Gebreselassie
Μαύρος!
- Μηνύματα
- 31.214
- Reaction score
- 3.896
Ξεκινάω το θέμα, με αφορμή την τοποθέτηση του φίλου Παναγιώτη:
Πριν ζητήσω την δική σας άποψη, θα πω την δική μου.
Τα patterns έχουν δημιουργηθεί για δύο λόγους:
1. Για να ρυθμιστεί ένα μέσο προβολής.
2. Για να γίνουν μετρήσεις (φυσικά με την βοήθεια οργάνων) σε ένα μέσο προβολής.
Συνεπώς η θέαση των patterns πρέπει να αιτιολογείται με μια από τις παραπάνω αιτίες. Κατά την διάρκεια ενός συγκριτικού, το αποτέλεσμα των θεάσεων πρέπει να βγει με βάση πραγματικό s/w, ήτοι ταινίες. Ο μοναδικός τρόπος να κρίνεις έναν προβολέα είναι με το υλικό για το οποίο είναι κατασκευασμένος να λειτουργεί. Είναι αδύνατον να πάρεις ορθή άποψη για ένα εργαλείο προβολής κινούμενης εικόνας με… ακίνητη εικόνα. Για να κάνω μια σύγκριση με την οποία θα καταλάβετε τι εννοώ, θα σας πω ότι είναι εντελώς αδύνατο να κρίνεις ένα ζεύγος ηχείων ακούγοντας ένα cd φτιαγμένο από γεννήτρια συχνοτήτων, ένα RTA και ένα ντεσιμπελόμετρο.
Παρόλα αυτά, οι μετρήσεις, παραμένουν ένα άκρως απαραίτητο στοιχείο για την αξιολόγηση οποιασδήποτε συσκευής και συνεπώς και για τους προβολείς. Είναι σαφές όμως, ότι αποτελούν μια μόνον ακόμη ένδειξη, για το τελικό αποτέλεσμα. Συνεπώς, τα νούμερα πχ σε κοντράστ ή ελάχιστης φωτεινότητας ή τα διαγράμματα, είναι άκρως απαραίτητα για την αξιολόγηση ενός προβολέα, αλλά το συμπέρασμα ολοκληρώνεται ΜΟΝΟΝ με την θέαση ταινιών, είτε αυτές είναι DVD από εφημερίδες, είτε είναι DVD αναφοράς. Αυτό, διότι οι παράγοντες που επηρεάζουν την εικόνα είναι πάρα πολλοί, αρχής γενομένης από τον περιβάλλοντα χώρο.
Συνεπώς, σε ένα συγκριτικό μέσων προβολής, τα νούμερα έχουν σημασία αλλά όχι αυτήν που νομίζουμε. Αν λοιπόν τα νούμερα δεν έχουν σημασία, γιατί να έχουν πέντε ακίνητες εικόνες? Αν κάτι δεν μπορείς να το δεις με πραγματικό s/w γιατί αξίζει τον κόπο αν το δεις με pattern?
Ναι η χρησιμότητά τους είναι πάρα πολύ μεγάλη και εγώ είμαι ο πρώτος που λέω ότι μετριέται πρέπει να το μετρήσουμε. Τα χόμπυ μας άλλωστε είναι τεχνικής υφής. Έτσι αφήνουμε πολύ λιγότερα πράγματα στην υποκειμενική κρίση του καθενός. Αλλά από την άλλη, αν δεν γίνονται στον δικό μας χώρο και το τελικό αποτέλεσμα δεν αρέσει στα δικά μας μάτια, όλα αυτά δεν έχουν και τόση σημασία. Νομίζω ότι το ένα συμπληρώνει το άλλο και τελικά οι συσχετισμοί αλλάζουν με βάση το που, το πως και το από ποιόν.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΑΚΗΣ said:
Πριν ζητήσω την δική σας άποψη, θα πω την δική μου.
Τα patterns έχουν δημιουργηθεί για δύο λόγους:
1. Για να ρυθμιστεί ένα μέσο προβολής.
2. Για να γίνουν μετρήσεις (φυσικά με την βοήθεια οργάνων) σε ένα μέσο προβολής.
Συνεπώς η θέαση των patterns πρέπει να αιτιολογείται με μια από τις παραπάνω αιτίες. Κατά την διάρκεια ενός συγκριτικού, το αποτέλεσμα των θεάσεων πρέπει να βγει με βάση πραγματικό s/w, ήτοι ταινίες. Ο μοναδικός τρόπος να κρίνεις έναν προβολέα είναι με το υλικό για το οποίο είναι κατασκευασμένος να λειτουργεί. Είναι αδύνατον να πάρεις ορθή άποψη για ένα εργαλείο προβολής κινούμενης εικόνας με… ακίνητη εικόνα. Για να κάνω μια σύγκριση με την οποία θα καταλάβετε τι εννοώ, θα σας πω ότι είναι εντελώς αδύνατο να κρίνεις ένα ζεύγος ηχείων ακούγοντας ένα cd φτιαγμένο από γεννήτρια συχνοτήτων, ένα RTA και ένα ντεσιμπελόμετρο.
Παρόλα αυτά, οι μετρήσεις, παραμένουν ένα άκρως απαραίτητο στοιχείο για την αξιολόγηση οποιασδήποτε συσκευής και συνεπώς και για τους προβολείς. Είναι σαφές όμως, ότι αποτελούν μια μόνον ακόμη ένδειξη, για το τελικό αποτέλεσμα. Συνεπώς, τα νούμερα πχ σε κοντράστ ή ελάχιστης φωτεινότητας ή τα διαγράμματα, είναι άκρως απαραίτητα για την αξιολόγηση ενός προβολέα, αλλά το συμπέρασμα ολοκληρώνεται ΜΟΝΟΝ με την θέαση ταινιών, είτε αυτές είναι DVD από εφημερίδες, είτε είναι DVD αναφοράς. Αυτό, διότι οι παράγοντες που επηρεάζουν την εικόνα είναι πάρα πολλοί, αρχής γενομένης από τον περιβάλλοντα χώρο.
Συνεπώς, σε ένα συγκριτικό μέσων προβολής, τα νούμερα έχουν σημασία αλλά όχι αυτήν που νομίζουμε. Αν λοιπόν τα νούμερα δεν έχουν σημασία, γιατί να έχουν πέντε ακίνητες εικόνες? Αν κάτι δεν μπορείς να το δεις με πραγματικό s/w γιατί αξίζει τον κόπο αν το δεις με pattern?
Ναι η χρησιμότητά τους είναι πάρα πολύ μεγάλη και εγώ είμαι ο πρώτος που λέω ότι μετριέται πρέπει να το μετρήσουμε. Τα χόμπυ μας άλλωστε είναι τεχνικής υφής. Έτσι αφήνουμε πολύ λιγότερα πράγματα στην υποκειμενική κρίση του καθενός. Αλλά από την άλλη, αν δεν γίνονται στον δικό μας χώρο και το τελικό αποτέλεσμα δεν αρέσει στα δικά μας μάτια, όλα αυτά δεν έχουν και τόση σημασία. Νομίζω ότι το ένα συμπληρώνει το άλλο και τελικά οι συσχετισμοί αλλάζουν με βάση το που, το πως και το από ποιόν.
