- Μηνύματα
- 482
- Reaction score
- 19
Αρχικα ηθελα να ευχαριστησω για την αψογη φιλοξενια τους κ. Καφατο και Λαμπρου, και τον κ. Καστρουνη για την αναλυση ολων των θεματων που του τεθηκαν. Ο κ. Βογιατζακης σαν αψογος δασκαλος ηταν αμεσος αναλυτικος και προθυμος να ξεδιαλυνει οποιαδηποτε απορια διατυπωνονταν από τους παρευρισκομενους.
Η πρωτη εμπειρια που ειχα με τα διασημα patterns με οδηγησε να καταλαβω ότι είναι κριτηρια αναφορας συγκεκριμενων οπτικων παραμετρων και ικανοτητων ενός προβολεα αλλα δεν «προβλεπουν» με ακριβεια το αποτελεσμα της εικονας. Με αλλα λογια πρεπει να εξεταζονται συμπληρωματικα με την θεαση μιας ταινιας.
Χωρις να εχω ουσιαστικη εμπειρια κρισης ειδα δυο εξαιρετικους προβολεις που με εντυπωσιασαν. Γενικα ηταν δυσκολο να αποφασισεις ποιον θα προτιμουσες να παρακολουθεις.
Σχεδον σε όλα τα σημεια θα συμφωνησω με τις κρισεις των υπολοιπων παρευρισκομενων. Σε ότι αφορα την τρισδιαστητη αισθηση με κερδισε ο Runco ενώ σε ο,τι αφορα την κινηση ακομα και στο “Low” ρυθμισμενο το motion flow ο Sony εκανε την εναλλαγη των καρε με απιστευτη ομαλοτητα (σαν «βουτηρο» ηταν η ατακα που ακουστηκε). Στο High ρυθμισμενο εκανε καποια τερατουργηματα ειδικα σε πολυπλοκες σκηνες με πολλα «αντικειμενα» σε ταυτοχρονη γρηγορη κινηση. Επισης στην σκηνη με τα σκαλια, όπως ανεφερε ο gstriftos, από σταθερα τα εκανε κινουμενα!
Στην αποδοση των χρωματων δεν ξερω ποιος είναι καλυτερος, μου αρεσαν και οι δυο, αν και ειδικα στην σκηνη με το γιωτ στο kazino r. ο Runco μου αφησε την αισθηση ότι φοραω γυαλια με ένα ελαφρυ τονο φιμε, παντα συγκριτικα με τον sony. Ο sony δε εδινε ένα κλικ παραπανω στο βαθμο εμποτισμου του κοκκινου. Θα ελεγα όμως ότι και οι δυο απεδιδαν μια ξεχωριστη αληθοφανεια σε ολες τις σκηνες.
Η διαφορα της γεωμετριας του κεφαλιου που αναφερθηκε και από τους υπολοιπους παρευρισκομενους ηταν οντως ορατη. Χωρις να ξερω ποιος τελικα παραμορφωνε θα ελεγα ότι κανενας από τους δυο προβολεις δεν σου εδινε την αισθηση του αφυσικου ή περιεργου (σημειο εξαιρετικα ουσιωδες για μενα).
Τελικα κατά την αποψη μου η πλαστιγκα δυσκολα γερνει προς τον ενα ή το άλλο προβολεα. Αν εξαιρεσουμε ελαχιστα σημεια (πχ «κυλιομενες» σκαλές του sony) ολες οι άλλες διαφορες αναδεικνυονται με εξαιρετικη παρατηρητικοτητα και σε βαθμο που πλεον δεν βλεπεις ταινια αλλα ψαχνεις τις ατελειες-λεπτομερειες του προβολεα. Ισως πλεον κρισιμο ρολλο στην αποφαση καποιου να παιξει το μεγεθος του καδρου οπου υπερτερει σαφεστατα ο Runco για μεγαλες οθονες ή καθαρα η προσωπικη και υποκειμενικη αντιληψη της πραγματικοτητας…
ΥΓ. Ο gstriftos εμφανισθηκε αρτια οργανωμενος (φωτογραφικη μηχανη) για να μεταφερει οσο μπορουσε καλυτερα αυτή την εμπειρια σε ολους εσας και φανηκε να εχει εξαιρετικα εκπαιδευμενο «ματι» στο που να ψαχνει μες στην εικονα πολλες από τις λεπτομερειες που αναφερθηκαν (ΜΠΡΑΒΟ).
Η πρωτη εμπειρια που ειχα με τα διασημα patterns με οδηγησε να καταλαβω ότι είναι κριτηρια αναφορας συγκεκριμενων οπτικων παραμετρων και ικανοτητων ενός προβολεα αλλα δεν «προβλεπουν» με ακριβεια το αποτελεσμα της εικονας. Με αλλα λογια πρεπει να εξεταζονται συμπληρωματικα με την θεαση μιας ταινιας.
Χωρις να εχω ουσιαστικη εμπειρια κρισης ειδα δυο εξαιρετικους προβολεις που με εντυπωσιασαν. Γενικα ηταν δυσκολο να αποφασισεις ποιον θα προτιμουσες να παρακολουθεις.
Σχεδον σε όλα τα σημεια θα συμφωνησω με τις κρισεις των υπολοιπων παρευρισκομενων. Σε ότι αφορα την τρισδιαστητη αισθηση με κερδισε ο Runco ενώ σε ο,τι αφορα την κινηση ακομα και στο “Low” ρυθμισμενο το motion flow ο Sony εκανε την εναλλαγη των καρε με απιστευτη ομαλοτητα (σαν «βουτηρο» ηταν η ατακα που ακουστηκε). Στο High ρυθμισμενο εκανε καποια τερατουργηματα ειδικα σε πολυπλοκες σκηνες με πολλα «αντικειμενα» σε ταυτοχρονη γρηγορη κινηση. Επισης στην σκηνη με τα σκαλια, όπως ανεφερε ο gstriftos, από σταθερα τα εκανε κινουμενα!
Στην αποδοση των χρωματων δεν ξερω ποιος είναι καλυτερος, μου αρεσαν και οι δυο, αν και ειδικα στην σκηνη με το γιωτ στο kazino r. ο Runco μου αφησε την αισθηση ότι φοραω γυαλια με ένα ελαφρυ τονο φιμε, παντα συγκριτικα με τον sony. Ο sony δε εδινε ένα κλικ παραπανω στο βαθμο εμποτισμου του κοκκινου. Θα ελεγα όμως ότι και οι δυο απεδιδαν μια ξεχωριστη αληθοφανεια σε ολες τις σκηνες.
Η διαφορα της γεωμετριας του κεφαλιου που αναφερθηκε και από τους υπολοιπους παρευρισκομενους ηταν οντως ορατη. Χωρις να ξερω ποιος τελικα παραμορφωνε θα ελεγα ότι κανενας από τους δυο προβολεις δεν σου εδινε την αισθηση του αφυσικου ή περιεργου (σημειο εξαιρετικα ουσιωδες για μενα).
Τελικα κατά την αποψη μου η πλαστιγκα δυσκολα γερνει προς τον ενα ή το άλλο προβολεα. Αν εξαιρεσουμε ελαχιστα σημεια (πχ «κυλιομενες» σκαλές του sony) ολες οι άλλες διαφορες αναδεικνυονται με εξαιρετικη παρατηρητικοτητα και σε βαθμο που πλεον δεν βλεπεις ταινια αλλα ψαχνεις τις ατελειες-λεπτομερειες του προβολεα. Ισως πλεον κρισιμο ρολλο στην αποφαση καποιου να παιξει το μεγεθος του καδρου οπου υπερτερει σαφεστατα ο Runco για μεγαλες οθονες ή καθαρα η προσωπικη και υποκειμενικη αντιληψη της πραγματικοτητας…
ΥΓ. Ο gstriftos εμφανισθηκε αρτια οργανωμενος (φωτογραφικη μηχανη) για να μεταφερει οσο μπορουσε καλυτερα αυτή την εμπειρια σε ολους εσας και φανηκε να εχει εξαιρετικα εκπαιδευμενο «ματι» στο που να ψαχνει μες στην εικονα πολλες από τις λεπτομερειες που αναφερθηκαν (ΜΠΡΑΒΟ).
