lakiss51
"Επαγγελματίας"
- Μηνύματα
- 11.826
- Reaction score
- 2.428
Αγαπητοι φιλοι, θα μου επιτρεψετε να εκφρασω μερικες σκεψεις, γενικες, σχετικα με την σχεση μας με την τεχνολογια και την τεχνη που αυτή υπηρετει.Ισως σας φανουν κοινοτοπες μα νομιζω πως καποτε ερχεται η ωρα που ολοι τις (ή θα τις…) κανουμε.
Τι θελω να πω λοιπον; Ασχολουμαι (οσο κι αν λεγεται ασχολια αυτό) με το hi fi εδώ και αρκετα χρονια. Το πρωτο μου στερο συστημα το πηρα νιοπαντρος,της πλακας ηταν βεβαια μα εγινε η αρχη (ραδιοενισχυτης και κασσετoφωνο της Superscope – ποιος την ξερει τωρα). Ακολουθησαν λιγο καλλιτερα (αναλογα με τα οικονομικα μου) μεχρι που εφτασα σε προενισχυτη -τελικο – κασσετοφωνο Nakamischi , που ηταν το hi-end της εποχης (τελος ΄70 με αρχες΄80!). Φυσικα και αυτά αλλαχθηκαν (οι προ+τελικος υπαρχει ακομη – τι μουσικοτητα,καμμια σχεση με τα σημερινα), και τελικα εδώ και μερικα χρονια κατασταλαξα σε ένα συστημα αρκετα καλο. Σταματησα να ασχολουμαι με το hi fi, γιατι μας ηρθαν τα κομπιουτερ! Αρχες του΄90 αγορα υπολογιστη (386) με windows 3.1 και dos . Άλλη τρελλα και αυτή, νεες συναρπαστικες γνωσεις! Παλι αυτομαθηση, βασανα μεγαλα (ολοι σχεδον τα ξερετε φανταζομαι) άλλο κυνηγητο της τεχνολογιας.
Μολις εγραψα τη μαγικη φραση :«κυνηγητο της τεχνολογιας» ! Και εξηγουμαι…
Όλα αυτά τα χρονια παρακολουθουσα (και παρακολουθω) μανιωδως τα περιοδικα του χωρου του hi fi- pc. Εξι-επτα περιοδικα τον μηνα (!) συν τα αλλα, απολαυση πραγματικη ηταν!. Όμως σιγα σιγα ενοιωθα πως κατι χανω, κατι μου διαφευγει από όλα αυτά. Το συναισθημα αυτό ηταν εντονο κατά την εποχη του hifi οπου η ενασχοληση με το «τεχνικο» μερος μου εκανε να χασω το ουσιαστικο: τη ΜΟΥΣΙΚΗ. Ενημερωμενος φουλ, εμπειριες ελαχιστες - βλεπετε τοτε δεν μπορουσαμε να αντιγραψουμε φθηνα cd (δεν υπηρχαν καν!) και οι κασσετες δεν ηταν hifi – μονο για το αυτοκινητο! Το ιδιο και με τον υπολογιστη. Πολύ ενασχοληση, πολύ ενημερωση, μα ουσια ελαχιστη (και δεν μιλω για εγγραφη cd η λιγο photoshop). Δεδομενου ότι και η δουλεια μου περιοριζει σε λιγα πραγματα τη χρηση του υπολογιστη (ένα τεχνικο προγραμμα, και word-excell) ετσι ασχολουμαι με πολλα και διαφορα χωρις όμως να εμβαθυνω σε αυτά (εδώ, δεν ξερω αν είναι και απαραιτητο).
Τωρα ηρθε και το HOME CINEMA! Ειμαι στην αρχη βεβαια μα εχω κανει μερικες διαπιστωσεις όχι από τον εαυτο μου (αρχη ειπαμε!) μα από αυτά που διαβαζω εδώ μεσα (και…αλλου!). Καπου υπαρχει μια ενοτητα σχετικα με το ποιες ταινιες βλεπετε κλπ. Διαπιστωνω πως η συμμετοχη : (α) είναι ελαχιστη, και (β) το μονο που σας νοιαζει είναι το εφετζηδικο κομματι της ταινιας. Γι΄αυτό αλλωστε και αναφερεστε μονο σε ταινιες με εφε, και όχι σε αληθινο κινηματογραφο. Εχω την εντυπωση ότι ετσι βλεποντας το hc χανεται την πραγματικη ουσια του. Γιατι δημιουργηθηκε το home cinema; Μονον για να τα οικονομησουν οι επιτηδειοι ή για να επωφεληθουμε οι κινηματογραφοφιλοι και να γνωρισουμε καλλιτερα ταινιες που δεν εχουμε δει και θελουμε να τις απολαυσουμε; Καποιος φιλος εδώ εχει ως συνθημα «αν θελω να δω ταινια παω σινεμα, αν θελω να την απολαυσω βλεπω hc” (δεν θυμαμαι το ονομα του, δεν μπορω να συνδεθω για να το βρω τωρα, ας με συγχωρησει). Λοιπον, ποσοι ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ σινεμα σπιτι; Μηπως τα μηχανηματα τα εχουμε μονο για να ακουμε τα «μπαμ μπουμ»: Μηπως χανουμε την αξια του σινεμα; Εγω τωρα αρχιζω, μα εχοντας την εμπειρια των προηγουμενων και βλεπο-ντας το πνευμα που επικρατει εδώ, φοβαμαι πως κατι χανουμε σε όλα αυτά.
Θα ηθελα την γνωμη σας πανω σε αυτά και νομιζω πως είναι καιρος να ανοιχθει μια ενοτητα ( ή στην υπαρχουσα) με πραγματικες κριτικες ταινιων, ας πουμε κατι σαν αυτές που γινονται στην εφημεριδα ή περιοδικο που διαβαζετε (οπου αναφερονται στην αξια του φιλμ) και στα τεχνικα περιοδικα (οπου μαλλον αναφερονται στα…υπολοιπα).
Λοιπον τι λετε; Ειχατε και σεις τα συμπτωματα που ειχα (κι εχω!);. Ας πει ο καθενας την αποψη του. Ευχαριστω
Τι θελω να πω λοιπον; Ασχολουμαι (οσο κι αν λεγεται ασχολια αυτό) με το hi fi εδώ και αρκετα χρονια. Το πρωτο μου στερο συστημα το πηρα νιοπαντρος,της πλακας ηταν βεβαια μα εγινε η αρχη (ραδιοενισχυτης και κασσετoφωνο της Superscope – ποιος την ξερει τωρα). Ακολουθησαν λιγο καλλιτερα (αναλογα με τα οικονομικα μου) μεχρι που εφτασα σε προενισχυτη -τελικο – κασσετοφωνο Nakamischi , που ηταν το hi-end της εποχης (τελος ΄70 με αρχες΄80!). Φυσικα και αυτά αλλαχθηκαν (οι προ+τελικος υπαρχει ακομη – τι μουσικοτητα,καμμια σχεση με τα σημερινα), και τελικα εδώ και μερικα χρονια κατασταλαξα σε ένα συστημα αρκετα καλο. Σταματησα να ασχολουμαι με το hi fi, γιατι μας ηρθαν τα κομπιουτερ! Αρχες του΄90 αγορα υπολογιστη (386) με windows 3.1 και dos . Άλλη τρελλα και αυτή, νεες συναρπαστικες γνωσεις! Παλι αυτομαθηση, βασανα μεγαλα (ολοι σχεδον τα ξερετε φανταζομαι) άλλο κυνηγητο της τεχνολογιας.
Μολις εγραψα τη μαγικη φραση :«κυνηγητο της τεχνολογιας» ! Και εξηγουμαι…
Όλα αυτά τα χρονια παρακολουθουσα (και παρακολουθω) μανιωδως τα περιοδικα του χωρου του hi fi- pc. Εξι-επτα περιοδικα τον μηνα (!) συν τα αλλα, απολαυση πραγματικη ηταν!. Όμως σιγα σιγα ενοιωθα πως κατι χανω, κατι μου διαφευγει από όλα αυτά. Το συναισθημα αυτό ηταν εντονο κατά την εποχη του hifi οπου η ενασχοληση με το «τεχνικο» μερος μου εκανε να χασω το ουσιαστικο: τη ΜΟΥΣΙΚΗ. Ενημερωμενος φουλ, εμπειριες ελαχιστες - βλεπετε τοτε δεν μπορουσαμε να αντιγραψουμε φθηνα cd (δεν υπηρχαν καν!) και οι κασσετες δεν ηταν hifi – μονο για το αυτοκινητο! Το ιδιο και με τον υπολογιστη. Πολύ ενασχοληση, πολύ ενημερωση, μα ουσια ελαχιστη (και δεν μιλω για εγγραφη cd η λιγο photoshop). Δεδομενου ότι και η δουλεια μου περιοριζει σε λιγα πραγματα τη χρηση του υπολογιστη (ένα τεχνικο προγραμμα, και word-excell) ετσι ασχολουμαι με πολλα και διαφορα χωρις όμως να εμβαθυνω σε αυτά (εδώ, δεν ξερω αν είναι και απαραιτητο).
Τωρα ηρθε και το HOME CINEMA! Ειμαι στην αρχη βεβαια μα εχω κανει μερικες διαπιστωσεις όχι από τον εαυτο μου (αρχη ειπαμε!) μα από αυτά που διαβαζω εδώ μεσα (και…αλλου!). Καπου υπαρχει μια ενοτητα σχετικα με το ποιες ταινιες βλεπετε κλπ. Διαπιστωνω πως η συμμετοχη : (α) είναι ελαχιστη, και (β) το μονο που σας νοιαζει είναι το εφετζηδικο κομματι της ταινιας. Γι΄αυτό αλλωστε και αναφερεστε μονο σε ταινιες με εφε, και όχι σε αληθινο κινηματογραφο. Εχω την εντυπωση ότι ετσι βλεποντας το hc χανεται την πραγματικη ουσια του. Γιατι δημιουργηθηκε το home cinema; Μονον για να τα οικονομησουν οι επιτηδειοι ή για να επωφεληθουμε οι κινηματογραφοφιλοι και να γνωρισουμε καλλιτερα ταινιες που δεν εχουμε δει και θελουμε να τις απολαυσουμε; Καποιος φιλος εδώ εχει ως συνθημα «αν θελω να δω ταινια παω σινεμα, αν θελω να την απολαυσω βλεπω hc” (δεν θυμαμαι το ονομα του, δεν μπορω να συνδεθω για να το βρω τωρα, ας με συγχωρησει). Λοιπον, ποσοι ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΝ σινεμα σπιτι; Μηπως τα μηχανηματα τα εχουμε μονο για να ακουμε τα «μπαμ μπουμ»: Μηπως χανουμε την αξια του σινεμα; Εγω τωρα αρχιζω, μα εχοντας την εμπειρια των προηγουμενων και βλεπο-ντας το πνευμα που επικρατει εδώ, φοβαμαι πως κατι χανουμε σε όλα αυτά.
Θα ηθελα την γνωμη σας πανω σε αυτά και νομιζω πως είναι καιρος να ανοιχθει μια ενοτητα ( ή στην υπαρχουσα) με πραγματικες κριτικες ταινιων, ας πουμε κατι σαν αυτές που γινονται στην εφημεριδα ή περιοδικο που διαβαζετε (οπου αναφερονται στην αξια του φιλμ) και στα τεχνικα περιοδικα (οπου μαλλον αναφερονται στα…υπολοιπα).
Λοιπον τι λετε; Ειχατε και σεις τα συμπτωματα που ειχα (κι εχω!);. Ας πει ο καθενας την αποψη του. Ευχαριστω
