μεγαλα αδερφακια.καλυτερο μαυρο μονο και δεν ειχε αυτη την μπλε αποχρωση.στην αναλυση δεν ειδα κατι καλυτερα πολυ ελαχιστη βελτιωση.
μετα επεσε η τσοντα,οταν βαλαμε διπλα στον 2000 τον hd80.για μενα η διαφορα και για ολους απλα ΤΕΡΑΣΤΙΑ.θες λευκο?θες μαυρο?θες χρωμα?θες λαμπροτητα?θες ευκρινεια?θες βαθος?!θες ομοιομορφοια?ο 2000 μπροστα του θαμπος σκοτεινος υποτονικος.σαν να ξεψυχουσε η λαμπα.το μονο θετικο στο 2000 ειναι οτι εχει lens shift.τιποτε αλλο.
και τα 2 εχουν ιδια τιμη γυρω στα 2600.ο 2000 απλα δεν εχει καμια τυχη.ακομα και εγω που εχω τρομακτικο προβλημα στον rainbow τον επερνα ασυζητητι.δεν με κουρασε καθολου και εβλεπα ευχαριστα.αν ειχα τα λεφτα θα τον επαιρνα με την μια.
ε και στο τελος βαλαμε και διπλα τον infocus με τιμη ενα 1000αρικο πανω απο τον hd80 και εκει παλι ο hd80 ψιλοντροπιαστηκε αλλα στηθηκε αξιοπρεπως.ο infocus σου ξυριζε το ματι με την ευκρινεια του.το βαθος του.τα υπεροχα χρωματα του.εικονα ονειρο.αλλα ενα τεραστιο μειον.εχει φοβερο rainbow.το 5πλασιο απο τον hd80.και αυτο το θεωρω απαραδεκτο απο ενα μηχανημα αξιας 3700 ευρω να εχει τετοιο προβλημα.αν ειχαν βαλει μεγαλυτερο χρωματικο τροχο θα ηταν θεικο απλα χωρις να του λειπει τιποτα.
Η Panasonic, κακά τα ψέματα, έχει γράψει ιστορία στα entrylevel μηχανήματα, τουλάχιστον στις πωλήσεις. Σε κάθε σπίτι που πηγαίνω για calibration βρίσκω πάντα ένα παροπλισμένο 700, 900. Στο ίδιο μοτίβο αρχίζω να βλέπω τελευταία και τους epson αλλά η αριθμητική ποσότητα που τους χωρίζει είναι μεγάλη. Οι Panny έχουν δώσει ΠΟΛΛΑ κομμάτια.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-comfficeffice" /><o></o> <o></o> Στο στίβο των 2500~3000 ευρώ τα πράγματα είναι διαφορετικά πλέον.<o></o> Γιατί σήμερα με αυτά τα χρήματα αγοράζεις ΜΗΧΑΝΗΜΑΤΑΡΕΣ. <o></o> Ας πούμε για παράδειγμα τους OptomaHD80, BenQ 9000. Hardtobeat. HPanasonic θα πρέπει να δείχνει ισάξια για να μπει στο στίβο μάχης.<o></o>
<o></o> Tι είδα με τον 200.<o></o> Καταρχήν εξωτερικά πανομοιότυπος με τον 100. Φοράειτο ίδιοκαινούργιο μεγάλο σασί, με Full ευκολίες Vertical & Horizontallensshift καιμεγάλο zoom (που σίγουρα ζηλεύουν οι άνω αναφερόμενοι DLP)δείχνει τεχνολογικά τη σχολή του"τα-δίνω-όλα-ζητάω-λίγα"<o></o> <o></o> Φακός - Ευκρίνεια:<o></o> Πολύ καθαρός φακός, στο ίδιο μοτίβο του παλαιότερου 100, δεν θυμίζει κάτι πιο ευκρινές. Το smoothscreen μου φάνηκε λίγο πιο καθαρό, πάντως δεν θα έλεγα ότι έγινε καμία ουσιαστική βελτίωση στον ήδη πολύ καλό Panasonic. Aberration υπάρχει αλλά είναι πολύ-πολύ μικρό, πράγμα πολύ περίεργο σε τέτοιας κατηγορίας μηχάνημα. Εδώ προβολικά των 10000 ευρώ και έχουν aberration και δεν είχε ο ταπεινό τη καταγωγή 200. Οχι δεν έχει σχέση το smoothscreen με αυτό.<o></o> <o></o> Φωτεινότητα-Αντίθεση:<o></o> Στη θέσηΝορμάλ,που δεν κάνει για κινηματογράφο,το μηχάνημα κεντάει και ο Καφάτοςπουλάει (χεχε) Γιατι; Απλά ρίχνει πολλά Nits στο πανί χωρίς να χαλάειπολύ το μαύρο του αλλά ξεσκίζοντας τα χρώματα.Χρωματικότητα και απόχρωση δεν έρχονταιμε ΚΑΜΙΑ δύναμη. Έχεις ένα φωτεινό εργαλείο ναδεις μπάλα με ανοιχτά φώτα, να δεις HD και να σου πετάξει τα μάτια έξω, αλλά το κόκκινοροζίζει και το πράσινο λαχανίζει. Ειδικά στα patterns του colordecoding αν είχα τον Βογιατζάκη δίπλα μου δεν θα το γλύτωνε το επεισόδιο.<o></o> <o></o> Οπότε θα μου πείτε αλλάζουμε θέση. Σωστά. <o></o> Θέση Cinema1.Βάλτε και το ColorTemperature στη θέση 1 με 2 και ήρθατε ακόμη πιο κοντά στο στόχο μας. Στα περίπου 2 πλάτος μέτρα που βλέπαμε, δεν είχε πρόβλημα στη φωτεινότητα. Ισα-ισα ξεπέρναγε τα 42~44 Nits πουζητάει το SMPTE. Βέβαια τα 80+ του Normal είναι δελεαστικά αλλά αυτά ας τα αφήσουμε στον Ανδρέα να κάνει «τη δουλειά του»<o></o> <o> </o> Η «μπλεδίλα στα χαμηλά» που ανέφερε ο Λάμπρος, είναι μια όντως πολύ σκούρα μπλε σκιά στο IRE 0, όχι και τόσο ευδιάκριτη πάντως, που κατοικοεδρεύει ΜΟΝΟ στο μηδέν. Παρατηρείτε πιο άνετα στη μπάρα του 2,35, κάτι που παρατήρησαν τα παρευρισκόμενα μέλη. Στην ερώτηση τους «αν φεύγει» κατέβασα εν τάχει ΟΛΟ το BlueBrightness και αυτή δυστυχώς εκεί. Εκτός περίπτωσης να είναι κάτι που μπορεί να διορθωθεί και δεν το παρατήρησα, θα έχετε αυτή τη ελαφριά μεν υπαρκτή δε σκιά. ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ όμως δεν επηρέαζε τα χαμηλά γκρι IRE. Όλα ήταν καθαρά από χρωματικότητα ή άνετα μπορούν να ισορροπήσουν. Σε κατασκότεινες σκηνές με τον James δεν παρουσίαζε μπλέ απόχρωση στους μαύρους ουρανούς ή στα κουστούμια.<o></o> <o> </o> <o>Χρώματα</o> Ο κορεσμός και οι αποχρώσεις των χρωμάτων στη θέση Cinema 1 δεν έρχονται σε σωστές θέσεις από το εργοστάσιο αλλά με το εκπληκτικό CMS με σταυρόνημα που σου δίνει τη δυνατότητα να επιλέγεις όποιο χρώμα θέλεις από την οθόνη και να το διορθώσεις βλέποντας σε 2 κουτάκια το πριν και το μετά, ειλικρινά παιδιά γίνονται ΘΑΥΜΑΤΑ. (Μιλάμε για το Ultimate χριστουγεννιάτικο δώρο στο δίδυμο Κ.Κ.-Π.Β.) Εγώ ξετρελάθηκα με την αποτελεσματικότητα του και ευτυχώς που δίνει στο χρήστη τη δυνατότητα ρύθμισης του προβολέα ειδάλλως θα είχε εγκληματήσει η Panasonic με την Outofthebox λειτουργία του μηχανήματος. <o></o> <o> </o> Τα ρυθμιστικά δεν σταματάνε εδώ. GammaLow-Mid-High για να έρθει ακριβώς πάνω στη ζητούμενη καμπύλη και φυσικά RGBoffset + gain (brightness + Contrast) για ισορροπία λευκού.<o></o> <o> </o> <o>Εικόνα στο πανί</o> Το ζητούμενο είναι ότι ο προβολέας έρχεται πολύ κοντά στο άριστα που μπορεί να προβάλει και η απόδοση του με GammaCRTάδικο 2,35 στα δικά μου μάτια είναι εξαιρετική και πρωτοφανής για τη κατηγορία. Δίπλα του ο Topaz, αφήνοντας στην άκρη το κοτετσόσυρμα που απλά σιχαίνομαι, έδειχνε πιο λίγος και η εικόνα του Panny ποιο....Macho, είχε.....κυβισμό, είχε steroids! Να πω βέβαια ότι από την τελευταία φορά που ρυθμίστηκε ο Topaz με μόνο 9 ώρες στο κοντέρ, μας διαβεβαίωσε ο Ανδρέας ότι είχε πέσει αισθητά η φωτεινότητα, με συνέπεια να ήθελε πάλι κάποιο Retouch, αλλά που χρόνος για επαναρυθμίσεις. Πάντως αν είναι να ρυθμίζουμε μηχάνημα ή να αλλάζουμε λάμπα κάθε 9 ώρες ας αρχίσουμε καλύτερα το ψάρεμα.<o></o> <o> </o> <o>Ναι ή Ού</o> Προσωπικά πάντα, μου άρεσε ο 200άρης. :cool_1: Τον Sony αν και 200 ευρώ φθηνότερος ελέω κοτετσοσύρματος, μικρότερης δυναμικής στην εικόνα και status με το service δεν θα τον εξέταζα σαν λύση.
Ναι λοιπόν. Πολύ βελτιωμένος με τον 1000 που είχα δει κάποτε μέσω του παλιού και καλού «Ήχου». Ο προηγούμενος, ο 1000, ήταν για κλάματα ακόμη συγκρινόμενος και με τον μέτριο Mitsubishi 5000 που είχε βγει περίπου ταυτόχρονα στη αγορά. Μη σταθείτε στα τότε γραφόμενα μου στο περιοδικό, απλά προσπεράστε τα με ταχύτητα Ferarri. To μηχάνημα (αυτό τουλάχιστον που μας είχε σταλθεί από την αντιπροσωπία για test) ήταν χάλι, κάτι βέβαια που απέδειξαν και οι παγκόσμιες πωλήσεις του μηχανήματος. Ελπίζω να μην πήρα κανέναν στον λαιμό μου και το αγόρασε χωρίς να το δει. Γιατί αν το έβλεπε ακόμη και αόμματος απλά θα απορούσε τι διάολο είδα εγώ!
Τι είδα με τον 2000
Ο καινούργιος 2000, είναι προβολέας άλλης κατηγορίας. Κρατάει το ίδιο –εξαιρετικό- σασί με τον 1000, έχει πολύ ευρύ Lens shift και ηλεκτρικά focus + zoom με εξαιρετική ακρίβεια στη ρύθμιση τους. Κατάμαυρος, έχει στο πλάι όλα τα ρυθμιστικά του μέσα σε πορτάκι, από design έσκιζε όπως και ο 1000.
Φακός - Ευκρίνεια:
Χαχα-χαχα-χαχα (δις και τρις άμα θέλετε). Καμία σχέση με αυτό που είχαμε δει τότε. Ο 2000 είναι πολύ καθαρός. Σε συνδυασμό με τον εξαιρετικό φακό του που πάλι έχει ελάχιστο aberration όπως και του 200, δεν είναι διαμάντι όπως ο Infocus αλλά για 3chiper είναι εξαιρετικός.
Φωτεινότητα-Αντίθεση:
Παιδιά δεν κάνω πλάκα, ότι έγραψα για τον 200, ισχύουν και για τον 2000. Προχθές τη Παρασκευή που πήγα να ρυθμίσω βρίσκω το προβολέα σε preset Normal. Ρωτάω τον Ανδρέα «γιατί εκεί και όχι Cinema;» και μου απαντάει γιατί εκεί παίζει καλά (εννοούσε παίζει στις πωλήσεις αλλά . Τον ακούω και ρυθμίζω και τρώω με το φιλτρο-καρτελάκι του DVE 3 ώρες. Το πήγα όσο καλύτερα πήγαινε, κάνω και grayscale calibration αλλά είχα αυτό το feeling που νιώθεις όταν κάνεις μ#%κίες. Αχχ, να’σαι καλά αγόρι μου με τις συμβουλές σου.
Μόλις τελειώνω κάνω μια και βάζω το cinema1 και τσουπ, να η εικόνα στα ίσια της. Λέω καληνύχτα τσαντισμένος και με την επαύριον τα υπόλοιπα, όπερ και εγενετω.
Τη φωτεινότητα του 2000 την έκοψα αρκετά όπως θα δείτε και το διάγραμμα, γιατί έλλειψη μπαμπούλα-Βογιατζάκη δεν το πήγα καραμπάμ στο 235. Το μηχάνημα μπορεί και βγάζει χαλαρά 50 Nits στο πανί ρυθμισμένο χωρίς κρασαρισμένα λευκά. Εμένα όμως μου άρεσε πολύ overall σαν εικόνα και έπαιξα μαζί του, δεν κρύβω ότι μου θύμιζε CRTική προβολή και η συνέπεια του να παίζω πολύωρα με κάτι έχει να κάνει με τη πτώση της φωτεινότητας αφού κακά τα ψέματα εκεί τσιμπάνε και τα μαύρα ουσιαστικό βάθος. Τέλος πάντων το μηχάνημα έχει φως, Αρκετό φως και για τα δικά μου γούστα πολύ φως
Εδώ δεν είχαμε πρόβλημα μπλεδίλας στα 0 IRE οπότε και η μπάρα του 2,35 ήταν γκρί-μαύρη.
Το waveform monitor αν και έχουν γραφτεί αρκετές φανφάρες επί τούτου, το θεωρώ ανούσιο βοήθημα εν έτη 2007. Τι κάνει; Σας δίνει τη δυνατότητα να ρυθμίσετε με βάση το εισερχόμενο σήμα τα Digital 16 και 235 σε ένα πλαίσιο επί της οθόνης που θυμίζει συχνοτικό αναλυτή. Ανεβοκατεβάζουμε λοιπόν φωτεινότητα και κοντράστ ώστε να συμπέσουν στις γραμμές εισόδου και εξόδου του σήματος και αυτό σημαίνει ότι ρυθμίσαμε φωτεινότητα και αντίθεση.
Καλά ρε Panasonic, ούτε το DVE χάθηκε ούτε ένα ρημαδο-Pluge. Too much for nothing εκτός και αν για λόγους εντυπωσιασμού φίλων και συγγενών θέλουμε να δείχνουμε ότι κατέχουμε και «τεχνική κατάρτιση»
Χρώματα
Copy-Paste o 200.
Κοιτάξτε και τα CIE και θα καταλάβετε. Η μικρή απόκλιση στο κόκκινο μάλλον έρχεται από τη διαφορά φωτεινότητας που έμπαινε στο δωμάτιο, αφού ο 2000 είχε μετρηθεί πιο νωρίς ενώ ο 200 πιο μετά με συνέπεια να υπάρχει λιγότερο ambient φως.
Πάλι εδώ το σταυρόνημα κάνει θαύματα. Το φίλτρο-καρτελάκι του DVE ανά χείρας και φτιάξτε Greeen, Cyan, Magenta και ολίγον το Red. Με το πέρας αυτών το μηχάνημα γίνετε Άψογο από άποψη κορεσμού και απόχρωσης. Είναι τρομερά εξυπηρετικό όπως το έχουν σχεδιάσει, αφού σε δυο διαφορετικά κουτάκια βλέπεις το Before και το After. Στο φάσμα της εκπομπής λευκού βλέπετε και τη χρωματική ποσότητα, εξαιρετικά υψηλή για λάμπα μη-xenon!
Πολύ χρήσιμο για τον End-User είναι και η εφαρμογή split screen, όπου παγώνει η εικόνα διαλέγεις ένα μεγάλο κάθετο τμήμα της και τη χωρίζει στη μέση, αφήνοντας σας να κάνετε διορθώσεις το δεξιό κομμάτι ενώ βλέπετε στο αριστερό όπως βλέπατε πριν τις αλλαγές. Οπότε «τσιμπάτε» λίγο το contrast ή το brightness ή το color ή οτιδήποτε άλλο και βλέπετε τι κερδίζετε και τι χάνετε κατευθείαν και δίπλα-δίπλα. Ειδικά στο grayscale calibration για όσους δεν θέλουν ή δεν μπορούν να κάνουν ISF ρύθμιση θα το βρουν εξαιρετικά χρήσιμο!
Εικόνα στο πανί
Εντυπωσιακή σαν του μικρού 200. Φυσικά πιο συμπαγής, πιο δεμένη και ομοιόμορφη. Εεε, 1080 γραμμές είναι αυτές. Πάλι με gamma κοντά στο 2,3 ξεπετάγονταν οι λεπτομέρειες δυναμικά προς τα έξω. Δεν πέθανα για την απόδοση του αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν «κακή». Απλά δεν είχε κάτι που να σου τραβήξει δυνατά τη ματιά.
Ναι ή Ού
Τώρα με Optoma 80 και infocus προσωπικά δεν ήμουν παρών, αλλά δεν μου κάνει εντύπωση που δεν μέτραγε μπροστά τους, όπως αναφέρει ο Λαμπρος. Κακά τα ψέματα το πιο δυνατό όπλο των LCD, δεν είναι ούτε το μέτριο μαύρο τους, ούτε η ευκρίνεια, ούτε η ανομοιομορφία στο λευκό!
Είναι η τιμή. Είναι το Value for money.
Και τελευταία μας έχουν μπερδέψει με τη τιμολογιακή πολιτική τους. Είδα και τον καινούργιο αλλά μετριότατο Epson στην έκθεση και δεν γνωρίζω αν τα LCD έχουν στόχο να πιάσουν μόνο τους παθόντες με «ρεϊνμπουνίαση» αφού οι άλλοι πελάτες στα ίδια χρήματα πάνε καθαρά σε κάποιο DLP. Όταν αποφασίσουν τι θέλουν ας μας πουν και μας.:happy_4:
Οι AX200 και AE2000 ανήκουν στη νέα φουρνιά των LCD προβολέων, αναμενόμενη εναγωνίως από σημαντική μερίδα κοινού που ψάχνει μια οικονομική αλλά ταυτόχρονα αξιοπρεπή λύση και να μην ακούει στο όνομα DLP. Δυστυχώς, οι υλοποιήσεις D-ILA και SXRD, αν και αξιοπρεπείς, απέχουν αρκετά από το να χαρακτηριστούν οικονομικοί.
Ειδικότερα, ο AX200 καλείται - έστω και καθυστερημένα - να καλύψει κενό ενός έτους στην LCD γενιά των 720, εκεί που πρώτος έκοψε το νήμα ο Topaz. Ο δε AE2000, ηγούμενος της ομάδας των διχίλιαρων (Pany, Sanyo, Epson), φέρει βαριά την ευθύνη για το εναρκτήριο λάκτισμα μαζικής αναβάθμισης προβολικών διετίας ή και περισσότερο.
Είναι γνωστό πως συγκαταλέγομαι στο γκρουπ των "εγκλωβισμένων". Και δεν εννοώ αυτούς του χρηματιστηρίου, αλλά εκείνους που για τον α' ή β' λόγο (RBE, setup), περιμένουν - πως και τι - τον τρίτσιπο 1080άρη που θα αντικαταστήσει επάξια τον κουρασμένο τους φίλο.
Υποψιάζομαι ότι αυτήν τη στιγμή, αρκετοί φίλοι και συμπάσχοντες κρέμονται από τα λόγια μου. Θα τα πω όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται.
Να κάνουμε αναβάθμιση; Ναι, αλλά με τι... Με καινούριο 720άρη; Δε λέει... Άσχετα από το γεγονός ότι ένας νέος 720άρης θα δώσει - πραγματικά - έναν αέρα αναβάθμισης, ο κόσμος κινείται στους ρυθμούς του High Definition. Για κάποιον που κάνει το πρώτο του βήμα στο μαγικό κόσμο του οικιακού σινεμά, τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Ένας 720άρης ακούγεται ως η πιο λογική λύση. Ο "παλιός", όμως, θέλει κάτι παραπάνω. Ειδικά, και αυτό είναι το χειρότερο, όταν έχει δει πόσο έχουν εξελιχτεί οι βιντεοπροβολείς και τι εικόνα μπορεί κάποιος να έχει στη μεσαία κατηγορία τιμών.
Κακά τα ψέμματα... DLP-LCD = 1-0. Έτσι ήταν, έτσι είναι και έτσι θα εξακολουθήσει να είναι. Η εικόνα του μονότσιπου δεν πιάνεται. Όχι με D7, αλλά ούτε και με D17. Όσοι μπορούν να αλλάξουν τρένο, ας το κάνουν. Εγώ είμαι στην πόρτα έτοιμος για τη βουτιά. Ας μάθω και τοξοβολία ρε αδελφέ! (όχι, βέβαια, στα επίπεδα του IN82 - αυτός ζαλίζει και κοιμισμένο).
Έλα, όμως, που κολλάω στο setup. Ο προβολέας είναι ένα μέτρο πίσω μου, και το throw που ζητώ μου το δίνουν μόνον οι 2x. Οπότε, πάμε πάλι απ' την αρχή...
Panasonic PT-ΑΕ2000
Καθόλου κακό μηχάνημα... Αξιοπρεπέστατος εκπρόσωπος των LCD/1080, χωρίς τη μουντάδα που τους χαρακτηρίζει. Δεν αντέχει σε σύγκριση με DLP, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο, ούτε και το πρέπον. "Καθείς εφ' ώ ετάχθη", λέγαν οι Αρχαίοι, και - αυτήν τη στιγμή που μιλάμε - αντίπαλός του είναι ο Epson TW1000. Δεν ξέρω πως θα σταθεί απέναντι στους νέους διχίλιαρους, αλλά προς το παρόν τον βρίσκω μακράν καλύτερο του Epson (έστω και από μνήμης). Γενικά οι Epson, πάσχουν από Ansi Contrast. Δεν διαπίστωσα τέτοια έλλειψη στον Pany. Επιπλέον, με αυξημένη φωτεινότητα και CR, ο ΑΕ2000 διαθέτει το punch που έλειπε από τον προκάτοχό του.
Πιστεύω, δε, πως ο AE2000 είναι ακόμη καλύτερος απ' αυτόν που είδαμε, για δύο λόγους:
Πρώτον, νομίζω ότι υπήρχε απόθεμα φωτός, θερμοκρασίας και - κυρίως - contrast. Μπορεί να θέλει παίδεμα για να έρθει, ή τα χρώματα να βγαίνουν διαφορετικά, αλλά εγώ θα το δοκίμαζα και ίσως θα το προτιμούσα. Για να μην παρεξηγηθώ, ισχύει πάντα το "αν είσαι έξω από το χορό, πολλά τραγούδια ξέρεις".
Δεύτερον, το συγκεκριμένο κομμάτι είχε ένα μικρό πρόβλημα σύγκλισης. Το κόκκινο έφευγε τόσο στον οριζόντιο όσο και τον κάθετο άξονα. Και σε αυτό το σημείο έγκειται η μεγάλη μου ένσταση για την Panasonic: ΓΙΑΤΙ ρε καλή μου ασχολείσαι με τα waveform monitors και τα panel splits, και δε φτιάχνεις ένα ρημαδο-πάνελ-σιφτ; Είναι απείρως ευκολότερο από αυτά που έφτιαξες. Το σπουδαιότερο, είναι η αχίλλειος πτέρνα σου! Μα τόσο ντιπ είναι αυτοί οι κατασκευαστές; Δεν μπορεί να το χωρέσει ο νους μου. Δεν βλέπουν τον ανταγωνισμό; Δεν βλέπουν τα κομμάτια που βγαίνουν από τη γραμμή παραγωγής; Τι διάολο, θεωρούν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και όλα είναι μέλι γάλα;
Δεν ξέρω για σας, αλλά εγώ αρνούμαι πεισματικά να παίξω λότο με τον επόμενο προβολέα μου. Η θα μου εγγυηθεί κάποιος μηδενική απόκλιση, ή θα μου δίνει τη δυνατότητα να τη διορθώσω.
Πέραν αυτού, το μηχάνημα συστήνεται σε όσους θέλουν LCD/1080 και δεν μπορούν να περιμένουν για κάτι καλύτερο (εάν και πότε). Διαθέτει την καλύτερη εικόνα της κατηγορίας (και τεχνολογίας), όλα τα καλούδια των τρίτσιπων, και - λόγω SmoothScreen - ανύπαρκτο SDE.
Panasonic PT-ΑX200
Εδώ, τα συναισθήματα είναι ανάμικτα. Ο 200άρης είναι η κλασσική περίπτωση του "wow factor", πρωταθλητή των εντυπώσεων. Φάνηκε και από την αντίδραση των παρευρισκόμενων.
Παραφράζοντας το γνωστό "I am too old for this s***", θα έλεγα πως είμαι κάπως μεγάλος για ουάου. Άλλωστε, διαβάζω πάντα τα ψιλά γράμματα, έστω και με γυαλιά. Ενώ άλλοι σχολίαζαν το πως είναι δυνατόν ο Sony να έχασε φωτεινότητα με 9 ώρες στο κοντέρ, εγώ σκεφτόμουν τα 2000 lumens. Τι να σου κάνει ο Topaz, και ο κάθε Topaz, με 1300; Μην ξεχνάτε πως το φως, όπως και ο ήχος, είναι λογαριθμικά μεγέθη. Γι αυτό είμαι και της άποψης πως οι προβολείς πρέπει να συγκρίνονται με όσο το δυνατόν όμοιες συνθήκες. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό θα σήμαινε χρήση φίλτρου ND. Όπως είναι εξαιρετικά δύσκολο - έως αδύνατον - να συγκρίνει κανείς δυο ζευγάρια ηχεία όπου το ένα παίζει 2-3 φορές πιο δυνατά από το άλλο, το ίδιο συμβαίνει και με τους προβολείς. Τι να συγκρίνεις, όταν έχεις δύο εικόνες όπου η μία είναι φτιαγμένη για αυλή και η άλλη για σαλόνι;
Περιέργως πως, και παρά την υπερβάλλουσα φωτεινότητα, ο 200άρης φάνηκε να κρατά γερά τα ινία. Ας όψεται, προφανώς, η αυτόματη ίριδα. Βέβαια, θαύματα δε γίνονται, και αυτό φάνηκε σε σκηνές με χαμηλομεσαία IRE, όπως τη σκηνή του "Montenegro". Εκεί, ο Topaz ζωγράφισε ενώ ο Pany τα 'κανε λίγο μούσκεμα. Από την άλλη, και προς τιμήν της ίριδας του Pany, δεν παρατήρησα πρόβλημα brightness compression, κάτι που δεν μπορώ να πω και για το Sony.
Και έρχομαι στο μαύρο... Είμαι βέβαιος πως αν ήταν παρών ο Βογιατζάκης, ή θα λιποθυμούσε ή θα έφευγε! Η μπάρα του letterbox στον Topaz, ήταν μεστό, ομοιόμορφο, στιβαρό και ουδέτερο σκούρο γκρι. Όπως, δηλαδή, όφειλε να είναι. Η μπάρα στον Pany, ήταν για γέλια και για κλάματα. Ένα φωτεινό μπλε-μαρέ, που ακτινοβολούσε έως και φωσφόριζε. Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω το μάτι μου από αυτό... Με μαγνήτιζε! Παρά το γεγονός πως μέσα στην εικόνα το πρόβλημα δεν ήταν αισθητό. Το περίεργο είναι πως δεν θυμάμαι να είδα κάτι τέτοιο στον προκάτοχο, τον AX100, παρά τα copy-paste χαρακτηριστικά τους.
Στα φωτεινά πλάνα, δεν μπορούσα παρά να ενοχληθώ από το μεγάλο - και γνωστό - πρόβλημα του Topaz, το SDE. Καθόμουν στην πρώτη σειρά (στα 3 μέτρα), και όπως έχω ξαναπεί ο μικρός Sony δεν είναι για κοντινές αποστάσεις. Εκτός και αν δεν το βλέπετε ή δεν σας ενοχλεί. Ως γνωστόν, η Panasonic με το SmoothScreen έχει διαγράψει τον όρο από το λεξικό της. Στα ίδια πλάνα, η περισσή φωτεινότητα του Pany έκανε - ως φυσικό - τη δουλειά της.
Εν κατακλείδι, ο AX200 είναι κλασσικός Panasonic. Με την έννοια του ότι αυτή η εταιρία μας έχει συνηθίσει σε πολύ καλά έως άριστα μηχανάκια 720. Όπως και ο 100άρης, έτσι κι αυτός δεν περνά απαρατήρητος. Σε άμεση αντιπαράθεση με τον Topaz, κερδίζει αμέσως τις εντυπώσεις. Η μόνη μου ένσταση είναι η υπερβολική φωτεινότητα. Αν υπήρχε τρόπος να την ελέγξεις (manual ίριδα), τα πράγματα ίσως να ήταν διαφορετικά. Φοβάμαι πως σε ένα τυπικό Ελληνικό σαλόνι, με ανοιχτόχρωμους τοίχους και φωτισμό ταινιο-θέασης, ίσως είναι too much. Από την άλλη, θα είναι η χαρά του video-gamer, και της παρέας του ποδοσφαίρου. Έπειτα, να μην ξεχνάμε και τη διαφορά τιμής. Για άλλους είναι 400 ευρώ, για άλλους 40%. Αν έπρεπε να διαλέξω έναν από τους δύο, αδιαφορώντας για τη διαφορά τιμής, θα ήμουν σε δύσκολη θέση. Στον ένα μου τη σπάει το μαύρο, στον άλλον το SDE. Ομολογώ, σηκώνω ψηλά τα χέρια!
Νίκο,
ο 2000 έχει σίγουρα και άλλο φως αλλά μη νομίζεις οτι ρυθμισμένος σωστα θα βγάζει 60 Nits, στις 100 ίντσες. Αν δείνει 45 θα είναι μια χαρά.
Το φως του 200 νομίζω οτι σε σαλόνι είναι ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ, πως να αντιπαρέρθεις των λευκών τοίχων χωρίς φως; Με ακόμη λιγότερο φως; ο 200 είναι οτι πρέπει για το κλασσικό "νοσοκομειακό" ασπρουλιάρικο Ελληνικό καθιστικό.
Οσο για τη μπάρα του ναι, είναι μπλέ αλλά οχι και "μαρέ"....:crazy_3:
Πάντως και του sony είναι χρωματισμένη αλλά ολίγον πρασινοκιτρινωπή. Αμα τη δεις καλά δεν είναι γκρί, είχε πρασινάκι, αυτη η ρουφιάνα όμως είμαι σίγουρος οτι διορθώνεται