Gran Torino (2008)

Μηνύματα
28.176
Reaction score
49
[IMGL]http://img2.pict.com/81/6d/bd/5ee0d06152aa52aa658e80f2a0/97QE6/imgshow.jpg[/IMGL]
Gran Torino (2008)

Σκηνοθεσία: Clint Eastwood
Σενάριο: Nick Schenk, Dave Johannson
Ηθοποιοί: Clint Eastwood, Christopher Carley, Bee Vang, Ahney Her, Brian Haley

Ελληνική Πρεμιέρα : 26/02/2009

Ο Ίστγουντ ενσαρκώνει τον Γουόλ Κοβάλσκι, έναν άκαμπτο και άτεγκτο βετεράνο του πολέμου της Κορέας, ο οποίος σε έναν κόσμο αλλαγών αναγκάζεται από τους μετανάστες γείτονές του να αντιμετωπίσει τις προσωπικές και μακροχρόνιες προκαταλήψεις του. Ο συνταξιούχος πια εργάτης σε αυτοκινητοβιομηχανία Γουόλτ Κοβάλσκι περνάει τις μέρες του επισκευάζοντας το σπίτι του, πίνοντας μπύρα και πηγαίνοντας μια φορά τον μήνα στο κουρείο.

Κι ενώ η τελευταία επιθυμία της εκλιπούσης συζύγου του ήταν να τον δει να πηγαίνει για εξομολόγηση, ο Γουόλτ – ένας πικραμένος βετεράνος που κρατάει το M-1 του πάντα καθαρό και έτοιμο – νιώθει ότι δεν βαραίνει τίποτα την ψυχή του. Και η μόνη ψυχή που μπορεί να εμπιστευτεί αρκετά για να εξομολογηθεί όσα τον βασανίζουν, είναι ο σκύλος του, η Νταίζη.

Οι αλλοτινοί γείτονές του έχουν μετακομίσει ή πεθάνει και έχουν αντικατασταθεί από μετανάστες Χμονγκ, από τη νοτιοανατολική Ασία, τους οποίους απεχθάνεται. Γεμάτος μίσος και απαξίωση για ό,τι βλέπει – τις στέγες που στάζουν, τους απεριποίητους κήπους και τα ξένα πρόσωπα που τον περιβάλλουν. τις άσκοπες συμμορίες Χμονγκ, Λατινοαμερικανών και Αφροαμερικανών εφήβων που συμπεριφέρονται λες και η γειτονιά τους ανήκει, τα παιδιά του που δεν μπορεί πλέον να αναγνωρίσει, λόγω της ανωριμότητας και της απραξίας τους – ο Γουόλτ ζει μηχανικά περιμένοντας το τέλος.

Μέχρι τη νύχτα που κάποιος προσπαθεί να κλέψει το δικό του Gran Torino του '72. Το Gran Torino, λαμπερό και στιλάτο όπως την πρώτη μέρα που ο ίδιος ο Γουόλτ το είδε να βγαίνει από τη γραμμή παραγωγής πριν από δεκαετίες, φέρνει τον ντροπαλό έφηβο γείτονά του, Τάο (Μπι Βανγκ) στη ζωή του, όταν μια συμμορία Χμονγκ τον αναγκάζει να το κλέψει.




Το official trailer:

 
Last edited by a moderator:

Μηνύματα
11.564
Reaction score
2.172
Απάντηση: Gran Torino (2008)

O Κοβαλσκι λοιπον...ενας βετερανος του πολεμου της Κορεας (1952;) που ζει με τους εφιαλτες του, οπως λεει. Γιατι σκοτωσε τους νεαρους εχθρους του ενω αυτοι με το βλεμμα τους τον εκλιπαρουσαν για να ζησουν! Και δεν τον ενοχλει η κακη σχεση που εχει με τα παιδια του, παρα μονον οι ενοχες ολης της Αμερικης (γιατι αυτο εννοει!) και θελει να εξιλεωθει παιζοντας τον "προστατη" σε οικογενειες αδυναμων Βιετναμεζων (συνεργατων των Αμερικανων στον πολεμο του ΒιετΝαμ), ορθωνοντας τα γερικα και αρρωστα στηθη του στη συμμορια των νεαρων "κιτρινων".
Σαν ταινια, συγγνωμην αλλα δεν βλεπεται δευτερη φορα - ηδη με την πρωτη αρχιζεις να βαρειεσαι τις "μουτες" του Κ.Η. που το παιζει αγριος καουμποης της επαρχιακης πολης κουβαλωντας σιδερικα επανω του και στο αυτοκινητο, και δερνοντας εν ψυχρω τον νεαρο συμμοριτη, χωρις εννοειται να φοβαται το Νομο (αφου ο ιδιος ειναι ο Νομος - κλασσικη αμερικανικη αντιληψη), αλλα ουτε και τον Θεο, ειρωνευομενος τον νεαρο ιερεα (που λιγο πριν απο το τελος φιλιωνουν και τα...πινουν παρεα). Φυσικα ο Ηστγουντ μονοπωλει την ταινια αν και μαλλον καλυτερος ηθοποιος ειναι ο αδυναμος προστατευομενος του νεαρος Ταο (οπως φυσικα και η "πιτσιρικα"). Να μην αναφερω και την ...ηρωικη (δι)εξοδο!
Μετρια ταινια σε ολα...
 



Μηνύματα
738
Reaction score
6
Απάντηση: Gran Torino (2008)

Εμένα μου άρεσε πάντως αρκετά , χωρίς βέβαια να είναι αριστούργημα.
Και εμενα το ιδιο.
Ο παππους δινει μια κορυφαια ακομη ερμηνεια στην
μεγαλη καριερα του ετσι & αλλιως.
Κανει αυτην την απλη ταινιουλα να ξεχωριζει απο τις
πολλες του ειδους με την υποκριτικη του & μονο.
 


Μηνύματα
28.176
Reaction score
49
Απάντηση: Gran Torino (2008)

Ο καλύτερος Κλιντ Ίστγουντ
Του Δημήτρη Δανίκα


Αnd the winner is Κλιντ Ίστγουντ. Αυτό έχει καταγραφεί στη συνείδησή μου. Αυτή η ταινία- το Gran Τorino- θα έπρεπε να είχε σαρώσει στα Όσκαρ. Η απόλυτα ειλικρινής αυτοαναίρεσή του. Σα να μπαίνει για πρώτη φορά στην εκκλησία και να κάνει στριπτίζ στον εξομολογητή του
Από την αρχή. Να μας ευλογήσει με τη μέγιστη αρετή. Αυτογνωσία αγαπητοί. Αυτογνωσία, που προϋποθέτει γενναιότητα, συνειδητότητα, αμφισβήτηση και διαρκή ανησυχία. Όσο περνάνε τα χρόνια τόσο αυτοαναιρείται και αναιρεί.

Πρώτον λοιπόν, ο τεράστιος αυτός ζωντανός μύθος, ο τελευταίος σοφός, ο Ακίρα Κουροσάβα του Αmerican Cinema, φτιάχνει μια μικρή παραγωγή. Σα να ξεκινάει από την αρχή. Ουδείς γνωστός πλην του Κλιντ. Ουδείς λευκός πλην του Κλιντ και των δύο δικών του αγοριών. Ασιατικής καταγωγής οι συμπρωταγωνιστές σ΄ αυτήν την ιστορία τη μικρή. Έχει σημασία αυτό. Ο Κλιντ γυρίζει την πλάτη του στο Χόλιγουντ το εκσυγχρονιστικό. Και πλαγίως επιστρέφει στις αξίες του Χόλιγουντ του παλιού. Όπως περίπου έκανε ο Ντάλτον Ντράμπο στο γουέστερν «Lonely are the brave» (Μόνοι είναι οι γενναίοι) με τον Κερκ Ντάγκλας.

Δεύτερον, η ιστορία εντελώς προσφυγική. Ποιος είναι ο Γουόλτ Κοβάλσκι; Φυσικά ο Κλιντ. Πού παραπέμπει το όνομα; Στον Στάνλεϊ Κοβάλσκι του «Λεωφορείον ο πόθος» του Τένεσι Ουίλιαμς και του 1947. Παραπέμπει ακόμα στους Πολωνούς μετανάστες. Και τέλος, παραπέμπει στους ήρωες του «Ελαφοκυνηγού» που βρέθηκαν στην κόλαση του Βιετνάμ. Πολωνοί κι αυτοί. Μ΄ έναν λόγο, λέει ο Ντάνι Ουάλας, συγγραφέας του ομότιτλου μυθιστορήματος, και ο σεναριογράφος Νικ Σενκ, πρόσφυγες και ξένοι η πλειονότητα του πληθυσμού των ΗΠΑ.

Τρίτον, το προφίλ του Γουόλτ Κοβάλσκι μοιάζει με φωτοτυπία του Κλιντ Ίστγουντ και του «Dirty Ηarry». Ρατσιστής μέχρι μυελού οστών. Αντιδραστικός μέχρι τον λαιμό. Μισάνθρωπος από τα παιδιά του μέχρι τον τελευταίο περαστικό. Ένας βετεράνος της Κορέας σε διαρκή πόλεμο με κάθε Αμερικανό. Κυρίως με τον ασιατικό πληθυσμό. Η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα. Υπάρχει λόγος γι΄ αυτό.

Τέταρτον, η ψυχολογία. Ο ρατσισμός του Κοβάλσκι είναι το ανάχωμά του για τη δική του, την ανομολόγητη ενοχή του. Ο ρατσισμός καλύπτει το δικό του στίγμα. Ο πόλεμος είναι το αόρατο πεδίο της ταινίας. Έχει σημασία αυτό. Ο πόλεμος ως εισβολή (Κορέα). Ο πόλεμος ως αμερικανική υπεροχή. Κάτι τρομερό είχε συμβεί. Κάτι αποτρόπαιο και δολοφονικό. Η επιθετικότητα του Κοβάλσκι είναι η άμυνά του. Είναι η μάσκα που φοράει όλα αυτά τα χρόνια. Ο ρατσισμός- λέει ο συγγραφέας- είναι το πιο εύκολο καταφύγιο του αμαρτωλού.

Πέμπτον, η προσφυγιά. Από την Πο λωνία οι ρίζες του Κοβάλσκι. Από την Κορέα οι γείτονές του. Πρόσφυγας εναντίον προσφύγων. Ο χειρότερος εργοδότης είναι ένας πρώην αριστερός. Κάπως έτσι. Όλα θαμμένα, κρυμμένα και απωθημένα. Πάει ακόμα πάρα πέρα. Ο Ίστγουντ γκρεμίζει την κυρίαρχη λογική του καλού, κακού και άσχημου. Ας πούμε. Ο Κοβάλσκι από ρατσιστής μεταμορφώνεται σε ήρωα αλτρουιστή. Ας πούμε, δεν είναι όλοι οι Κορεάτες καλοί Ασιάτες. Όχι, λέει ο Κλιντ. Εξαρτάται. Όσοι ενσωματώνονται αμαχητί στην αμερικανική κοινωνία, είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι με κάθε λευκή συμμορία. Απίστευτο.

Έκτον, η βία. Όλες οι αξίες που συγκροτούν τον Dirty Ηarry γκρεμίζονται από τον ίδιο άνθρωπο που έγινε διάσημος απ΄ αυτήν την ταινία. Όλα. Αυτοδικία, επιθετικότητα, προκαταλήψεις, αλαζονεία και ανωτερότητα. Για να καταλάβετε, η ταινία μοιάζει σα ν΄ αρχίζει με συνταξιούχο τον Dirty Ηarry και σα να τελειώνει με την κηδεία του.

Έβδομον, το τέλος του Αmerican dream. Αυτό και το επιμύθιο, αυτή και η ανατροπή. Μόνο ανθρώπινα «σκουπίδια», οι πρόσφυγες, οι κατατρεγμένοι και οι ξένοι, αυτοί το Άλας της Γης. Αυτοί οι ιμάντες των αξιών της Ζωής. Εμείς οι χορτασμένοι οι Αμερικανοί έχουμε εκπέσει από τον ανθρώπινο προορισμό μας σ΄ αυτήν τη Γη. Οι έσχατοι έσονται πρώτοι!

Όλα αυτά ακούγονται εγκεφαλικά. Ε, λοιπόν σας λέω κάτι που μου συνέβη πρώτη φορά τον χρόνο αυτό. Στα τελευταία σαράντα λεπτά, τόσο συγκινήθηκα που δάκρυσα αληθινά. Τέτοια ουσία, τόσο ψαχνό, τέτοια λεβεντιά, τόση εκ βαθέων εξομολόγηση και ειλικρινή αυτοκριτική σε μια ιστορία τόσο μικρή και τόσο προσωπική. Αυτή η Άλλη, η πραγματικά μεγάλη Αμερική!

Με δυο λόγια: Συνταξιούχος και χήρος, κακότροπος, μισάνθρωπος ακόμα και προς τα δικά του τα παιδιά. Μετά την κηδεία της γυναίκας του, μένει μόνος παρέα με έναν θηλυκό σκύλο. Δίπλα στη γειτονιά ζωσμένος από πρόσφυγες της Κορέας. Πλάσματα που του θυμίζουν έναν πόλεμο στον οποίο καλύτερα να μην είχε βρεθεί. Ξεχειλίζει από μίσος για κάθε τι που θυμίζει την Κορέα. Όμως ούτε με τα παιδιά του είναι συμφιλιωμένος. Έχει τους λόγους του: Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η περιουσία και τα κειμήλια από το σεντούκι της μητέρας. Ώσπου μια μέρα θ΄ αρχίσει η αλλαγή. Συμμορία θα επιτεθεί σε δύο μικρούς Κορεάτες. Οι μνήμες επιστρέφουν και ο Γουόλτ Κοβάλσκι βρίσκεται σε πόλεμο με τη νέα Αμερική.

«Gran Τorino»

Η αυτοαναίρεση του Κλιντ Ίστγουντ Το γκρέμισμα του Dirty Ηarry Ό,τι πιο συγκινητικό έχει υπογράψει. ΒΑΘΜΟΙ=9 (Grande Εastwood)
 

Μηνύματα
11.564
Reaction score
2.172
Απάντηση: Gran Torino (2008)

Ωπα! δακρυσε και ο Δανικας; παρα τα χιλια μυρια που σερνει σε ολο το κειμενο του για την ταινια; τον συγκινησε η ανατροπη των αμερικανικων "αξιων"; κατι του συμβαινει του ανθρωπου:138:
 

Μηνύματα
928
Reaction score
2
Απάντηση: Gran Torino (2008)

χμμ δε βλεπω να θαβει καθολου την ταινια στο κειμενο του... αλλα γενικα ναι, ειναι δυσκολο να φτασει να πει καλη κουβεντα, παντως γιαυτο γουσταρω να διαβαζω τις κριτικες του! χαχαχα :D
 

Μηνύματα
11.564
Reaction score
2.172
Απάντηση: Gran Torino (2008)

χμμ δε βλεπω να θαβει καθολου την ταινια στο κειμενο του... αλλα γενικα ναι, ειναι δυσκολο να φτασει να πει καλη κουβεντα, παντως γιαυτο γουσταρω να διαβαζω τις κριτικες του! χαχαχα :D
Εχεις δικαιο - δεν ασχολειται καθολου με την ταινια: τον απασχολει η ανατροπη των αμερικανικων αξιων και η παραδοχη οτι η αυτογνωσια του Κλ. Ηστ. πρεπει να του χαρισει πολλα Οσκαρ αφου... "Ο Κλιντ γυρίζει την πλάτη του στο Χόλιγουντ το εκσυγχρονιστικό. Και πλαγίως επιστρέφει στις αξίες του Χόλιγουντ του παλιού". Ειχε αξιες το παλιο Χολιγουντ; χμ, πιθανον αυτες του Τζων Γουαιην και των κακων Ινδιανων!
Υπερβολικη η κριτκη του Δανικα για μια ταινια που θελει να παιξει αυτον τον ρολο : του συγχωροχαρτιου!
 



Staff online

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Threads
151.381
Μηνύματα
2.265.756
Members
34.422
Νεότερο μέλος
BSpyros
Top