Η σημασία της Κλασικής Μουσικής στην εποχή μας.


Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Ευχαριστώ για την όντως άκρως εμπεριστατωμένη απάντηση. Ήδη ερευνώ τον Pascal Roge τον οποίο έχω ακούσει σ' έργα του Satie. Συνεχίζοντας τις περιστασιακές μου ακροάσεις θα σταθώ στον Francis Poulenc προτείνοντας το έργο του Dialogues des Carmélites υπό τον Riccardo Muti Dvd με αποκορύφωμα την τελική σκηνή Salve Regina ή το πολυσύνθετο έργο Concert Champêtre - for harpsichord and orchestra υπό τον Georges Pretre. EMI.
Μια αναφορά ως προς την ύπαρξη της Κλασικής μουσικής στις μέρες μας ο Francis Poulenc, μας επιβεβαιώνει με τον καλύτερο τρόπο την ζωντάνια της και το λόγο ύπαρξή της. Να προσθέσω επίσης και τον Anton Stepanovich Arensky στα όρια της τζαζ.
Ο Francis Poulenc με την ομάδα των έξι, με πηγή έμπνευσης τον ιμπρεσιονισμό του Ντεμπισύ για αρχή, θα εναντιωθεί κατόπιν (οι έξι θα χαρακτηριστούν ως αντίβαγκνεριστές) συμμετέχοντας στα μετα-ιμπρεσιονιστικά κινήματα μαζί με πληθώρα λογοτεχνών και καλλιτεχνών έως και το Πικάσο (κυβισμός). Με συνεχής εναλλαγή καλλιτεχνικών ρευμάτων η συγκεκριμένη περίοδος μέχρι το πρόσφατο μεταμοντέρνο του Βέλτσου η κλασσική μουσική λειτουργεί ως σύνδεσμος. Ιδιαίτερα σημαντική η γνωριμία του με τον Serge de Diaghilev. Δείτε τα Ballets Russes, σε έργο Manuel de Falla (Le Tricorne) κουστούμια και σκηνικά του Πικάσο.
Καλή ακρόαση.
Ο Poulenc είναι, κατά τεκμήριο, ο πιο σημαντικός συνθέτης της "Ομάδας των Έξι" (Les Six), αν και έχω ιδιαίτερη αγάπη για τον Milhaud και ξεχωριστή εκτίμηση για τον Honegger (τον μόνον Ελβετό από τους έξι).
Από τα αρκετά σημαντικά και ενδιαφέροντα έργα του Poulend σίγουρα συμπεριλαμβάνονται η μοναδική του Όπερα "Οι Διάλογοι των Καρμελιτισών" (από τις λίγες εκείνες Όπερες που αξίζει να τις βλέπει κανείς στο θέατρο) καθώς και τα Κοντσέρτα του, μεταξύ των οποίων και το αρκούντως πρωτότυπο Concert Champetre, το οποίο υπάρχει και στην εκδοχή για πιάνο και ορχήστρα (θαυμάσια πρόσφατη παραγωγή της Βρετανικής Resonus με τον ικανό Βρετανό πιανίστα Mark Bebbington).
Πάντως, το αγαπημένο μου έργο του εν λόγω συνθέτη είναι το εξαιρετικό και ιδιαίτερα ενδιαφέρον Gloria. Από την πληθώρα θαυμάσιων ερμηνειών, προτιμώ εκείνη με τον απελθόντα Mariss Jansons στη ζωντανή ηχογράφηση με την μοναδική Concertgebouw Orchestra και σολίστ την εξαίρετη Σλοβάκα σοπράνο Luba Orgonasova (σε RCO Live, SACD).
Ως προς τον σημαντικό Ρώσο Ρομαντικό Anton Arensky, η επίδραση του μεγάλου Τσαικόφσκυ φαίνεται πολύ, περιέργως πως με πολύ επιτυχία, στην Μουσική Δωματίου του παρά στα Κοντσέρτα του. Το πρώτο Piano Trio του σε ρε ελάσσονα είναι το πιο γνωστό, πολυπαιγμένο και ηχογραφημένο έργο του. Η λίαν εκφραστική και μουσικά υποδειγματική ερμηνεία του Leonore Piano Trio, σε λίαν ικανοποιητική παραγωγή της Hyperion, είναι από τις πλέον ενδεδειγμένες παραγωγές των τελευταίων ετών. Φυσικά, υπάρχει και το Κλασικό Beaux Arts Trio (Philips), το Borodin Trio (Chandos) κ.α.
Επίσης, αξίζουν και τα δύο Κουαρτέτα για Έγχορδα καθώς και το μοναδικό του Κουιντέτο για Πιάνο. Και τα τρία αυτά έργα υπάρχουν σε μια υποδειγματική παραγωγή της Αμερικανικής εκλεκτικής εταιρείας Dorian Sono Luminus, με το λίαν ενδιαφέρον Κουαρτέτο Ying και τον πιανίστα Adam Neiman.
 

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Σε συνέχεια του #753, σήμερα θα παρουσιάσω μία επιλογή από τα ούτως ή άλλως ολίγα σημαντικά έργα της Κλασικής και Ρομαντικής περιόδου γραμμένα στις δύο ήδη αναφερθείσες σπάνιες κλίμακες (ντο δίεση ελάσσονα και μι ύφεση ελάσσονα) για μεγαλύτερα μουσικά σύνολα:
- Έχοντας σταματήσει στο είδος του Κουαρτέτου Εγχόρδων, θα αναφερθώ στο αριστουργηματικό Κουιντέτο για Πιάνο και Έγχορδα (βιολί, βιόλα, τσέλο και κοντραμπάσο) Op. 87 του θαυμάσιου αυτού συνθέτη της Κλασικής περιόδου, του Hummel, στην πολύ εξωτική τονικότητα της μι ύφεση ελάσσονος.
Το έργο αποτελείται από τις τέσσερις βασικές κινήσεις: ένα σχεδόν Μπετοβενικά, εξαιρετικά ανεπτυγμένο Allegro e risoluto assai, ένα Scherzo στην τονική (μι ύφεση ελάσσονα), σε τέμπο Allegro con fuoco, με ένα πιο ήρεμο τρίο στην τονική μείζονα, για να ακολουθήσει η σύντομη αργή κίνηση (Largo) και αυτή στην τονική μείζονα, χρησιμεύουσα περισσότερο ως εισαγωγή στο Φινάλε, ένα χαρούμενο και ευφάνταστο σε μουσικότητα και ανάπτυξη Allegro agitato.
Το έργο έχει ήδη τιμηθεί με κάμποσες πολύ ενδιαφέρουσες ηχογραφήσεις, ως το πιο εξαίρετο δείγμα του σπάνιου αυτού είδους ενορχήστρωσης Μουσικής Δωματίου μετά την πασίγνωστη "Πέστροφα" του Schubert.
Για όργανα επόχής: Το θαυμάσιο Nepomuk Fortepiano Quintet, με την εξαιρετική και ειδικευμένη στο φορτεπιάνο Riko Fukuda (παίζει σε ένα αντίγραφο ενός Βιεννέζικου Graf του 1824), σε ικανοποιητική παραγωγή της Brilliant.
Για σύγχρονα όργανα: η σπουδαία ερμηνεία του Klavierquintett Wien, με την ικανότατη Yoko Fog Urata στο Πιάνο, σε έξοχη παραγωγή της Ιαπωνικής Camerata.
- Μένοντας στην ίδια τονικότητα, επιλέγω την μοναδική ηχογράφηση για Ορχήστρα Εγχόρδων του πολύ ιδιαίτερου και σημαντικού τρίτου Κουαρτέτου για Έγχορδα του Τσαικόφσκυ, Op. 30, με την Camerata Bern υπό την διεύθυνση και πρώτο βιολί την εξαίρετη Γερμανίδα βιολονίστρια Antje Weithaas, σε πρώτης τάξεως παραγωγή της Avi-music.
Το έργο αναπτύσσεται σε τέσσερις ευρέως και ευφυώς ανεπτυγμένες κινήσεις: ένα εισαγωγικό Andante sostenuto που μας οδηγεί στο βασικό τέμπο της πρώτης κίνησης Allegro moderato, ένα λαμπρό Allegretto vivo e scherzando, στη σι ύφεση μείζονα, για να ακολουθήσει η ψυχή του όλου έργου, το Andante funebre e doloroso, ma con moto (και αυτό σε μι ύφεση ελάσσονα), μία λίαν συγκινησιακή και ακραιφνώς εκφραστική κίνηση αφιερωμένη στη μνήμη του εξαίρετου Τσέχου βιολονίστα Ferdinand Laub. Το Φινάλε, ένα "λυτρωτικό" Allegro non troppo e risoluto, στην τονική μείζονα, κλείνει το έργο με θετικό πρόσημο.
- Στο χώρο της Συμφωνικής Μουσικής και ειδικά στην Κλασική περίοδο, ο πολύ ενδιαφέρων Γερμανός συνθέτης Joseph Martin Kraus είναι ο μόνος που έγραψε μία Συμφωνία στη ντο δίεση ελάσσονα. Ο Kraus έζησε όλα τα έτη της μουσικής του δράσης στη Σουηδία, γεννήθηκε το ίδιο έτος με τον Mozart και έζησε μόλις ένα έτος παραπάνω από αυτόν. Δεδομένου ότι και η σημαντικά μικρότερη παραγωγή του μαρτυράει την επίδραση του μεγάλου Αυστριακού συνθέτη, θεωρείται ως ο "Σουηδός Mozart".
H Συμφωνία του αυτή αποτελείται από τις τέσσερις βασικές κινήσεις, εκ των οποίων η πρώτη και τελευταία παραμένουν στην τονική ελάσσονα, ενώ η αργή δεύτερη κίνηση και το Μινουέτο είναι στη σχετική μείζονα (Μι μείζονα). Πρόκειται για μία αρκούντως ενδιαφέρουσα Συμφωνία, με την πολύ βασική ενορχήστρωση δύο φλάουτα, δύο Γαλλικά κόρνα και έγχορδα (η αργή κίνηση χρησιμοποιεί μόνον τα έγχορδα).
Από τις πλέον κλασικές ερμηνείες εκείνη του Concerto Koln, στην Αυστριακή Capriccio. Μία πιο σύγχρονη και καλλίτερη παραγωγή είναι αυτή της Hungaroton με την Capella Savaria υπό τον εξειδικευμένο και πολύ έμπειρο Nicholas McGegan.
Και εάν αυτή η μάλλον ταπεινή Συμφωνία σας φαίνεται "λίγη" για να κλείσετε το πρόγραμμα, μπορείτε να επιλέξετε την μνημειώδη και άκρως συγκινησιακή κορυφαία αργή κίνηση της 7ης του Bruckner (σε Μι μείζονα), η οποία είναι επίσης γραμμένη σε ντο διέση ελάσσονα (η σχετική ελάσσονα της Μι μέιζονος).
Καλές ακροάσεις...
 

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Στις δύσκολες ημέρες μίας συνεχούς εθελούσιας καραντίνας μου, the "daily bread" της μεγάλης Μουσικής του Bach έχει διαδραματίσει μείζονα ρόλο στη διατήρηση αλλά και αναζοωγόνηση της ψυχικής μου υγείας. Ακούγοντας ή τουλάχιστον ξεικινόντας με οργανικά έργα του μέγιστου αυτού συνθέτη, ανακαλύπτω (αναγκαστικά) όλο και πιο πολλές ενδιαφέρουσες έως και εξαίρετες νέες ή και παλιότερες ερμηνείες των έργων του καθώς και των δύο πιο λαμπρών απογόνων του, των Johann Christian & Carl Philipp Emanuel Bach.
Από το χθεσινό μου πρόγραμμα:
- Οι Σαραμπάντες από τις Παρτίτες Νο. 3 & 6, σε λα και σε μι ελάσσονα αντίστοιχα, στην πολύ πρόσφατη θαυμάσια παραγωγή της First Hand records, με τη νέα αλλά λαμπρή τσεμπαλίστρια Asako Ogawa. Οι δύο αυτές αργές κινήσεις από τις ιδιαίτερα σημαντικές Παρτίτες είναι εξαιρετικά συγκινησιακές έως και λυτρωτικές στην έξοχη γραφή και την ήρεμη αλλά έντονη αισθαντικότητά τους. H Ogawa είναι εξαιρετικά εκλεπτυσμένη στο να αποδώσει όσο πιο αισθητικά άψογα μπορεί να ακουστεί ένα τσέμπαλο.
- Το ίδιο πρόσφατα, μας ήλθε από τη Γαλλική NoMadMusic μία απίστευτα καλή ερμηνεία και παραγωγή των τόσο εκφραστικών Σονατών για Βιολί και Τσέμπαλο, με δύο εξαίρετες σολίστ του είδους, τη βιολονίστρια Stephanie-Marie Degand και την τσεμπαλίστρια Violaine Cochard. Για να παραμείνω στις σχετικές τονικότητες, επέλεξα τις δύο αργές κινήσεις της πιο συναισθηματικά εκφραστικής Σονάτας σε Μι μείζονα, BWV1016 (η δεύτερη αργή κίνηση Adagio ma non tanto είναι στη σχετική ελάσσονα, στη ντο δίεση ελάσσονα).
- Στη συνέχεια, πήγα πίσω δύο δεκαετίες, για να ακούσω την όχι και τόσο παιγμένη Σονάτα για Βιολί και μπάσο κοντίνουο, BWV1023, σε μι ελάσσονα, στην κλασική πλέον και πάντα σπουδαία ερμηνεία με την πλεόν εξειδικευμένη Rachel Podger στο βιολί και τον πολύ έμπειρο και εξαίρετο τσεμπαλίστα Trevor Pinnock, ενώ στη Viola da Gamba είναι ο νεαρός (τότε) αλλά ταλαντούχος Jonathan Manson (σε πρώτης τάξεως παραγωγή τη Ολλανδικής Channel).
- Ακολούθησε μία πρόσφατη εντυπωσιακή παραγωγή της Γερμανικής audiophile εταιρείας Pentatone με τα Κοντσέρτα για Τσέμπαλο, ερμηνευμένα σε μορφή μουσικής δωματίου (με ένα όργανο για κάθε "φωνή"), από τον έμπειρο και στιβαρό Francesco Corti και μέλη της θαυμάσιας Ορχήστρας Μπαρόκ Il Pomo d'Oro. Επέλεξα εδώ τις αργές και ιδιαίτερα συγκινησιακές κινήσεις των Κοντσέρτων σε Μι και Λα μείζονα αντίστοιχα (BWV1053 & 1055), αμφότερες στις σχετικές ελάσσονες (ντο δίεση ελάσσονα και φα δίεση ελάσσονα).
- Για ένα πιο "γεμάτο" από έγχορδα Κοντσέρτο, κατέφυγα κάποιες δεκαετίες πίσω, σε μία πολυαγαπημένη παραγωγή της Ιαπωνικής Denon με τρία Κοντσέρτα για τσέμαπλο και έγχορδα του Johann Christian Bach, με τη μοναδική σε εκλεπτυσμένο ήχο και εκφραστικές δυνατότητες Huguette Dreyfus και μία Ιαπωνική Ορχήστρα υπό το όνομα Tokyo Solisten. Από τα Κοντσέρτα αυτά, διάλεξα εκείνο το θαυμαστό σε Λα μείζονα (η αισθαντική αργή κίνηση είναι στη δεσπόζουσα, ήτοι στη Μι μείζονα).
- Για να καταλήξουμε σε κάτι πολύ Συμφωνικό, επέλεξα την καταπληκτική Σουίτα για Full Orchestra του σπουδαίου ενορχηστρωτή και συνθέτη Βρετανού (Sir) Henry J. Wood. Η έξοχη αυτή Σουίτα, αποτελείται από 6 κινήσεις, οι οποίες αποτελούν υποδειγματικές ενορχηστρώσεις οργανικών έργων του Bach. H πρώτη ξεκινά με το Πρελούδιο από το Πρώτο Βιβλίο του Καλοσυγκερασμένου Κλειδοκύμβαλου σε Ντο δίεση μείζονα, BWV848.
H δεύτερη κίνηση είναι το Adagio από το Capriccio on the Departure of His Most Beloved Brother, σε Σι ύφεση μείζονα, BWV992.
H τρίτη είναι το Scherzo από την Παρτίτα νο. 3, σε λα ελάσσονα, BWV827, ενώ η τέταρτη είναι η Gavotte & Musette από την Αγγλική Σουίτα νο. 6, σε ρε ελάσσονα, BWV811.
H πέμπτη κίνηση είναι το Πρελούδιο από το Πρώτο Βιβλίο του Καλοσυγκερασμένου Κλειδοκύμβαλου σε σι ύφεση ελάσσονα, BWV867 (εξαιρετική γραφή μόνον για πνευστά και τίμπανι στο κλείσιμο) και το Φινάλε είναι το Πρελούδιο από την Παρτίτα για Σόλο Βιολί BWV1006, σε Μι μείζονα, όπου σε τέσσερα λεπτά περνάει ολόκληρη η Full Orchestra, σε μία εξαιρετικά επιδέξια και επί της ουσίας λαμπρότατη ενορχήστρωση.
Bach the daily bread...πράγματι!
 

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Γράφοντας για το "καθημερινό μου ψώμί", ήτοι την οργανική Μουσική του Bach, μου περιήλθαν, αυτές τις ημέρες, τρεις σχετικά πρόσφατες αρκετά παινεμένες εκδόσεις, όλες του 1ου Βιβλίου του Καλοσυγκερασμένου Κλειδοκυμβάλου.
Οι δύο αφορούν το σύγχρονο Grand Piano και η τρίτη το τσέμπαλο:
- H υψηλού επιπέδου παραγωγή του Frederick Chopin Institute με την πιο γνωστή ως εξαίρετη Σοπενίστα Πολωνή πιανίστα Ewa Poblocka. Από την πρώτη ακρόαση, σίγουρα αξιόλογη και αρκετά συναρπαστική προσέγγιση. Αρκετά εκλεπτυσμένη αλλά και δυναμική όπου κρίνει ότι δει. Σε κάθε περίπτωση, μία από τις σύγχρονες πολύ αξιόλογες ερμηνείες του εμβληματικού αυτού έργου.
- Η πάντα πολύ σταθερά πολύ ικανοποιητικού επιπέδου παραγωγή της Γαλλικής Calliope με την ιδιότυπη σπουδαία Γαλλίδα πιανίστα Chantal Stigliani. Μία τόσο προσωπική προσέγγιση, που συνδυάζει δεξιοτεχνία, καθαρότητα και ιδιόμορφη λαμπρότητα καθιστά την ερμηνεία αναφοράς αυτή...ως μοναδική, ως κάτι χωρίς προηγούμενο (για σύγκριση) και, ενδεχομένως, κάτι λίαν ενδιαφέρον για το μέλλον προς διερεύνηση νεώτερης προσέγγισης στο πολυσχιδές αυτό έργο.
- Η Calliope, επίσης, μας παρουσίασε πέρυσι το καλοκαίρι μία ακόμη θαυμαστή ερμηνεία του έργου, στο τσέμπαλο αυτή τη φορά, με τον ικανότατο τσεμπαλίστα Vincent Bernhardt. Το πρώτο εντυπωσιακό στοιχείο είναι το εξαίρετο όργανο που χρησιμοποιείται στην ηχογράφηση, ένα μεγάλο Γερμανικό τσέμπαλο, τυπικό της εποχής του συνθέτη. Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικά λαμπρό ηχητικό αποτέλεσμα, που, όμως, δεν στερείται καθαρότητας και πολύ ικανής προσοχής στη λεπτομέρεια. Η παραγωγή βοηθά στην κατά το δυνατόν πλέον ευχάριστη αναπαραγωγή ένος κατά τεκμήριο πολύ λιγότερο ευχάριστου οργάνου από όσο είναι το σύγχρονο Grand Piano. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι τελικά εξαιρετικά μουσικό και ταυτόχρονα γνήσια ανθρώπινο.
Δεν είναι ούτε άδικο ούτε λάθος να ισχυριστεί κανείς ότι με συνθέτες σαν τον Bach ή τον Beethoven, μία ζωή δεν φθάνει για να τους μελετήσεις, τους απολαύσεις και κυρίως για να τους κάνεις..."κτήμα" σου.
 

Μηνύματα
40
Reaction score
80
Στις δύσκολες ημέρες μίας συνεχούς εθελούσιας καραντίνας μου, the "daily bread" της μεγάλης Μουσικής του Bach έχει διαδραματίσει μείζονα ρόλο στη διατήρηση αλλά και αναζοωγόνηση της ψυχικής μου υγείας. Ακούγοντας ή τουλάχιστον ξεικινόντας με οργανικά έργα του μέγιστου αυτού συνθέτη, ανακαλύπτω (αναγκαστικά) όλο και πιο πολλές ενδιαφέρουσες έως και εξαίρετες νέες ή και παλιότερες ερμηνείες των έργων του καθώς και των δύο πιο λαμπρών απογόνων του, των Johann Christian & Carl Philipp Emanuel Bach.
......................................................................................................................................................................
Bach the daily bread...πράγματι!
<<You fortunate people who are still the sons of Bach>> έγραψε ο Verdi στον Hans von Bulow στις 14 Απριλίου του 1892. <<And we? We too, the sons of Palestrina, used to have a grand tradition... our own>>.
 
Last edited:

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
<<You fortunate people who are still the sons of Bach>> έγραψε ο Verdi στον Hans von Bulow στις 14 Απριλίου του 1892. <<And we? We too, the sons of Palestrina, used to have a grand tradition... our own>>.
Ο Verdi μάλλον πολύ έξυπνα αναφέρθηκε στον, ούτως ή άλλως, πολύ σημαντικό συνθέτη της Αναγέννησης Palestrina, καθόσον ήταν από τους Ιταλούς συνθέτες τους πλεόν αποδεκτούς και σεβαστούς στους Γερμανούς. Είναι αξιοσημείωτο ότι ένας επίγονος του Βάγκνερ, ο "βαρύς" Pfitzner έγραψε το σημαντικότερο ίσως έργο του για τον συνθέτη αυτόν, ήτοι την Όπερά του...Palestrina, η οποία έχει τιμηθεί αρκούντως από σπουδαίους Γερμανούς ερμηνευτές και μαέστρους (με πιο εμβληματική την Κλασική ηχογράφηση της DG με τον R. Kubelik και ένα σούπερ καστ τραγουδιστών).
Πριν σπό πολλά έτη, όταν ήμουν ακόμη νεοφερμένος στην Κλασική Μουσική, ένας Ιταλός φιλόμουσος μου είχε πει: Εμείς ξεκινήσαμε πρώτοι σχεδόν μαζί με τους Γαλλους και τους Ισπανούς αυτό που θαυμάζει όλος ο κόσμος στη Μουσική αυτή. Οι Γερμανοί έφθασαν αρκετά αργότερα, αλλά...κατόρθωσαν να καταλήξουν να είναι οι πρώτοι σε αναγνώριση.
 

Μηνύματα
40
Reaction score
80
Γράφοντας για το "καθημερινό μου ψώμί", ήτοι την οργανική Μουσική του Bach, μου περιήλθαν, αυτές τις ημέρες, τρεις σχετικά πρόσφατες αρκετά παινεμένες εκδόσεις, όλες του 1ου Βιβλίου του Καλοσυγκερασμένου Κλειδοκυμβάλου.
Οι δύο αφορούν το σύγχρονο Grand Piano και η τρίτη το τσέμπαλο:
...............................................................................................................................
- Η πάντα πολύ σταθερά πολύ ικανοποιητικού επιπέδου παραγωγή της Γαλλικής Calliope με την ιδιότυπη σπουδαία Γαλλίδα πιανίστα Chantal Stigliani. Μία τόσο προσωπική προσέγγιση, που συνδυάζει δεξιοτεχνία, καθαρότητα και ιδιόμορφη λαμπρότητα καθιστά την ερμηνεία αναφοράς αυτή...ως μοναδική, ως κάτι χωρίς προηγούμενο (για σύγκριση) και, ενδεχομένως, κάτι λίαν ενδιαφέρον για το μέλλον προς διερεύνηση νεώτερης προσέγγισης στο πολυσχιδές αυτό έργο.
.....................................................................................................................................................
Δεν είναι ούτε άδικο ούτε λάθος να ισχυριστεί κανείς ότι με συνθέτες σαν τον Bach ή τον Beethoven, μία ζωή δεν φθάνει για να τους μελετήσεις, τους απολαύσεις και κυρίως για να τους κάνεις..."κτήμα" σου.
Ευχαριστώ για την υπόδειξη της Chantal Stigliani που κυριολεκτικά τραγουδάει αυτή την στιγμή στο cd player.
Προσφέρει, το λιγότερο, μια προσβάσιμη εκτέλεση για όλους τους ακροατές ανεξαρτήτως εξοικίωσης με το έργο.
 
Last edited:

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Ευχαριστώ για την υπόδειξη της Chantal Stigliani που κυριολεκτικά τραγουδάει αυτή την στιγμή στο cd player.
Προσφέρει, το λιγότερο, μια προσβάσιμη εκτέλεση για όλους τους ακροατές ανεξαρτήτως εξοικίωσης με το έργο.
Χαίρομαι που κάποια υπόδειξή μου μπορεί να φανεί χρήσιμη έστω και σε ένα μέλος (αλλά τόσο σχετικό και ενημερωμένο) του φόρουμ. Η Stigliani είναι από αυτό που λένε οι φίλοι μας οι Άγγλοι...one of a kind. Για να χρησιμοποιήσω μία άλλη αγγλική έκφραση, δεν είναι...my cup of tea, αλλά δεν μπορώ να μη σταθώ να την προσέξω και μάλιστα με προσοχή.
Από την επανέκδοση της Divine Art ενός CD της διακεκριμένης στον Bach Jill Crossland, άκουσε και το Καλοσυγκερασμένο Κλειδοκλύμβαλο (έχει κυκλοφορήσει και τα δύο Βιβλία στη Signum) με τη εν λόγω πιανίστα. Εάν την έχεις ήδη ακούσει ή τυχόν έχεις τα σχετικά CDs, γράψε μου/μας τις όποιες εντυπώσεις σου.
Τέλος, για την ιστορία, το "καθημερινό ψωμί" του κάθε πιανίστα εξακολουθεί να αποτελεί και τη συχνή μας πρόκληση να έχουμε κάθε λίγο και λιγάκι κάποια νέα (ενδιαφέρουσα συνήθως) ερμηνεία και (ικανοποιητική ως επί το πλείστον) παραγωγή. Η πλέον πρόσφατη είναι αυτή του 1ου Βιβλίου με τον ταλαντούχο, ως λέγεται και γράφεται, Αυστριακό πιανίστα Aaron Pilsan, σε μια σταθερά πολύ καλή παραγωγή της Alpha. Και αυτή πολύ προσωπική, όχι και τόσο ιδιωματική, αλλά αρκούντως "ζωντανή" και τολμηρή ως προς τις πτυχές που ο ερμηνευτής μπορεί να προσδώσει με τη ερμηνεία του στα έργα αυτά. Η τεχνική του φαίνεται να είναι άψογη και η ηχογράφηση τον βοηθάει να μας παρέχει έναν φυσικό και καθαρό ήχο. Again, it's not my cup of tea, αλλά, για το "καθημερινό μας ψωμί"...γιατί όχι ακομά μία εμπνευσμένη προσωπική και κάπως τολμηρή άποψη.
 

Μηνύματα
40
Reaction score
80
Δυστυχώς δεν διαθέτω το Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο με την Jill Crossland.

Άκουσα όμως την εικονιζόμενη ηχογράφηση της με έργα του Bach. Μου άρεσε πολύ η φυσικότητα και η έλλειψη ακαδημαϊσμού.

Jill Crossland.jpg



Την συνέκρινα στην Toccata BWV 912 σε ρε μείζονα με μία άλλη πρόσφατη λαμπρή ηχογράφηση από τον Γάλλο Laurent Cabasso.
Πρόκειται για δύο αρμονικά ισορροπημένες ηχογραφήσεις που αμφότερες συστήνονται.

Laurent Cabasso - Bach Complete Toccatas.jpg
 

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Δυστυχώς δεν διαθέτω το Καλώς Συγκερασμένο Κλειδοκύμβαλο με την Jill Crossland.

Άκουσα όμως την εικονιζόμενη ηχογράφηση της με έργα του Bach. Μου άρεσε πολύ η φυσικότητα και η έλλειψη ακαδημαϊσμού.

View attachment 206460


Την συνέκρινα στην Toccata BWV 912 σε ρε μείζονα με μία άλλη πρόσφατη λαμπρή ηχογράφηση από τον Γάλλο Laurent Cabasso.
Πρόκειται για δύο αρμονικά ισορροπημένες ηχογραφήσεις που αμφότερες συστήνονται.

View attachment 206461
Για τον L. Cabasso και το συγκεκριμένο πολύ πρόσφατο CD του έγραψα σχετικά στην εισαγωγική μου ανάρτηση στο νέο μου νήμα περί νέων "εκδόσεων/επανεκδόσεων CDs..."
Ένα από τα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία της εν λόγω ηχογράφησης/παραγωγής είναι η επιλογή του πιάνου από τον οίκο Stephen Paulello.
H Crossland είναι πιανίστα που αγαπά ιδιαιτέρως τον Bach. Επίσης, είναι πολύ καλή και στο Fortepiano, όπως φαίνεται από το Live at Restoration House, όπου ερμηνεύει με εξαιρετικό στυλ πρωτίστως έργα του Bach καθώς και την περίφημη Chaconne σε Σολ μείζονα του Handel και την υπέροχη Σονάτα σε Μι μείζονα, Κκ.380, του D. Scarlatti, σε ένα σπάνιο Φορτεπιάνο Jirikowsky του 1824 από τη Μοραβία (πολύ ικανοποιητική παραγωγή της Divine Art). Ο δίσκος αυτός έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το πως ακούγονται έργα του Bach σε φορτεπιάνο του 19ου αιώνα (υπάρχουν πολύ λίγοι δίσκοι με έργα του Bach σε όργανα της εποχής του συνθέτη, ήτοι σε φορτεπιάνο Silbermann του 1750 περίπου).
 

Μηνύματα
40
Reaction score
80
Συγγνώμη δεν θυμόμουν την αναφορά σας στον Laurent Cabasso.
Μνημονεύω πάντα τις πηγές μου.
Tώρα είδα (και κάνω edit) ότι είχατε αναφέρει και την ηχογράφηση της Crossland.
 
Last edited:

Μηνύματα
1.380
Reaction score
1.803
Συγγνώμη δεν θυμόμουν την αναφορά σας στον Laurent Cabasso.
Μνημονεύω πάντα τις πηγές μου.
Tώρα είδα (και κάνω edit) ότι είχατε αναφέρει και την ηχογράφηση της Crossland.
Κανένα πρόβλημα. Χαρά μου που μπορώ με σας να έχω μια σοβαρή και επί της ουσίας ανταλλαγή απόψεων και πληροφοριών.
 


Staff online

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Threads
159.276
Μηνύματα
2.493.617
Members
35.926
Νεότερο μέλος
vhal
Top