- Μηνύματα
- 385
- Reaction score
- 8
Ενδιαφέρουσα η χτεσινή αντιπαράθεση τριών προβολέων που έχουν δημιουργήσει πολλά σχόλια. Μιλάμε για τους γνωστούς Panasonic, Sanyo των 2000 οι οποίοι έπαιξαν δίπλα δίπλα και μετά για να δούμε ΠΟΣΗ διαφορά έχει ο μεγάλος DLP βάλαμε και τον BenQ 8700+.
Η αντιπαράθεση έγινε στην Ηχοέκφραση παρέα με τον Αντρέα που μας ξενάγησε και μας φιλοξένησε δεόντως ως συνήθως.
Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος και θα σας πώ την άποψη κάποιου που δεν πολυασχολείται με προβολείς και τέτοια γιατί εδώ και χρόνια είμαι ευχαριστημένος με τον προβολέα μου και δεν αξίζει να τον δώσω φυσικά τώρα πια.
Με το πρώτο μπαμ λέω η σύγκριση είναι άτοπη. Δεν έχει νόημα. Ο Sanyο είναι φανερά καλύτερος και δε χρειάζεται να το συζητάμε. Καθαρότερος, ευκρίνεια και ξεκούραστος στα σκοτεινά πλάνα. Ο panasonic δίπλα του απλά έμοιαζε θολός.
Περνώντας η ώρα και βλέποντας και τους δύο ο Sanyo άρχιζε να μου τη σπάει.. Γιατί ? Γιατί είχε αυτό το κοντράστ που στην αρχή εντυπωσιάζει και μετά έχεις την αίσθηση ότι βλέπεις τηλεόραση με κλειστά τα φώτα και όχι σινεμά..
Οσο πέρναγε η ώρα και αρχίσανε τα φωτεινά πλάνα ο Panasonic άρχισε να με κερδίζει. Τελικά ακόμα και παρατηρώντας τις λεπτομέρειες και τις διαφορές η ΣΥΝΟΛΙΚΗ αίσθηση που άφηνε ο Panasonic ήταν καλύτερη και για να το πω καλύτερα, πιό ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ, πιό ξεκούραστη.
Παρόλα αυτά πιστεύω πως οποιον και να πάρει κανείς από τους δύο άμα τους ρυθμίσει θα μείνει ικανοποιημένος.
Ας βάλουμε λέμε και το μεγάλο DLP να δούμε πόση διαφορά έχει και πού ?
Οντως με σύνδεση component ο ΣΙΝΕΜΑΣ ήταν εκεί. Το αβίαστο της απόδοσης του συνόλου της εικόνας και τα πλούσια χρώματα μας έκαναν να απολαμβάνουμε απλά και να μην ψάχνουμε τίποτα.
Ας βάλουμε τώρα λέει ο Αντρέας και το DVI να απογειωθούμε.
Βάνει το DVI και αντί να απογειωθώ εγώ τρόμαξα.
Τι ψηφιακίλα είναι αυτή ? Γιατί ότι κινείται κάνει σα ρομποτάκι ?
Δεν ήξερα περί motion dithering βλέπετε και δε θα το καταλάβαινα αν δεν έπαιζε από DVI. Ο Αντρέας έλεγε για το τρισδιάστατο της εικόνας κλπ που όντως ήταν καλύτερα αλλά που ? Στη ΣΤΑΜΑΤΗΜΕΝΗ εικόνα ! Οταν εκινείτο.. ( Εχω συνηθίσει με τον παλιό μου LCD να μην ξέρω τι πάει να πει αυτό βλέπετε.. )
Συμπέρασμα (προσωπικό)
1.
Η αγορά των 2000 είναι για μένα η πιό ώριμη αυτή τη στιγμή. Οι LCD στα λεφτά αυτά επίσης. Δε με νοιάζει το απόλυτο μάυρο, αλλά τα artifacts της κίνησης με χαλάνε.
2.
Διαφορά δίνοντας τα διπλάσια λεφτά θα δείτε ΝΑΙ. Διπλάσια διαφορά ΟΧΙ. Θα μου πείτε και με το Hi-End έτσι δε γίνεται ? Ναι.
3.
To component δίνει για μένα την πιό ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ εικόνα. Κάτι σα λαμπάτος ενισχυτής. Το DVI μου μυρίζει ψηφιακίλα και δεν μου αρέσει. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και στο Hi-End. Κάποιοι τρελλαίνονται για ανάλυση και λεπτομέρεια κι ας τσιρίζει ο τόπος. Αλλοι θέλουν τη γλύκα της λάμπας. Αλλοι ψάχνουν το ενδιάμεσο και δεν το βρίσκουν ποτέ..
Η αντιπαράθεση έγινε στην Ηχοέκφραση παρέα με τον Αντρέα που μας ξενάγησε και μας φιλοξένησε δεόντως ως συνήθως.
Θα προσπαθήσω να είμαι σύντομος και θα σας πώ την άποψη κάποιου που δεν πολυασχολείται με προβολείς και τέτοια γιατί εδώ και χρόνια είμαι ευχαριστημένος με τον προβολέα μου και δεν αξίζει να τον δώσω φυσικά τώρα πια.
Με το πρώτο μπαμ λέω η σύγκριση είναι άτοπη. Δεν έχει νόημα. Ο Sanyο είναι φανερά καλύτερος και δε χρειάζεται να το συζητάμε. Καθαρότερος, ευκρίνεια και ξεκούραστος στα σκοτεινά πλάνα. Ο panasonic δίπλα του απλά έμοιαζε θολός.
Περνώντας η ώρα και βλέποντας και τους δύο ο Sanyo άρχιζε να μου τη σπάει.. Γιατί ? Γιατί είχε αυτό το κοντράστ που στην αρχή εντυπωσιάζει και μετά έχεις την αίσθηση ότι βλέπεις τηλεόραση με κλειστά τα φώτα και όχι σινεμά..
Οσο πέρναγε η ώρα και αρχίσανε τα φωτεινά πλάνα ο Panasonic άρχισε να με κερδίζει. Τελικά ακόμα και παρατηρώντας τις λεπτομέρειες και τις διαφορές η ΣΥΝΟΛΙΚΗ αίσθηση που άφηνε ο Panasonic ήταν καλύτερη και για να το πω καλύτερα, πιό ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ, πιό ξεκούραστη.
Παρόλα αυτά πιστεύω πως οποιον και να πάρει κανείς από τους δύο άμα τους ρυθμίσει θα μείνει ικανοποιημένος.
Ας βάλουμε λέμε και το μεγάλο DLP να δούμε πόση διαφορά έχει και πού ?
Οντως με σύνδεση component ο ΣΙΝΕΜΑΣ ήταν εκεί. Το αβίαστο της απόδοσης του συνόλου της εικόνας και τα πλούσια χρώματα μας έκαναν να απολαμβάνουμε απλά και να μην ψάχνουμε τίποτα.
Ας βάλουμε τώρα λέει ο Αντρέας και το DVI να απογειωθούμε.
Βάνει το DVI και αντί να απογειωθώ εγώ τρόμαξα.
Τι ψηφιακίλα είναι αυτή ? Γιατί ότι κινείται κάνει σα ρομποτάκι ?
Δεν ήξερα περί motion dithering βλέπετε και δε θα το καταλάβαινα αν δεν έπαιζε από DVI. Ο Αντρέας έλεγε για το τρισδιάστατο της εικόνας κλπ που όντως ήταν καλύτερα αλλά που ? Στη ΣΤΑΜΑΤΗΜΕΝΗ εικόνα ! Οταν εκινείτο.. ( Εχω συνηθίσει με τον παλιό μου LCD να μην ξέρω τι πάει να πει αυτό βλέπετε.. )
Συμπέρασμα (προσωπικό)
1.
Η αγορά των 2000 είναι για μένα η πιό ώριμη αυτή τη στιγμή. Οι LCD στα λεφτά αυτά επίσης. Δε με νοιάζει το απόλυτο μάυρο, αλλά τα artifacts της κίνησης με χαλάνε.
2.
Διαφορά δίνοντας τα διπλάσια λεφτά θα δείτε ΝΑΙ. Διπλάσια διαφορά ΟΧΙ. Θα μου πείτε και με το Hi-End έτσι δε γίνεται ? Ναι.
3.
To component δίνει για μένα την πιό ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ εικόνα. Κάτι σα λαμπάτος ενισχυτής. Το DVI μου μυρίζει ψηφιακίλα και δεν μου αρέσει. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και στο Hi-End. Κάποιοι τρελλαίνονται για ανάλυση και λεπτομέρεια κι ας τσιρίζει ο τόπος. Αλλοι θέλουν τη γλύκα της λάμπας. Αλλοι ψάχνουν το ενδιάμεσο και δεν το βρίσκουν ποτέ..
