Last Year at Marienbad (1961)

[Cine Gear]

Επανακυκλοφορεί στους κινηματογράφους από 16/09/2010.


Σε ένα μεγάλο μπαρόκ μέγαρο του Μάριενμπαντ, ένας άντρας δείχνει βέβαιος πως συνάντησε «πέρυσι» μια γυναίκα, που τη συνόδευε ο σύζυγός της. Η νεαρή γυναίκα δεν θέλει να μάθει τίποτα για αυτό, και έτσι ο άντρας αρχίζει να την παρακολουθεί όπου πηγαίνει και προσπαθεί να την πείσει να φύγει μαζί του. Aραγε λέει την αλήθεια ή ονειρεύτηκε αυτή την ανάμνηση; Το μοντάζ της ταινίας, τονίζοντας τον δαίδαλο του χώρου και του χρόνου, του παρελθόντος και του παρόντος, του πραγματικού και του φανταστικού, μας εμποδίζει να δώσουμε μια κατηγορηματική απάντηση...

Βραβείο Μelies, 1961.
Xρυσό Λιοντάρι στην Μπιενάλε της Βενετίας, 1963.

​

 

[Maria Pentagiotissa]

Απάντηση: Last Year at Marienbad (1961)

Η ταινία είναι αριστουργηματική.

Πρόγονος όλων των μεταγενέστερων ταινιών μη γραμμικής αφήγησης και πολλών ταινιών που σήμερα θεωρούνται σταθμοί, ατμοσφαιρική σε βαθμό υπνωτισμού (θέλει αφοσίωση, μην τη δείτε για να σκοτώσετε την ώρα σας) και με μια υπέροχη ασπρόμαυρη φωτογραφία του Sacha Vierny, σίγουρα θα μείνει στο μυαλό όποιου της δώσει την προσοχή που της αξίζει.