Little Big Planet Review (Ps3)

[DIMITRIS K.]

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ήταν ένα από τα πιο πολυαναμενόμενα παιχνίδια για το PS3. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι μας είχαν «ζαλίσει» για την πρωτοτυπία του, τα απίστευτα γραφικά του, το εθιστικό Gameplay του. Βέβαια πολλές φορές στο παρελθόν έχουμε ακούσει για την Χ τίτλο, που θα είναι έτσι και θα είναι αλλιώς και τελικά αποδεικνύεται κατώτερο των περιστάσεων. Άραγε το Little Big Planet είναι αντάξιο της φήμης του ή είναι άλλη μια φούσκα του marketing; Ας τα δούμε ένα ένα τα πράγματα λοιπόν:


Το LBP στην ουσία είναι ένα καθαρόαιμο platform. Οι κεντρικοί χαρακτήρες ονομάζονται SackBoys, που δεν είναι τίποτε άλλο από εικονικά κουκλάκια. Βασικός σκοπός του παιχνιδιού είναι να τερματίσεις την κάθε πίστα, λύνοντας γρίφους, αποφεύγοντας εμπόδια, δηλαδή ότι έχει ένα καθαρόαιμο platform. «Ωραία», θα πει κανείς, «και που είναι η πρωτοτυπία»; Μα ότι κάνεις ό,τι θέλεις στο παιχνίδι, ακόμα και μπορείς να δημιουργήσεις τη δική σου πίστα, να την ανεβάσεις και στην ουσία να έχεις να παίξεις άπειρες πίστες: Αλλά περισσότερα στο Gameplay. Ας πάμε πρώτα στα…….

ΓΡΑΦΙΚΑ:

Πέρα από το Gameplay του και την πρωτοτυπία, πολύς ντόρος είχε γίνει και για τα γραφικά του παιχνιδιού. Κι εδώ οι φήμες στις περισσότερες περιπτώσεις, επιβεβαιώνονται!! Το παιχνίδι είναι όντως χάρμα οφθαλμού. Τα χρώματα είναι ζωντανά και «καρτουνίστικα», συμβάλλοντας κατά πολύ στην χαρούμενη εικόνα του παιχνιδιού. Οι υφές των υλικών, στις πίστες είναι τόσο ρεαλιστικές, που νομίζεις ότι αν αγγίξεις την τηλεόραση, θα αισθανθείς την τραχιά επιφάνειά τους!! Όλες οι πίστες, τουλάχιστον αυτές, που δίνει το παιχνίδι (μιας και αυτές, που δημιουργεί ο χρήστης είναι άλλη ιστορία του τι θα βάλει), είναι γεμάτες με χρώματα, μυστήρια πολλές φορές αντικείμενα και χαρακτήρες (πολύ γέλιο έχω ρίξει με τα τεράστια αυγά, που τα σπας). Τι να πρωτο πει κανείς για το τι συναντάς στο δρόμο σου. Από βίκινγς, βασιλιάδες, απίθανους χαρακτήρες, μπότες, που σε εκτινάσσουν σε άλλο επίπεδο, φαντάσματα, η φαντασία του δημιουργού πρέπει να κάλπαζε πολύ!! Και όλα αυτά τα αντικείμενα είναι σαν μαργιονέτες, νομίζοντας ότι είσαι σε ένα τεράστιο κουκλοθέατρο!! Πολλές φορές με συνεπήραν τα γραφικά. Είναι τόσο όμορφα και ευκρινή (1080p είναι αυτά!!), που νομίζεις ότι το ζεις το παιχνίδι. Άλλο εντυπωσιακό στοιχείο του παιχνιδιού, είναι τα physics των αντικειμένων και των χαρακτήρων. Με δυο λόγια είναι απίστευτα!! Φυσικότατες κινήσεις, που, ανάλογα το υλικό, αντιδρά και αλλιώς. Ρίξτε πχ ένα κομμάτι λάστιχο στο πάτωμα και δείτε πως θα αντιδράσει. Έ, έτσι φυσικά αντιδρά και στο παιχνίδι! Λες και έκαναν motion capture στα αντικείμενα!! Πολύ γέλιο έχουν επίσης και οι γκριμάτσες, που κάνουν τα Sackboys στο αρχικό μενού. Πατώντας κάποιο από τα κουμπιά του χειριστηρίου, χαμογελούν, θυμώνουν, κλαίνε κλπ!!! Βέβαια, επειδή στη ζωή δεν είναι όλα ρόδινα, έτσι κι εδώ υπάρχουν ορισμένα πραγματάκια, που θα μπορούσαν να βελτιωθούν περεταίρω. Υπάρχουν για παράδειγμα πίστες, που η ευκρίνεια πέφτει σημαντικά. Και χτυπάει άσχημα στο μάτι, αν έχεις παίξει μια πίστα χάρμα οφθαλμών και μετά πέσεις σε τέτοια. Πχ δείτε την πίστα με τα φαντάσματα και μετά την επόμενη ή την μεθεπόμενη με τις φωτιές. Επίσης υπάρχουν πίστες με κάποια θαμπάδα και πίστες που δεν είναι τόσο «γεμάτες» όσο άλλες σε χρώματα και backgrounds. Τα αρνητικά όμως είναι λεπτομέρειες μπροστά στο σύνολο του παιχνιδιού στον τομέα των γραφικών, που σε καμία περίπτωση δεν χαλάν τη συνολική του εικόνα! Κι αυτό φαίνεται όταν κλείνεις την κονσόλα, που αναφωνείς «τι ωραία γραφικά» και όχι «θα μπορούσαν να είναι καλύτερα»!!

ΗΧΟΣ:

Και ο ήχος βρίσκεται σε πολύ υψηλά επίπεδα, όπως τα γραφικά. Δεν έχει background ήχους τόσο, εκτός από τις ομιλίες στην αρχή για το πώς θα παίξεις και κάποια εφέ, αλλά έχει απίστευτη μουσική. Πραγματικά στο συγκεκριμένο παιχνίδι, αν το 50% της ατμόσφαιράς του είναι τα γραφικά, το άλλο 50% είναι η μουσική. Μελωδίες χαρούμενες, ανέμελες σε μερικές πίστες, σε άλλες Bit μουσική ,σε άλλες πιο κλασσική σε άλλες πιο «σοβαρή» γενικά η μουσική άνετα σου δείχνει τι θα επακολουθήσει στην πίστα, που μόλις ξεκίνησες. Δεν υπάρχει ένας συγκεκριμένος ρυθμός, όπως στα περισσότερα παιχνίδια, αλλά έχουμε μια πανδαισία οργάνων. Η μουσική επίσης δεν είναι η ίδια για όλη την πίστα, αλλά εναλλάσσεται, ανάλογα το σημείο, προϊδεάζοντας για το τι σε περιμένει ή το τι θα ακολουθήσει. Έχει γίνει τόσο καλή δουλειά στον τομέα τη μουσικής, που είναι από τα λίγα παιχνίδια, που τα ακούς απλά και σου φτιάχνουν τη διάθεση!! Γέλιο έχουν επίσης οι ομιλίες με non player characters, που συναντάς στον δρόμο σου, που σου μιλάνε, όχι με speech, άλλα μουρμουρίζοντας και αυτό, που λένε εμφανίζεται σε συννεφάκι πάνω από το κεφάλι τους. Πολλοί ίσως το θεωρήσουν το συγκεκριμένο μειονέκτημα. Εγώ θεωρώ ότι σοφά έπραξαν οι δημιουργοί του παιχνιδιού, αφού το speech στα στο συγκεκριμένο παιχνίδι θα χαλούσε την «παιχνιδίστικη» ατμόσφαιρά του!!

GAMEPLAY:

Θεωρώντας κάποιος που δεν έχει ξαναδεί το παιχνίδι απλό platform, θα υποθέσει ότι δεν υπάρχουν και πολλά να πει κανείς για το gameplay του. Ευτυχώς για το παιχνίδι και δυστυχώς για μένα, που γράφω το review, δεν ξέρω από πού ν’ αρχίσω και που να τελειώσω για το gameplay του. Είναι τόσα πολλά, που μπορείς να κάνεις, που έπρεπε να αφιερωθεί ειδικό review, μόνο γι’ αυτό. Θα προσπαθήσω να το παρουσιάσω λοιπόν σε γενικές γραμμές. Το πιο απλό και βασικό πράγμα, που μπορείς να κάνεις με το παιχνίδι, είναι να ξεκινήσεις μια πίστα και να την τερματίσεις. Βέβαια, ακόμα κι αυτό, δεν είναι τόσο απλό, όσο ακούγεται!! Ας τα πάρουμε από την αρχή:

Το παιχνίδι, μόλις πρωτοξεκινήσει, ζητάει να φτιάξεις κάποιο χαρακτήρα (Sackboy). Διαλέγεις χρώμα, υλικό, μάτια, μαλλιά, θυμίζει δηλαδή λίγο Mii της Nintendo. Στην αρχή οι επιλογές σου είναι περιορισμένες, αλλά μετά, και σε συνδυασμό με το τι έχουν σκεφτεί και άλλοι χρήστες, γίνονται απεριόριστοι. Αφού δημιουργηθεί ο χαρακτήρας και γίνει κάποιο σχετικό tutorial, που εξηγεί τα κουμπιά σε πηγαίνει σε ένα control panel, που βλέπει τη γη και εκεί φορτώνεις τις πίστες. Μπορείς να παίξεις παλιές από κει ή τις καινούργιες, που έχεις ξεκλειδώσει. Το παιχνίδι είναι horizontial scrolling platform με μία δόση τρισδιάστατου, αφού μπορείς να κινηθείς και μέσα έξω στην οθόνη, αλλά χωρίς να αλλάζει η γωνία της κάμερας, που είναι fixed. Πρωτεύοντας σκοπός του παιχνιδιού είναι να φτάσεις στο τέλος της πίστας. Αυτό το κάνεις μαζεύοντας stickers στην πορεία, αυτοκόλλητα δηλαδή, που πρέπει να τα κολλήσεις σε συγκεκριμένα μέρη για να ανοίξει μία πόρτα, να πέσει μία γέφυρα κλπ. Τα stickers δεν είναι μόνο δισδιάστατα, αλλά και τρισδιάστατα και πρακτικά μπορείς να τα κολλήσεις παντού, ακόμα και πάνω στον χαρακτήρα σου, δίνοντας άπλετο γέλιο στους γύρω σου με το πώς τον καταντάς στο τέλος!!! Βέβαια, αν το παρακάνεις και τον γεμίσεις το ίδιο ή του συμπαίκτη σου «αξεσουάρ», υπάρχει η επιλογή wash, που τον επαναφέρει στην αρχική του κατάσταση. Πέρα από τα stickers, υπάρχουν και τα σημεία, που πρέπει να μετακινήσεις κάποιο αντικείμενο για να ανέβεις σε μια ράμπα, να βάλεις αντικείμενα σε ένα καλάθι, για να βαρύνει και να ανεβάσει μια πόρτα, να συγχρονιστείς για να αποφύγεις κάποιους αντιπάλους και να υπολογίζεις καλά το άλμα σου, για να πηδήξεις στο απέναντι μέρος. Πέρα από τα βασικά, υπάρχουν και κρυφά αντικείμενα, που πρέπει να βρεις, για να κάνεις το 100% της πίστας! Το ποσοστό ολοκλήρωσης στο γράφει στο τέλος της πίστας και μπορεί κανείς να την παίξει ξανά και ξανά, μέχρι να κάνει το 100%. Πιστέψτε με, ακόμα και οι πρώτες πίστες θέλουν πολύ ψάξιμο για να γίνει το απόλυτο 100στάρι!! Στην αρχή θέλει κάποια εξοικείωση με το χειριστήριο, μια και πρέπει χρησιμοποιούνται όλα τα κουμπιά του χειριστηρίου, άλλο για να σπρώχνει και να τραβάει, άλλο για το inventory των αντικειμένων, που μαζεύεις κλπ. Είναι κάτι όμως , που συνηθίζεται εύκολα και γρήγορα. Γίνεται επίσης χρήση του motion sensor, κυρίως για ορισμένες κινήσεις, που δίνουν απλά ποικιλία στο παιχνίδι!!

Εκεί που ανεβαίνει κατακόρυφα ο βαθμός εθισμού όμως, είναι στο διπλό. Το διπλό δεν είναι όπως στα κλασσικά platforms, δηλαδή 1UP, 2UP, αλλά μπορούν να παίξουν ταυτόχρονα από 2 έως 4 παίκτες τοπικά. Κι εκεί γίνεται το έλα να δεις!!! Τα επιπλέον του διπλού είναι ότι σε πολλά σημεία χρειάζονται και οι δύο για να περάσουν κάποιο σημείο και μάλιστα σε πολλές πίστες, για να τις κάνεις 100%, πρέπει να υπάρξει συνεργασία 2 ή περισσότερων παικτών για να πάρουν κάποιο αντικείμενο. Το γέλιο είναι ότι τον συμπαίκτη σου μπορείς να τον τραβήξεις, να τον σπρώξεις, να του κολλήσεις stickers κι αντικείμενα και πολλές φορές θα «παραστρατήσετε» και, αντί να τελειώσετε την πίστα, θα αρχίσετε το κυνηγητό μεταξύ σας!! Το θέμα στο διπλό και πάνω είναι να πηγαίνουν όλοι οι παίκτες μαζί. Γιατί όποιος μείνει εκτός οθόνης…πέθανε!!!!

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στο online μέρος του παιχνιδιού, που έχει και άμεση σχέση με το δημιουργικό του κομμάτι. Το δυνατότερό του χαρτί είναι ότι μπορείς να δημιουργήσεις, ό,τι πίστα θέλεις κα να την μοιραστείς με τους υπόλοιπους στο PSN. Για την δημιουργία των πιστών, χρησιμοποιείς όποιο αντικείμενο θέλεις και διαθέτει η βάση του παιχνιδιού και ο μόνος περιορισμός είναι η φαντασία του χρήστη!!! Έτσι οι πίστες, που μπορεί να παίξει κανείς στην ουσία είναι άπειρες και αυτό, πέρα από την πρωτοτυπία, δίνει στο παιχνίδι και μεγάλο βαθμό «μακροζωίας», αφού δεν είναι από αυτά, που τα τερματίζεις και τα βάζεις στη άκρη, αλλά με το να δημιουργείς και να παίζεις, είναι σίγουρο ότι θα ασχοληθείς για πολύ καιρό μαζί του!! Πραγματικά το τελευταίο είναι μια σημαντική προσθήκη στο παιχνίδι και είναι κάτι το πρωτοποριακό στην κατηγορία των platforms. Ίσως μάλιστα είναι και η αρχή μιας νέας γενιάς platforms, που θα δώσει νέα ώθηση στον «κλάδο», που μετά το Crash Bandicoot, είχαν μείνει στάσιμα, όσον αφορά τη φιλοσοφία τους. Και ως γνωστόν, για να επιβιώσει μια κατηγορία παιχνιδιού, πρέπει να εξελιχθεί!!

ΓΕΝΙΚΑ:

Επανερχόμαστε στο αρχικό ερώτημα λοιπόν. Το συγκεκριμένο παιχνίδι είναι αντάξιο της φήμης του, ή είναι άλλη μια φούσκα? Η απάντηση είναι αναμφίβολα ΝΑΙ!! Το παιχνίδι, κατά τη γνώμη μου τηρεί σε γενικές γραμμές όσα υποσχέθηκε πριν την κυκλοφορία του. Μίλησε για απίστευτα γραφικά; Σε ένα μεγάλο βαθμό τα έχει. Μίλησε για πρωτότυπο gameplay; Αναμφίβολα διαθέτει πολλά πρωτότυπα στοιχεία, που αποδεικνύουν την υπόσχεση των δημιουργών του. Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται για έναν από τους καλύτερους τίτλους για το PS3 και ένα από τα καλύτερα platforms, που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι σήμερα. Ένα must για τη συλλογή του σωστού gamer και, γιατί όχι, μια αφορμή να αγοράσει κανείς PS3!!!

Γραφικά: 8,5/10
Ήχος: 9/10
Gameplay: 9/10
Γενικά: 9/10