Αδερφοί Marx

Σπύρος Μπλάτσιος

Διακεκριμένο μέλος
Μηνύματα
15.897
Reaction score
307


Για μένα οι αδερφοί Marx έχουν μαζί με τους Monty Pythons το πιο ανατρεπτικό χιούμορ. Απλά οι αδερφοί Marx τόλμησαν κάτι τέτοιο μερικές δεκαετίες πριν από τους Monty Pythons...

Και φυσικά η "ψυχή" των αδερφών Marx είναι ο τρομερός Groucho Marx.


Μερικές από τις ατάκες του (δεν σηκώνουν μετάφραση):

- Time flies like an arrow. Fruit flies like a banana.
- Room service? Send up a larger room.
- Who are you going to believe, me or your own eyes?
- Those are my principles. If you don't like them I have others.
- He may look like an idiot and talk like an idiot but don't let that fool
you. He really is an idiot.
- I never forget a face, but in your case I'll be glad to make an exception.
- A child of five could understand this. Fetch me a child of five.
- From the moment I picked your book up until I laid it down I was convulsed
with laughter. Someday I intend reading it.
- Ice Water? Get some Onions - that'll make your eyes water!
- You know I could rent you out as a decoy for duck hunters?
- You've got the brain of a four-year-old boy, and I'll bet he was glad to
get rid of it.
- A man's only as old as the woman he feels.
- Why should I care about posterity? What's posterity ever done for me?
- Why, I'd horsewhip you if I had a horse.
- One morning I shot an elephant in my pajamas. How he got into my pajamas
I'll never know.
- I must say that I find television very educational. The minute somebody
turns it on, I go to the library and read a book.
- I have had a perfectly wonderful evening, but this wasn't it.
- If I held you any closer I would be on the other side of you.
- I don't care to belong to a club that accepts people like me as members.
- I was married by a judge. I should have asked for a jury.
- Remember men, we're fighting for this woman's honor; which is probably
more than she ever did.
- Women should be obscene and not heard.
- After his introduction on a music/variety show, Groucho and the host both
sat down at center stage. Host: "I'm a big fan of yours, Groucho." Groucho:
"If it gets any hotter in here I could use a big fan."
- Do you think I could buy back my introduction to you?
- Why was I with her? She reminds me of you. In fact, she reminds me more of
you than you do!
- Behind every successful man is a woman, behind her is his wife.
- As soon as I get through with you, you'll have a clear case for divorce
and so will my wife.
- I married your mother because I wanted children, imagine my disappointment
when you came long.
- Outside of a dog, a book is man's best friend. Inside of a dog, it's too
dark to read.
- Quote me as saying I was misquoted.
 

Μηνύματα
5.771
Reaction score
0
Οι αδερφοί Marx θα επιστρέφουν πάντα


Πέντε αδέρφια που ανέτρεψαν τον κόσμο της κωμωδίας, της σάτιρας, της χοντροκομμένης φάρσας, του αυτοσαρκασμού και του ανελέητου, υπερφίαλου, εφήμερου χιούμορ. Chico, Harpo, Groucho, Gummo και Zeppo. "It's one for all and two for five", όπως τραγουδάνε στο "Animal Crackers" [1930]. Ένας για όλους [ο Γκάμο που έγινε ο μάνατζερ τους] και δυο για τους πέντε [τον ακολούθησε αποσυρόμενος και ο Ζέπο]. Οι τρεις εναπομείναντες στη σκηνή και στην οθόνη, Τσίκο, Χάρπο και Γκρούσο, τά 'δωσαν όλα και μέχρι τελικής πτώσεως.

Τους ανακάλυψε η Πάραμαουντ στο Μπρόντγουεϊ και τους έκανε συμβόλαιο για πέντε ταινίες. Εγκαινίασε θριαμβευτικά την ομιλούσα περίοδό της με το σουρεαλιστικό "The Cocoanuts" (1929) που προήρθε από το ομώνυμο πετυχημένο σόου τους. Ακολούθησε με το ίδιο σουξέ το "Animal Crackers" (1930). Τα κείμενα που γράφονταν γι' αυτούς είχαν επίτηδες ολοένα και μεγαλύτερα κενά που τους επέτρεπαν να αυτοσχεδιάσουν. Μετά από 600-800 παραστάσεις μπορεί το έργο να μην είχε καμιά σχέση με το αρχικό γιατί του είχαν αλλάξει τα φώτα. Ήταν όμως δοκιμασμένο και έτοιμο να γίνει ταινία. Κάπως έτσι έγιναν και τα "Monkey Business" (1931), "Horse Feathers" (1932) και "Duck Soup" (1933). Κάπως έτσι έγινε και στην Ελλάδα με τις κωμωδίες του Ψαθά, του Τσιφόρου, του Σακελλάριου κ.α.

Η "Σούπα από πάπια" θεωρείται σήμερα το κορυφαίο τους αριστούργημα αν και την εποχή που κυκλοφόρησε δεν έτυχε της δέουσας προσοχής. Αυτή είναι και η κατάρα των πρωτοπόρων. Επειδή είναι πολύ μπροστά απ' την εποχή τους, λανθάνουν ευρείας αναγνώρισης και μέλλεται να τους [ξαν]ανακαλύψουν οι επόμενες γενιές. Οι αυτοσχέδιοι διάλογοι φτάνουν στα όρια της λεκτικής αναρχίας. Η αντιπολεμική τους σάτιρα τσακίζει κόκαλα κι ο Μουσολίνι απαγορεύει την ταινία επειδή την εκλαμβάνει ως προσβολή και εισβολή στο πρόσωπο του [ή στην σκατόφατσά του, αν προτιμάτε]. Στην "Παπιόσουπα" θα γίνει και η πρώτη 'κόντρα' του Γκρούσο με την Margaret Dumont.


Η Πάραμαουντ τους αφήνει θεωρώντας πως τους έχει στραγγίξει και τότε τους τσακώνει ο δαιμόνιος παραγωγός Ίρβιν Θάλμπεργκ και τους φέρνει στην Μέτρο-Γκόλντγουην-Μάγιερ. Από κοντά και η Μάργκαρετ Ντιμόντ, το 'καθρέφτισμα' του Γκρούσο. Έτσι προκύπτουν τα μπλοκμπάστερ "Μια νύχτα στην Όπερα" (A night at the Opera, 1935) και "Μια μέρα στις κούρσες" (A day at the races, 1937). Η δημοτικότητά του επιστρέφει και πολλαπλασιάζεται. Τα βάζουν με την κλασική μουσική, τους γιατρούς, τις κούρσες στον ιππόδρομο και την ψηλομύτικη υψηλή κοινωνία που ρεμβάζει μακαρίως." And we fight day and night, and we sleep night and day..." Πολεμάμε μέρα-νύχτα και κοιμόμαστε νύχτα-μέρα...

Τα φραστικά γκανγκ πέφτουν σαν καταρρακτώδης βροχή από το μυδραλιοβόλο στόμα του Γκρούσο. Τα μουσικά μέρη λειτουργούν αντιστικτικά. Άριες από τον "Trovatore" του Βέρντι και τους "Παλιάτσους" του Λεονκαβάλο στην "Όπερα". Τραγούδια πιο αναρχικά και πιο αθυρόστομα στις "Κούρσες". Δυο απ' αυτά, "I'm Dr. Hackenbush" [ο αγαπημένος ήρωας του Γκρούσο] και "I've Got a Message from the Man in the Moon", λογοκρίνονται μετά την πρεμιέρα της ταινίας και αργότερα η MGM τα καταστρέφει. Ο θάνατος του Θάλμπεργκ θα τους αφήσει ξεκρέμαστους. Θα πάνε δανεικοί για ένα φιλμ στην RKO αλλά όταν επιστρέψουν τίποτε δεν θά 'ναι πια το ίδιο.


Μια αναρχική μαρξιστική ιστορία

1861: Ο Simon Marrix, πατέρας των τρομερών παιδιών γεννιέται την Αλσατία.

9/11/1864: Στο Dornum της Γερμανίας γεννιέται η Miene [Minnie] Schφnberg,
η μητέρα τους.

14/5/1868: Γεννιέται ο Abraham Elieser Adolf,
ο μετέπειτα γνωστός κωμικός Al Sheen.

1880: Η οικογένεια Μαρξ μετακομίζει στην Νέα Υόρκη.

1882: Ο Sam συναντά την Minnie.

1885: Γεννιέται ο Manfred, που θα πεθάνει το 1888(;) από φηματίωση.

21/3/1887: Σκάει μύτη ο Leonard "Chico" Marx.

23/11/1888: Ακολουθεί ο Adolph (Arthur) "Harpo" Marx.

2/10/1890: Ο Julius Henry "Groucho" Marx ξεμπουκάρει.

23/10/1892: Ξεπετάγεται ο Milton "Gummo" Marx.

25/2/1901: Τελευταίος ο βενιαμίν Herbert "Zeppo" Marx.

1909: Οι Groucho, Gummo και Mabel O'Donell σχηματίζουν το τραγουδιστικό τρίο The Three Nightingales υπό την μανατζερική καθοδήγηση της Minnie Marx.

Ιαν. 1910: Οι Three Nightingales γίνονται Four Nightingales
με την σύμπραξη του Harpo.

Φεβ. 1910: Η Minnie και η θεία Hannah Schickler
αυξάνουν τους Four Nightingales σε Six Mascots.

1912: Παρουσιάζεται το πρώτο μουσικό σκετς των τεσσάρων αφών,
"Fun in Hi Skule". Είναι ένα ημίωρο 'σχολικό νούμερο'
όπου μεταξύ άλλων συμμετέχει και ο Paul Yates.

1913: Ακολουθεί κατά πόδας το "Mr. Green's Reception".

1914: Το "Home Again" προέρχεται από το δεύτερο μισό του
"Mr. Green's Reception".
Τα ηνία του μάνατζερ αναλαμβάνει ο Chico μετά της απόσυρση της Minnie.

22/3/1917: Ο Chico νυμφεύεται την Betty Carp.

1918: Στη μουσική κωμωδία "The Cinderella Girl"
ο Gummo αντικαθίσταται από τον Zeppo.
Τα κείμενα υπογράφει ο Jo Swerling και τη μουσική ο Gus Kahn.

Ιαν. 1918: Ο Chico και η Betty φέρνουν στον κόσμο την Maxine.

4/2/1920: Ο Groucho νυμφεύεται την Ruth Johnstone.

1921: Ανεβάζουν τη μουσική επιθεώρηση "On the Mezzanine Floor"
γραμμένη από τον Herman Timberg, σε παραγωγή Benny Leonard.
Στην Αγγλία περιοδεύει με τον τίτλο "On the Balcony".

1921: Ένας φίλος τους ρισκάρει τα χρήματά του
για να γίνει η [πρώτη τους] βωβή ταινία "Humorisk"
σε σκηνοθεσία του Jo Swerling.
Τα γυρίσματα γίνονται στη Νέα Υερσέη και τη Νέα Υόρκη
και διαρκούν 4 βδομάδες.
Δυστυχώς δεν σώζεται καμιά κόπια της ανολοκλήρωτης αυτής ταινίας.

Ιουλ. 1921: Οι Groucho και Ruth γεννούν τον Arthur.

19/5/1924: Η παράσταση "I'll say she is" ανοίγει στα Casinos,
σε σενάριο του Will B. Johnstone.

1925: Ο Harpo καταφέρνει να πάρει έναν δευτερεύοντα ρόλο
στην ταινία "Too many kisses".

8/12/1925: Η πρώτη τους πραγματική θεατρική παράσταση
"The Cocoanuts" ανοίγει στο Lyric του Broadway,
όπου συμπληρώνει μια πλήρη σαιζόν [275 παραστάσεις]
και κατόπιν περιοδεύει επί μια διετία.

12/4/1927: Σειρά του Zeppo να νυμφευφθεί [την Marion Benda].

19/5/1927: Οι Groucho και Ruth δευτερώνουν μ' ένα κοριτσάκι, την Miriam.



23/10/1928: Όλοι τους δευτερώνουν θριαμβευτικά με το "Animal Crackers"
που ανεβαίνει στο Θέατρο της 44ης Οδού και κάνει 191 παραστάσεις.
Το κατεβάζουν για το καλοκαίρι και το πάνε σε περιοδεία
από τα μέσα Οκτώβρη.

1929: Το "Beds", πρώτο βιβλίο του Groucho,
κυκλοφορεί σε συνέχειες στο περιοδικό 'College Humor'.

16/3/1929: Δεσμά του γάμου και για τον Gummo και την Helen von Tilzer.

3/10/1929: Η επιτυχία τους "The Cocoanuts" γίνεται ταινία.

1930: Gummo και Helen εγέννησαν Robert,
ενώ εκδίδεται επιτέλους και το "Beds" του Groucho.

6/7/1930: Η ταινία τους "Animal Crackers" κάνει πρεμιέρα.

5/1/1931 Εμφανίζονται στο Palace Theatre του Λονδίνου.

19/7/1931 Κυκλοφορεί το φιλμ "Monkey Business".

31/10/1932 Ακολουθεί το "Horse Feathers".

24/11/1933 Που το διαδέχεται το "Duck Soup".

1934: Οι Groucho και Chico συμμετέχουν στο
"Flywheel, Shyster and Flywheel Radio Show".
Ο Groucho εμφανίζεται στην αναθεωρημένη θεατρική παραγωγή
"Twentieth Century", ενώ ο Harpo περιοδεύει στην Ρωσία.

15/11/1935: Κυκλοφορεί το φιλμ "A Night at the Opera".

7/12/1935: Στο τεχνικολόρ "La Fiesta de Santa Barbara"
η περούκα του Harpo αποκτά χρώμα.

24/6/1936: Ο Groucho κάνει έξτρα εμφάνιση στο
"Yours For the Asking" χωρίς να φαίνεται στους τίτλους.

28/7/1936: Ο Harpo υποκύπτει και νυμφεύεται την Susan Fleming.

1937: Ο Groucho συνυπογράφει με τον Norman Krasna
το σενάριο του "The King and the Chorus Girl".

11/6/1937: Κυκλοφορεί το φιλμ "A Day at the Races".

1938: Οι Harpo και Susan υιοθετούν τον William (Billy/Bill) Woollcott.

30/7/1938: Θέτουν σε κυκλοφορία το "Room Service".

1939: Οι Groucho και Chico δημιουργούν το ραδιοφωνικό "The Kellog's Show".


20/10/1939: Θέτουν σε κυκλοφορία το "At the Circus".

1940: Ο Chico και η Betty παίρνουν διαζύγιο.

6/12/1940: Κυκλοφορεί το "Go West".

20/6/1941: Ακολουθεί το "The Big Store".

1941-42: Ο Groucho είναι μόνιμος καλεσμένος του "The Rudy Vallee Show".

1942: Εκδίδεται το βιβλίο του Groucho "Many Happy Returns".
Οι χαρμόσυνες επιστροφές είναι οι επιστρεφόμενοι φόροι.
15/7/1942: Οι Groucho και Ruth
ακoλουθούν το παράδειγμα των Chico και Betty.

1943: Ο Chico φτιάχνει τη δική του μπάντα.

12/5/1943: Κυκλοφορεί το "Stage Door Canteen".

1944: Οι Zeppo και Marion υιοθετούν τον Timothy.
Ο Chico εμφανίζεται στο "Take a Bow".
Ο Harpo παίζει στο "The Man who came to Dinner".
Και ο Groucho βάζει μπρος το "The Pabst Show"
αλλά γρήγορα του παίρνει τη θέση ο Danny Kaye.

21/6/1945: Ο Groucho έρχεται εις γάμου κοινωνίαν με την Kay Gorcey.

1946: Γεννιέται η Melinda, καρπός των Groucho και Kay.

10/5/1946: Πρεμιέρα για την ταινία "A Night in Casablanca".

1947: Ο Groucho ξεκινά το ραδιοφωνικό σόου "You Bet Your Life"
που θα κρατήσει ως τα σίξτις.
Από το 1950 το σόου περνάει παράλληλα και στην τηλεόραση.

30/5/1947: Πρεμιέρα της "Copacabana".

27/7/1948: Το θεατρικό "Time for Elizabeth" των Groucho και Norman Krasna
ανεβαίνει στο Brodway αλλά κάνει μόνο 8 παραστάσεις.

3/3/1950 Πρεμιέρα του φιλμ "Love Happy".

12/5/1950: Ο Groucho χωρίζει με την Kay.

28/12/1950 Πρεμιέρα του φιλμ "Mr. Music".

Δεκ. 1951: Κυκλοφορία του "Double Dynamite".

Ιαν. 1952: Κυκλοφορία του "A Girl in Every Port".

1953: Ο Chico συμμετέχει στην τηλεοπτική σειρά "College Bowl".

12/5/1954: Οι Zeppo και Marion το διαλύουν οριστικά.

17/6/1954: Ο Groucho τριτώνει τους γάμους του με την Eden Hartford.

1955: Ο Harpo κάνει έκτακτη εμφάνιση στο σόου της Lucille Ball "I love Lucy".

Αύγ. 1957: Κυκλοφορία του "Will Success Spoil Rock Hunter?".

8/11/1957: Κυκλοφορία του "The Story of Mankind".
Οι Chico, Harpo και Groucho εμφανίζονται στην ταινία,
αλλά όχι ταυτόχρονα στην ίδια σκηνή.

1958: Ο Chico συμμετέχει στην τηλεοπτική παραγωγή "Next to No Time",
ενώ τον Αύγουστο νυμφεύεται την Mary De Vithas.

1959: Εκδίδεται το βιβλίο "Groucho and me"
μια αυτοβιογραφία με πολλά μυθιστορηματικά στοιχεία.

8/3/1959: Η τηλεταινία "The Incredible Jewel Robbery"
είναι η τελευταία που εμφανίζονται τρεις Μαρξ.

18/7/1959: Ο Zeppo νυμφεύεται την Barbara Blakely.

Απρ. 1960: Στην τηλεοπτική παραγωγή "The Mikado"
ο Groucho ερμηνεύει τον Koko.

1961: Σειρά του Harpo να εκδοθεί.
Το "Harpo speaks" τα λέει όλα.

11/10/1961: Ο Chico σέρνει πρώτος το χορό του θανάτου.
Πεθαίνει από αρτηριοσκλήρωση.

28/7/1964: Ο Harpo πεθαίνει κατά τη διάρκεια εγχείρησης ανοιχτής καρδιάς.

1965: Ο Groucho συνεχίζει με το βιβλίο "Memoirs of a Mangy Lover".

1967: Και με το βιβλίο "The Groucho Letters".

19/12/1968: Κάνει πρεμιέρα το "Skidoo",
η τελευταία ταινία όπου εμφανίζεται κάποιος Μαρξ.

4 Dec 1969: Οι Groucho και Eden παίρνουν διαζύγιο.

1972: Ο Groucho δίνει σόλο στην Ames της Iowa.

1972: Στο φεστιβάλ των Κανών ο Groucho αναγορεύεται
'Αρμοστής των Γραμμάτων και των Τεχνών'.

Μάης 1972: Άλλο ένα σόλο του Groucho στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης.

1973: Οι Zeppo και Barbara χωρίζουν,
ώστε η δεύτερη να παντρευτεί τον Frank Sinatra.

1974: Ο Groucho λαμβάνει τιμητικό όσκαρ
ως αναγνώριση της συνολικής προσφοράς του στην 7η τέχνη.

16/1/1977: Οι Μαρξ εισέρχονται στο Motion Picture Hall of Fame.

21/4/1977: Πεθαίνει ο Gummo.

19/8/1977: Τον ακολουθεί ο Groucho.

29/11/1979: Ο Zeppo κλείνει τον κύκλο.
Πεθαίνει από καρκίνο των πνευμόνων.

Marx Brothers joints



Humorisk (1920)
The Cocoanuts (1929)
Animal Crackers (1930)
Monkey Business (1931)
Horse Feathers (1932)
Duck Soup (1933)
A Night at the Opera (1935)
A Day at the Races (1937)
Room Service (1938)
At the Circus (1939)
Go West (1940)
The Big Store (1941)
A Night in Casablanca (1946)
Love Happy (1949)



Ταινίες με έναν ή περισσότερους Μαρξ

Too Many Kisses (1925)
A Kiss in the Dark (1925)
The House That Shadows Built (1931)
Hollywood on Parade No.5 (1932)
Hollywood on Parade No.9 (1933)
Screen Snapshots (1933)
La Fiesta de Santa Barbara (1935)
Yours For the Asking (1936)
Instatanes (1943)
Screen snapshot No. 110 (1943)
Stage Door Canteen (1943)
Hollywood canteen (1944)
The All-Star Bond Rally (1945)
Copacabana (1947)
Mr. Music (1950)
Double Dynamite (1951)
A Girl in Every Port (1952)
The Story of Mankind (1957)
Will Success Spoil Rock Hunter? (1957)
Skidoo (1968)



Κώστας Γ. Καρδερίνης


Πηγη:http://www.mic.gr
 

Μηνύματα
5.771
Reaction score
0
groucho... harpo... chico... zeppo... MARX BROTHERS!




marx brothers .
Ίσως η σημαντικότερη κωμική παρέα στην ιστορία του κινηματογράφου.
Σε μια εποχή παραδομένη ακόμα στη βουβή δεξιοτεχνία
και στο γλυκό συναίσθημα του τσάπλιν
η άφιξη των αδελφών μαρξ στην ανατολή του ομιλούντα κινηματογράφου ήταν το μεγαλύτερο κερδισμένο στοίχημα της κωμωδίας,
που βρήκε τη φωνή της και μάλιστα με τρόπο πανηγυρικό.

Tηρουμένων των αναλογιών,
το χιούμορ των αμερικανοεβραίων κωμικών,
καταιγιστικό, μηδενιστικό και ολοκληρωτικά ταγμένο στο παράδοξο,
ήταν η ιδανική αναρχική επίθεση που ενηλικίωσε την κωμωδία.
Παίζοντας συνήθως τους απατεώνες,
οι μαρξ έφερναν την πλήρη διάλυση
σε κάθε οργανωμένο χώρο όπου έμπαιναν.
Aπόλυτοι αντι-ήρωες,
βασίζονταν στους "υπερηχητικούς" διαλόγους και στη συνεχή κίνηση (μπολιάζοντας συχνότατα τα αστεία τους με αναφορές στο σεξ
και καθαρές προσβολές κατά των οργισμένων "φυσιολογικών"),
ώσπου η σκηνή να βουλιάξει εντελώς στον παραλογισμό.
Oπως ήταν φυσικό,
η σουρεαλιστική τους ένταση δεν μπόρεσε να κρατηθεί για πολύ καιρό
στην ίδια, ύψιστη στάθμη.
Oι καλύτερες στιγμές τους χώρεσαν ανάμεσα στο '30 και στο '37.

Εκτός των αρκετά γνωστών δουλειών τους στο σελιλόιντ
οι αδελφοί μαρξ είχαν πραγματοποιήσει επιτυχημένη πορεία στο vaudeville,
στο broadway, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση.
Παραμένουν μέχρι και σήμερα αρκετά δημοφιλείς,
όσοι δεν τους γνώριζαν τους ανακαλύπτουν
και τα έργα τους αποδείχτηκαν δεκαετίες μπροστά από τα χρόνια του '30.

Groucho... ο αδερφός με τα δασύτριχα και σμιχτά φρύδια,
με το πούρο και το ζωγραφισμένο πλατύ μουστάκι.
Ο ηγέτης των αδελφών μαρξ και στενός φίλος του ροκ αστέρα alice cooper
που αγόρασε σε πλειστηριασμό το γράμμα «O»
της γνωστής επιγραφής HOLLYWOOD στην μνήμη του ιδιοφυούς κωμικού.

Harpo... o σγουρομάλλης με το καπέλο και την κόρνα,
ο αξιαγάπητος μουγκός ήταν ο αγαπημένος των αδελφών.
Συνήθως στα έργα του κυνηγούσε γυναίκες.
Ήταν αυτοδίδακτος στην άρπα.

Chico... ο τρίτος της παρέας.
Υπήρξε ο ανεπίσημος μάνατζερ των αδελφών
και τους οδήγησε στο καλλιτεχνικό στερέωμα.
Ήταν ο μεγαλύτερος των αδελφών και εθισμένος στον τζόγο.

Ζeppo... o μικρότερος που πήρε την θέση του πέμπτου αδελφού gummo
ο οποίος εγκατέλειψε την ενεργό δράση μετά την εμφάνιση στο vaudeville
και έμεινε δίπλα στον groucho.
Εγκατέλειψε την ομάδα μετά από πέντε ταινίες
αφού είχε μικρούς ρόλους και δεν αναγνωριζόταν πλήρως το ταλέντο του.

Οι αδελφοί μαρξ πήραν τα ψευδώνυμα τους από το κόμικ art fisher
(galesburg, illinois).
H πρώτη τους ταινία, humor risk (1926) προβλήθηκε μόνο μια φορά
και δεν κυκλοφόρησε ποτέ.
Η κοπιά της πρέπει να έχει καταστραφεί.
Επίσημα πρώτη τους ταινία αναφέρεται η «the cocoanuts» (1929) .
Άλλες εξαιρετικές ταινίες που πρόσφατα έχουν επανεκδοθεί είναι
animal crackers (1930 ), duck soup (1933 ), night at the opera (1935 ),
day at the races (1937 ), night in casablanca (1946 ).

Από πολλούς θαυμαστές των αδερφών μαρξ
καλύτερη κωμωδία θεωρείται η duck soup
αν και υπάρχουν αντιρρήσεις.
Συνήθως σου μένει χαραγμένη η πρώτη ταινία
που σε φέρνει σε επαφή με αυτούς τους ξεχωριστούς κωμικούς,
ως μια νέα εμπειρία, ως μια γλυκιά ανάμνηση.

http://chimeres.gr




A Day at the Races (1937)



Σκηνοθεσία: Sam Wood
Σενάριο: Robert Pirosh, George Seaton
Φωτογραφία: Joseph Ruttenberg
Μοντάζ: Frank E. Hull
Μουσική: George Bassman, Roger Edens, Walter Jurmann, Bronislau Kaper
Ηθοποιοί: Groucho Marx, Chico Marx, Harpo Marx, Allan Jones, Maureen O'Sullivan
Διάρκεια: 109
Ασπρόμαυρη

Η πιο εμπορική και δημοφιλής ταινία των θρυλικών αδελφών Marx, που έκαναν μαζί με τον κορυφαίο σκηνοθέτη του Χόλυγουντ Σαμ Γουντ και που στηρίχτηκε σε ένα αρκετά σοβαρό προϋπολογισμό, πλημμυρισμένη από συστοιχίες μπαλέτου, τραγούδια αγάπης και φοβερά ντεκόρ. Η ταινία έχει μερικά από τα πιο αξέχαστα αστεία του έργου τους ενώ αποτελεί σημείο αναφοράς στην φιλμογραφία τους. Ο κακός της πόλης Morgan κινεί θεούς και δαίμονες για να αναλάβει το σανατόριο της Τζούντυ και να το μετατρέψει σε χαρτοπαικτική λέσχη. Η Τζούντυ θα βρει βοήθεια γα τη διάσωση του σανατορίου στο πρόσωπο του Δρ. Ούγκο (Γκρούτσο Μαρξ), ενός γιατρού αλόγων που απασχολείται παράνομα σαν διευθυντής του σανατορίου και στο πρόσωπο του Tony, μόνιμου θαμώνα του σανατορίου και αναβάτη αλόγων. Ο φίλος της Τζούντυ, Τζιλ, θα επενδύσει όλα τα χρήματα του σε ένα αγώνα αλόγων, όπου ελπίζει αν κερδίσει να πληρώσει όλα τα χρέη του σανατορίου, αλλά ο κακός Μόργκαν και οι φίλοι του θα κάνουν ότι μπορούν να προκαλέσουν ατύχημα στο άλογο που έχει ποντάρει. Πρέπει να σημειωθεί η απαραίτητη και μόνιμη εμφάνιση στις ταινίες των Μαρξ της Margaret Dumont, σαν μίας πλούσιας υποχονδριακής κυρίας, που στο τέλος θα σώσει την κατάσταση, ως από μηχανής Θεός...

http://www.filmfestival.gr/





A Night at the Opera (1935)




Γενικά στοιχεία: ΗΠΑ, 1935, 90 λεπτά, Mono
Παραγωγή: Irving Thalberg, MGM
Σκηνοθεσία: Sam Wood
Σενάριο: Al Boasberg, G. Kaufman, Buster Keaton, Morrie Ruskin
Παίζουν: Groutso, Chici, Harpo Marx, Margaret Dumont, Kitty Carlisle, Allan Jones, Walter Woolf King, Sig Ruman

Μετά το "Duck Soup" οι Marx είναι διάσημοι. Έχουν διαμορφώσει πλήρως το στιλ τους. Ο Groutso μιλά πολύ, είναι εργαζόμενος, φλερτάρει ασύστολα την πάντα πλούσια Margaret Dumont, κυνηγά το χρήμα, περπατά περίεργα και έχει ψεύτικο, ζωγραφιστό, μουστάκι. Δεν είναι τυχαίο ότι του δόθηκε ο τίτλος The King Leer (όπου leer: λάγνο βλέμμα). Στον αντίποδά του ο αμίλητος σε όλες τις ταινίες Harpo, γλυκός, παιχνιδιάρης και σκανδαλιάρης, φέρνει την καταστροφή. Τολμά τα ανήκουστα, κάνει ό,τι θα θέλαμε να κάνουμε όλοι μας κάποιες στιγμές και γι' αυτό έχει άφεση αμαρτιών.

Ο Chico, με την έντονη ιταλική του προφορά, είναι ο ενδιάμεσος. Είναι ο μόνος που καταλαβαίνει τον Harpo, τον οποίο πάντα κάπου ξέρει, και αυτοί οι δύο άνεργοι καταφέρνουν και προσλαμβάνονται από τον Groutso. Ο Chico παίζει πιάνο, ο Harpo άρπα. Αλλά κάνουν και όλες τις άλλες δουλειές που μπορείτε να φανταστείτε. Ρόλοι που διαμορφώθηκαν και από την προσωπική τους ζωή. Έτσι, ο Chico, μετά τη λήξη του συμβολαίου τους με την Paramount, ψάχνει για παραγωγό. Γνωρίζει ένα βράδυ τον νέο και πολλά υποσχόμενο παραγωγό της MGM, Irving Thalberg, με τον οποίο παίζουν συχνά bridge. O Thalberg ζητά να συναντήσει τους αδελφούς Marx και μια μεγάλη φιλία αρχίζει. Είναι ο πρώτος άνθρωπος που ξέρει να τους χειριστεί, να τους πει για την υπερβολή των gags τους, για την ανάγκη μιας πιο στέρεης δομής και ίντριγκας.

Λέγεται ότι πράγματι ο Thalberg μπορούσε να φέρει σε αμηχανία οποιονδήποτε με τη δύναμη της προσωπικότητάς του και οι Marx στην αρχή εντυπωσιάζονται. Αργότερα, αρχίζουν πάλι να κάνουν τα δικά τους, αλλά με απόλυτη εκτίμηση στο πρόσωπο και στις επιλογές του παραγωγού τους. Σε αυτόν έκαναν τη φάρσα με τα πούρα, μια άλλη φορά μπήκαν στο γραφείο του και τον περίμεναν ψήνοντας στο τζάκι του πατάτες, το κατακαλόκαιρο. Μια παρόμοια σκηνή βρίσκεται μέσα στην ταινία. Μια άλλη φορά, έκλεισαν την πόρτα του γραφείου του με τραπέζια και ντουλάπες ώστε να μην μπορεί να βγει. Βέβαια όλο το περιβάλλον τούς επέτρεπε τέτοιες συμπεριφορές. Ο gagman τους, ο διάσημος τότε ψηλός και ογκώδης Al Boasberg, που έγραφε στο σπίτι του, συνήθως, μέσα στην μπανιέρα του, τους καλεί όλους μία μέρα για να τους δείξει μια σκηνή. Φτάνουν, δεν βρίσκουν κανέναν και ανακαλύπτουν, κολλημένη στο ταβάνι, σκισμένη σε χιλιάδες κομματάκια την καταπληκτική σκηνή της καμπίνας. Τους πήρε πέντε ολόκληρες ώρες για να την ανασυνθέσουν και άπειρες λήψεις για να την πετύχουν. Μην ξεχνάμε ότι σκηνοθέτης ήταν ο Sam Wood, ένας από τους πιο επίμονους και ακούραστους επαγγελματίες του Hollywood.

Και όπως καταλαβαίνουμε αυτή η συνεργασία έδωσε ένα αριστούργημα: την καλύτερη ταινία των αδελφών Marx. Η υπόθεση είναι απλή -όσο απλή μπορεί να είναι μια ταινία των αδελφών Marx. Ο Groutso πείθει τη ζάπλουτη Margaret Dumont να χρηματοδοτήσει την όπερα της Ν.Υ., όπου τραγουδά ο Laspari και η νέα τραγουδίστρια Rosa Castaldi, η οποία είναι ερωτευμένη με τον Ricardo Baroni, άσημο μέλος της χορωδίας, που έχει όμως πολύ καλή φωνή. Ο Chico είναι ο μάνατζερ του Baroni και ο Harpo είναι πρώην καμαριέρης του Laspari. O Chico, o Harpo και ο Baroni μπαίνουν λαθρεπιβάτες στο πλοίο για τη Ν.Υ. μέσα στη βαλίτσα του Groutso, ο οποίος τελικά υποχρεώνεται να τους βοηθήσει έως τη σκηνή της τελικής μαρξικής καταστροφής στην όπερα, όπου επιβάλλουν με το έτσι θέλω τον Baroni.
Αυτές οι σκηνές καταστροφής είναι η απόλυτη απόλαυση στους αδελφούς Marx, όπου δηλώνεται σαφέστατα ότι τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Οι πράξεις μόνο φέρνουν αποτελέσματα, ακόμη και όταν είναι απόλυτα και σαφώς ανατρεπτικές. Η ταινία αυτή, αν και κρατά και σέβεται το ύφος των Marx, δεν αποτελείται από μια χαλαρή δομή που απλώς περικλείει τα gags, αλλά προτείνει ένα στέρεο σενάριο με αρχή, μέση και τέλος. Δυστυχώς, ο Irving Thalberg, ο άνθρωπος που θα μπορούσε να κάνει θαύματα με τους αδελφούς Marx, αρρωσταίνει από πνευμονία και πεθαίνει το 1936, και έτσι τα αδέλφια ξαναβρίσκονται αντιμέτωπα με τις πληθωρικές τους προσωπικότητες. Τα επόμενα χρόνια, αν και θα κάνουν και άλλες ταινίες και θα βγάλουν όλο και περισσότερα χρήματα, δεν θα ξανακάνουν ταινία με την ίδια ποιότητα σαν αυτή που έκαναν με τον Thalberg. Γύρισαν συνολικά 13 ταινίες, και οι 13 ήταν υπέροχες.

Τι άλλο να πω; Μια συμβουλή μόνο. Έχετε για καλό και για κακό μια ταινία των Marx στο σπίτι σας. Είναι το καλύτερο αγχολυτικό, το καλύτερο παυσίπονο, το καλύτερο γιατρικό του φόβου και της τεμπελιάς. Το μυαλό τρέχει με χίλια και η ψυχή ευφραίνεται. Αλλά, προς Θεού, μην τη ζητήσετε στα φαρμακεία.

Ηλέκτρα Βενάκη
http://www.in.gr/





A Night in Casablanca (1946)


Σκηνοθεσία: Archie Mayo
Σενάριο: Joseph Fields, Roland Kibbee
Παίζουν: Groucho Marx, Harpo Marx, Chico Marx

Η τελευταία, και όχι πιο επιτυχημένη προσπάθεια, των Marx Brothers πασχίζει να παρωδήσει τις πολεμικές ταινίες της εποχής. Τα καταφέρνει όπως-όπως. Το βασικό πρόβλημα που εντοπίζω σε τέτοιου είδους παρωδίες είναι ότι δεν παίζουν όλοι ακριβώς against the grain. Οι τρεις αδερφοί είναι οι συνειδητοποιημένοι καραγκιόζηδες της υπόθεσης, τη στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι κάνουν ελάχιστες προσπάθειες να αναδείξουν το κωμικό ταλέντο τους. Υπάρχουν στιγμές που έχει κανείς την αίσθηση ότι δυο κόσμοι, αυτός των κωμικών γκανγκς και ο άλλος, της συμβατικής υπόθεσης όπου ο καλός μάχεται τον κακό, μπλέκονται άτεχνα.
Ο ασπρομάλλης Ράστυ (Harpo Marx) είναι υπηρέτης ενός δήθεν Κόμη (στην πραγματικότητα Ναζί) που ψάχνει ευκαιρία να πάρει στα χέρια του ένα γαλλικό θησαυρό που είναι κρυμμένος κάπου στο ξενοδοχείο "Καζαμπλάνκα". Για να τα καταφέρει, θεωρεί απαραίτητο με τη βοήθεια των υποτελών του να δολοφονεί τους διευθυντές του ξενοδοχείου στη σειρά, φιλοδοξώντας να πάρει ο ίδιος τη θέση τους. Ο Κορμπάτσιο (Chico Marx) είναι οδηγός ταξί-καμήλας και αναλαμβάνει να μεταφέρει τον τρίτο κατά σειρά νέο διευθυντή, Κόρνμπλοου (που δεν είναι άλλος από τον Groucho Marx), στο ξενοδοχείο και στη συνέχεια να του προσφέρει υπηρεσίες σωματοφύλακα. Ένα ζευγάρι ερωτευμένων και μια όχι ιδιαίτερα επικίνδυνη femme fatale συμπληρώνουν το καστ.

Ρυτίδες χαρακώνουν τα πρόσωπα των τριών διασκεδαστών που δεν παραλείπουν να μας δείξουν και τις μουσικές τους ικανότητες σε μερικά κουραστικά ιντερμέδια όπου ο Chico παίζει πιάνο και ο Harpo... άρπα. H σκηνοθεσία είναι υποτυπώδης, το σενάριο άχαρο και η ταινία κάνει άπειρες κοιλιές εδώ κι εκεί. Ακόμη και οι υποτιθέμενες "αστείες" σκηνές είναι ενίοτε αρκούντως κρύες και τραβάνε σε μάκρος. Όχι ότι δεν υπάρχουν αστεία που βγάζουν αβίαστο γέλιο. Βεβαίως υπάρχουν. Mερικά.

Εξαρτάται ενδεχομένως και από την ηλικία των θεατών το κατά πόσο διασκεδάζουν με τους Marx Bros ειδικότερα και τα κλασικά spoofs γενικότερα. Όσο πιο νεαρός είσαι, τόσο λιγότερο θα καταλάβεις what it’s all about. Οι νέες γενιές έχουμε ολότελα άλλες εμπειρίες και άλλη κινηματογραφική παιδεία, δε φταίμε εμείς αν κάποια πράγματα φαντάζουν τόοοοοσο παρωχημένα.

Για την ιστορία, οι Αδερφοί Μαρξ ήταν πρωτοπόροι για την εποχή τους, τους μιμήθηκαν πάμπολλοι από τότε και πια θεωρούνται κλασικοί. You might as well just give them a try...

http://mftm.blogspot.com/




Duck Soup (1933)




Σκηνοθεσία: Leo McCarey.
Σενάριο: Bert Kalmar, Harry Ruby, Arthur Skeekman, Nat Perrin.
Φωτογραφία: Henry Sharp.
Μουσική: Arthur Johnston, Bert Kalmar, Harry Ruby.
Hθοποιοί: Groucho Marx, Chico Marx, Harpo Marx, Zeppo Marx, Margaret Dumont, Louis Calhern, Raquel Torres, Edgar Kennedy
Aσπρόμαυρη, 70'

Προϊόν μιας οικογενειακής συνεργασίας, η ταινία είναι η καλύτερη απόδειξη του ισχυρισμού, ότι οι αδελφοί Marx υπήρξαν μια σπουδαία ομάδα κωμικών στον χώρο του κινηματογράφου. Ο πατριαρχικός Groucho, αρχηγός της οικογένειας, αλλά και ο Chico, ο Harpo και ο Zeppo σχηματίζουν την πιο ανατρεπτική, ασεβή και σουρεαλιστική κωμική ομάδα, το πέρασμα της οποίας από την κινηματογραφική οθόνη, αφήνει πίσω της μόνο συντρίμμια: τα συντρίμμια της λογικής. Εχθροί αυτής της οικογένειας είναι η σοβαρότητα, η ηθική, ο πολιτισμός και οι συμβατικοί κανόνες συμπεριφοράς. Στόχος τους; το Χάος. Στην ταινία η αφήγηση εκμηδενίζεται και η υπόθεση παύει να έχει κάποια σημασία: όλα τίθενται σε δεύτερη μοίρα, όταν το κωμικό των αδελφών Marx αρχίζει να αναπτύσσεται στην οθόνη. Λεκτικά γκάγκς και λογοπαίγνια (αμετάφραστα δυστυχώς στην ελληνική γλώσσα), αιχμηρή και ανελέητη σάτιρα, επιρροές από τις κωμωδίες slapstick και του βωβού κινηματογράφου: όλα αυτά συγκροτούν ένα παρανοϊκό όσο και ανοικονόμητο αποτέλεσμα, στο οποίο οι αδελφοί Marx είναι ενορχηστρωτές του παράλογου και άρχοντες της εκκεντρικότητας. Ο σουρεαλισμός κρύβεται πίσω από κάθε κωμικό επεισόδιο και η απουσία κάθε λογικού συνειρμού, είναι η βάση πάνω στην οποία αναπτύσσεται η αφήγηση. Ο φρενήρης και εξουθενωτικός ρυθμός, παρασέρνει και τον πιο επιφυλακτικό θεατή. Τα κωμικά επεισόδια, χωρίς να χάνουν το καθένα την αυτονομία του, κλιμακώνονται και τελικά οδηγούν στην έκρηξη. Μπορεί να το δηλώσει κανείς ξεκάθαρα: οι αδελφοί Marx υπήρξαν οι μεγαλύτεροι παγκόσμιοι τρομοκράτες, ανελέητοι και μανιακοί πολέμιοι της λογικής.


http://www.filmfestival.gr/
 


Μηνύματα
6.785
Reaction score
152
Απάντηση: Αδερφοί Marx

αδικα περιμενεις στην σταση...
δεν θα ανοιξει ποτέ κανενα λινκ....:138:
 


Μέλη online

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Threads
177.112
Μηνύματα
3.071.400
Members
38.654
Νεότερο μέλος
panaplio
Top