- Μηνύματα
- 134
- Reaction score
- 4
Αγαπητοί φίλοι.
Μεταφέρω εδώ κάποιες σκέψεις περισσότερο για να μοιραστώ τα αδιέξοδα που μου δημιουργούνται στην αναζήτηση ενός στερεοφωνικού και να συνομιλήσω με ανθρώπους εμπειρότερους και καλύτερα καταρτισμένους.
Θέλοντας να αντικαταστήσω, μετά από 27 χρόνια, το εφηβικό μου στερεοφωνικό (ενισχυτής ΝΙΚΚΟ NA 790, πικάπ LUXMAN PD 272, ηχεία AVID) προσπάθησα να ερευνήσω τι γίνεται στην αγορά. Μετά από εξορμήσεις στα γνωστά καταστήματα, τα περισσότερα των οποίων έχουν τη λογική super market ενώ οι υπάλληλοί τους σου τρώνε το χρόνο με λάθος ατάκες τύπου «αυτά τα ηχεία κύριε παίζουν ροκ, αυτά είναι πιο πολύ για κλαμπ!» (τι φταίνε και τα παιδιά θα μου πεις, μια δουλειά κάνουν και μάλιστα εξαντλητική), κατέληξα σε κάποιες σκέψεις-συμπεράσματα τις οποίες και παραδίδω προς κρίση:
Μεταφέρω εδώ κάποιες σκέψεις περισσότερο για να μοιραστώ τα αδιέξοδα που μου δημιουργούνται στην αναζήτηση ενός στερεοφωνικού και να συνομιλήσω με ανθρώπους εμπειρότερους και καλύτερα καταρτισμένους.
Θέλοντας να αντικαταστήσω, μετά από 27 χρόνια, το εφηβικό μου στερεοφωνικό (ενισχυτής ΝΙΚΚΟ NA 790, πικάπ LUXMAN PD 272, ηχεία AVID) προσπάθησα να ερευνήσω τι γίνεται στην αγορά. Μετά από εξορμήσεις στα γνωστά καταστήματα, τα περισσότερα των οποίων έχουν τη λογική super market ενώ οι υπάλληλοί τους σου τρώνε το χρόνο με λάθος ατάκες τύπου «αυτά τα ηχεία κύριε παίζουν ροκ, αυτά είναι πιο πολύ για κλαμπ!» (τι φταίνε και τα παιδιά θα μου πεις, μια δουλειά κάνουν και μάλιστα εξαντλητική), κατέληξα σε κάποιες σκέψεις-συμπεράσματα τις οποίες και παραδίδω προς κρίση:
- Όλοι οι ενισχυτές τρανζίστορ που άκουσα κάτω από τα χίλια ευρώ, μοιάζουν αφόρητα. Καθώς μάλιστα συνδυάζονται με ηχεία παρόμοιας κατηγορίας, στο τέλος ο ήχος ομογενοποιείται. Όλα μου φαίνονται παραλλαγές του δικού μου, παλιού ήχου και μάλιστα προς το χειρότερο. Συμβαίνει άραγε κάτι διαφορετικό πάνω απ’ αυτήν την τιμή; Έχετε να μου προτείνετε κάποιον solid state ενισχυτή που να ακούγεται μουσικός και διαφορετικός; Στήνεται σήμερα ένα ηχητικό σύστημα κάτω από τα 3000 ευρώ με ισχυρή ταυτότητα και μουσικότητα;
- Προχωρώντας οικονομικά προς τα πάνω (πρέπει να το παθαίνουν όλοι) πέφτεις αναπόφευκτα σε έναν ενισχυτή που φιγουράρει στο περιοδικό ΉΧΟΣ ως έκπληξη. Είναι ο PRIMA LUNA PROLOGUE ONE καθώς και ο TWO. Ξαφνικά ένα απωθημένο όνειρο, η αγορά ενός λαμπάτου και μάλιστα καλού, γίνεται πραγματικότητα στα 1200 ευρώ. Έτσι όμως, το σύστημα σύρεται αναγκαστικά σε μια ψηλή κατηγορία τιμής -πάνω από τα 4000 ευρώ. Για τον χομπίστα αυτά τα χρήματα είναι ψίχουλα, αλλά για τον μέσο καταναλωτή είναι ένα πολύ σοβαρό ποσό. Το κυριότερο: δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι το αποτέλεσμα θα είναι ισορροπημένο. Και η μικρή μου πείρα λέει ότι το ανισόρροπο σύστημα, ας είναι και των εκατομμυρίων ευρώ, δεν ακούγεται.
- Παράδειγμα: άκουσα τον ενισχυτή αυτόν, θαύμασα τη μουσικότητα και την ευγένειά του στη μεσαία περιοχή αλλά το μπάσο ήταν boomy που λένε και στο χωριό μου. Περίεργο, γιατί όλοι αυτοί οι ενθουσιασμένοι καταναλωτές δεν το αναφέρουν. Δείτε εδώ τι γίνεται. Το ηχείο που έπαιξε στο μαγαζί ήταν το Vienna Mozart – ηχείο των 2000 ευρώ. (αυτός μάλιστα ο αποκλειστικός εισαγωγέας και των δύο δεν διαπραγματεύεται καθόλου τις τιμές του. Είναι ακριβότερος και από τις τιμές που δίνει το περιοδικό). Μου εξήγησε ότι φταίει η λάμπα L34 για το θολό και μπουκωμένο μπάσο. Οπότε; Να πάμε στον TWO; Συν 400 ευρουδάκια.
- Και έστω ότι παίρνει κανείς αυτόν. Τι ηχεία να κολλήσουν πάνω του όταν ζητάς ευαισθησίες πάνω από 90db; Άκουσα τα cabasse riva- πανέμορφα γαλλικά ηχεία βάσης στα 92db από έναν εισαγωγέα φιλικότατο και πρόθυμο, αλλά καταλήγω ότι είναι αρκετά ακριβά γι’ αυτό που προσφέρουν (ανάλυση και διαφάνεια αλλά περιορισμένο χαμηλό). Διάφορα spendor, harbeth, audiospectrum αποκλείονται λόγω ευαισθησίας. Τα audiovector s signature που άκουσα με τον audiolab δεν με συγκίνησαν καθόλου. Το ίδιο και τα Heco celan ή τα epos. Τυπικές χροιές. Ίσως να έφταιγε ο ενισχυτής. Με μεγάλη χαρά θα άκουγα τις συμβουλές σας για κάποια ηχεία υψηλής ευαισθησίας που θα ταίριαζαν με την περίπτωση.
- Τώρα διαβάζω κριτικές σε υψηλότερη κατηγορία τιμής (ξέρεις, φανταστικά σενάρια μέσω πιστωτικών καρτών που έτσι και πραγματοποιηθούν θα το μετανιώσω οπωσδήποτε) ψάχνοντας έναν γιαπωνέζικο leben cx300s o οποίος υποτίθεται είναι σούπερ και διαμιάς λύνονται όλα τα προβλήματα, υπαρξιακά, ερωτικά, τα πάντα. Θα τον ακούσω μέσα στην εβδομάδα. Αρχίζω να υποψιάζομαι ότι αυτό το παιχνίδι δεν έχει τέλος και έχω πέσει στο λάκκο με τα καλώδια (χαμηλής, ευτυχώς, παραμόρφωσης)
- Τώρα που είπα καλώδια: έχω πειστεί πως αντί για πανάκριβα καλώδια αρκεί να μετακινήσεις δυο καρέκλες, να αλλάξεις κουρτίνες και χαλί στο δωμάτιο και ο ήχος έχει φύγει αλλού. Καλώδια= μάλλον πολλά λεφτά για πολύ μικρές αλλαγές. Am I wrong?
- Και το κερασάκι στην τούρτα. Μήπως κάνω λάθος να ψάχνω τέτοιο ήχο, τη στιγμή που οι βασικές μου ακροάσεις είναι σύγχρονες παραγωγές ροκ, τζαζ, ελεκτρόνικα και λιγότερο οι φωνές, τα έθνικ ή ελληνική μουσική; Ελάχιστα δε η κλασσική. Μήπως να επιστρέψω στη χαμηλή κατηγορία (και τη μελαγχολία της
Έτσι όμως όπως με έχει αγγίξει (στο παρελθόν και από φίλους) η μουσική, τελικά κάθε μουσική, που παράγεται από τις καταραμένες λάμπες, δεν με έχει αγγίξει τίποτα. Σκέφτομαι μάλιστα ότι οι μουσικές επιλογές μας δεν είναι εντελώς άσχετες με τα μηχανήματα που έχουμε- εν μέρει διαμορφώθηκαν κι απ’ αυτά. Οπότε συγκαταλέγομαι κι εγώ πλέον στα θύματα αυτής της σύγχρονης στροφής σε φτηνούς κινέζικους λαμπάτους και παραδίδομαι στα χέρια των εμπόρων για να μου ξεκκοκαλίσουν τα ωραία μου «πλαστικά» ευρώ. Εκτός αν μου δείξετε έναν εναλλακτικό τρόπο σκέψης για τον οποίο θα σας είμαι ευγνώμων. Αρκεί να μην κοστίζει κι αυτός μια περιουσία.