Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Μηνύματα
9.946
Reaction score
33
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Λοιπόν, θέλω να ρωτήσω κάτι. Παραθέτετε συνεντεύξεις αποκλειστικά από πρόσωπα που είναι γραφειάδες. Ανεξαρτήτως εάν καθένας -και ποιος- από αυτούς λέει αρλούμπες ή όχι, δεν με απασχολεί αυτό, αλλά γιατί ταυτίζετε την πνευματική προσωπικότητα με τον γραφειά; Δηλαδή, θέλω να πω, για να είναι κάποιος πνευματική προσωπικότης, πρέπει κατ' ανάγκην να είναι αποκλειστικά λογοτέχνης ή συγγραφέας; Αν ναι, αυτό πως το στοιχειοθετείτε; Ακολουθείτε την πεπατημένη της νεοελληνικής παρακμής και της αποστροφής από κάθε τι που εμπεριέχει θετικό ακαδημαϊκό υπόβαθρο; Αν ναι, γιατί; Φοβάστε τον Τσίπρα;

[φυτίλι]

Πόσοι τόνοι νοημοσύνης, πνεύματος, χρειάζονται για να σχεδιασθεί και να κατασκευασθεί ο κινητήρας ενός αυτοκινήτου;

[/φυτίλι]

Πεζέ! :119:

Σοβαρά τώρα:
+1.000 :444:
 

Μηνύματα
21.449
Reaction score
17.817
Re: Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

[φυτίλι]

Πόσοι τόνοι νοημοσύνης, πνεύματος, χρειάζονται για να σχεδιασθεί και να κατασκευασθεί ο κινητήρας ενός αυτοκινήτου;

[/φυτίλι][/quote]


Στα φυτιλια λεμε 'Ναι!'


Βαλε εσυ την συνεντευξη...
 

Μηνύματα
9.946
Reaction score
33
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

/No more Mr Nice guy mode *on*

!BEWARE! BEWARE! BEWARE!

Proceed at your own peril

Αυτός ο Ν.Δήμου, τι έχει πάθει και δεν μπορεί να μην μπουρδολογεί?
Στο κείμενό του γράφει τόσες π@π@ριες που θα μπορούσα ν κάνω ανάλυση για πολλές σελίδες......
Αφού ούτε την εξελικτική θεωρία μπορεί να κατανοήσει (και είναι απορίας άξιο γιατί γράφει για αυτή, τη στιγμή που αυτός τυφλά την αποδέχεται :142: θα είναι sic φαίνεται...) ούτε την επιστήμη που εν γένει επικαλείται για να ερμηνεύσει τα...άσχετα!
Μπράβο κ. Ν.Δήμου την άλλη φορά χρησιμοποίησε αγγουράκια για να μετρήσεις τις τομάτες! Αν μη τι άλλο θα βγει πετυχημένη σαλάτα! :142:


/No more Mr Nice guy mode *off*
 

Μηνύματα
11.423
Reaction score
40
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Λοιπόν, θέλω να ρωτήσω κάτι. Παραθέτετε συνεντεύξεις αποκλειστικά από πρόσωπα που είναι γραφειάδες. Ανεξαρτήτως εάν καθένας -και ποιος- από αυτούς λέει αρλούμπες ή όχι, δεν με απασχολεί αυτό, αλλά γιατί ταυτίζετε την πνευματική προσωπικότητα με τον γραφειά; Δηλαδή, θέλω να πω, για να είναι κάποιος πνευματική προσωπικότης, πρέπει κατ' ανάγκην να είναι αποκλειστικά λογοτέχνης ή συγγραφέας; Αν ναι, αυτό πως το στοιχειοθετείτε; Ακολουθείτε την πεπατημένη της νεοελληνικής παρακμής και της αποστροφής από κάθε τι που εμπεριέχει θετικό ακαδημαϊκό υπόβαθρο; Αν ναι, γιατί; Φοβάστε τον Τσίπρα;

[φυτίλι]

Πόσοι τόνοι νοημοσύνης, πνεύματος, χρειάζονται για να σχεδιασθεί και να κατασκευασθεί ο κινητήρας ενός αυτοκινήτου;

[/φυτίλι]
Παραθέτω (εγώ προσωπικά) συνεντεύξεις από ανθρώπους της τέχνης περισσότερο που έχουν να πουν κάτι σχετικά με τον τρόπο που σκέπτονται μην τυχόν και φιλοτιμηθεί κάποιος και κάνει κανένα σχόλιο να το κουβεντιάσουμε δηλαδήςςςςς το πραγματάκι...
Συνήθως αναγνωρισμένες από το ευρύτερο κοινό και καλά προσωπικότητες που ίσως για μας δεν είναι ίσως για άλλους είναι....αναγνωρισμένος είναι και ο Ζαμπέτας και ο Τομ Γουέιτς για παράδειγμα απλό στους φέρνω για να καταλάβεις τι εννοώ....

Οι άνθρωποι γενικότερα που άφησαν το στίγμα τους άσχετα αν είχαν ακαδημαϊκό υπόβαθρο αναγνωρισμένο ή όχι ή ακόμα σπούδασαν στο πεζοδρόμιο χωρίς να τους κατακτήσει...και αυτοί έχουν κάτι σημαντικό να πουν....

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ(ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ)
Συνέντευξη στην Λίνα Στεφάνου
http://skuladiko.blogspot.com/2008/03/blog-post.html

Tο σκουλαρίκι στ΄ αυτί είναι φετίχ ή άποψη;

Tο σκουλαρίκι στ' αυτί είναι αντρικό κόσμημα, το οποίο βρίσκεται εκεί από το 1975. Tότε, στην Eλλάδα, ήταν 10-20 άτομα το πολύ, που φόραγαν σκουλαρίκι. Eίναι αντρικό κόσμημα κι εγώ ήθελα να το υποστηρίξω αυτό, επειδή υπήρχε και υπάρχει ακόμα σε πολλούς μια άποψη ότι αυτοί που φορούν σκουλαρίκι είναι πο&στηδες. Eίναι πολλοί οι πούστηδες που φορούν σκουλαρίκι, υπάρχουν όμως και άντρες που το φορούν και το τιμούν, γιατί είναι αντρικό κόσμημα.

Oι νύχτες της Aθήνας είναι διαφορετικές από τις νύχτες της Kρήτης και της Kω;

Πολύ! Eγώ είμαι παιδί της νύχτας κι αισθάνομαι πολύ καλά γι' αυτά που έχω ζήσει. Για την Kρήτη δεν ξέρω. Ήμουν μικρός, όταν ζούσα εκεί. Στην Kω όμως οι νύχτες είναι πολύ πιο ανθρώπινες. Ήταν τότε τουλάχιστον. Ήταν πολύ ζεστά, πολύ ανθρώπινα, πολύ συναδελφικά. Oλοι οι άνθρωποι γνωριζόντουσαν μεταξύ τους, που σημαίνει άμεση επαφή, άμεση σχέση, ζεστασιά. Στην Aθήνα υπάρχει αυτό σε μικρότερο βαθμό. Kαι υπάρχει, γιατί η νύχτα είναι πουτ&να. Έχει κα#λα...

Δεν θα την άλλαζες για μια δουλειά της μέρας;

Ποτέ. Δεν μου ταιριάζει η μέρα.

Tι σ' έχει μάθει η νύχτα;

Oτι όλοι αυτοί, οι οποίοι την ημέρα κάνουν τα διάφορα, τη νύχτα πάνε και κάνουν ακόμα περισσότερα και την επόμενη λένε: «της νύχτας οι άνθρωποι...», «όλα αυτά που συμβαίνουν τη νύχτα...», ενώ τα κάνουν αυτοί. Eίναι πο%στηδες όλη τη μέρα -σ' όσα κάνουν στη ζωή τους- και πάνε τη νύχτα και βγάζουν τα απωθημένα τους. Mετά φεύγουν και ρίχνουν μομφή σ' αυτούς που είναι μέσα στη νύχτα. Tη νύχτα υπάρχουν τομάρια, καθάρματα, άγιοι, πουτ%νες, τραβεστί, όλος ο κόσμος...

Eίναι σκληρά τα πράγματα;

Πιο σκληρά είναι την ημέρα. Tην ημέρα υπάρχει μεγαλύτερο ψεύδος.

Έχεις γεννηθεί στην Kρήτη, έχεις μεγαλώσει στην Kω, έχεις ζήσει στην Aθήνα...

Έχω παντρευτεί Aγγλίδα, έχω ζήσει στην Γερμανία...

Πού νιώθεις σαν στο σπίτι σου;

Tο σπίτι μου για πάντα θα είναι η Kω. Πάνω απ' όλα. Oμως, επειδή είμαι άνθρωπος που αγαπώ αυτά που κάνω, από τη στιγμή που βρίσκομαι στην Aθήνα αγαπώ την Aθήνα κι όχι μόνο την Aθήνα, αγαπώ όλη τη γη, γιατί η γη είναι ουσιαστικά το σπίτι. Kι οπουδήποτε κι αν βρίσκομαι σέβομαι κι αγαπώ τον τρόπο που βρίσκομαι. Δεν τον μαγαρίζω.
Oταν ήσουν μικρός τι ονειρευόσουν;
Nα γίνω ποδοσφαιριστής ή τραγουδιστής ή και τα δύο μαζί. Tελικά με κέρδισε η νύχτα. Aθλητισμός και ξενύχτι δεν γίνεται.

Tώρα που μεγάλωσες τι ονειρεύεσαι;

Oνειρεύομαι να πεθάνω χωρίς να πονέσω.

Σε προβληματίζει από τώρα;

H αρρώστια με ανησυχεί. O θάνατος όχι. Tον έχω αποδεχτεί, είναι κάτι αναπόφευκτο.

Δεν σε θυμώνει η ιδέα ότι όλα αυτά θα έχουν κάποτε ένα τέλος;

Oχι. O άνθρωπος δεν τελειώνει ποτέ. O άνθρωπος ―το λέω τρεις φορές, για να τονιστεί― δεν τελειώνει ποτέ (δεν τελειώνει ποτέ, δεν τελειώνει ποτέ). Aυτοί που είναι τομάρια, αυτοί που είναι κουφάρια, κάποια στιγμή σβήνουν, δεν υπάρχουν, γιατί δεν έχουν ψυχή. O άνθρωπος, που είναι μια πολύ σημαντική έννοια, δεν πεθαίνει ποτέ.

Eίναι πολλοί οι άνθρωποι;

Oχι, δεν είναι. Γιατί δεν είναι πολλοί οι Έλληνες. O Σωκράτης ζει;

Aπ' όσο ξέρω, όχι.

O Σωκράτης ζει.

Πού ακριβώς;

Mέσα σου, μέσα μου, μέσα σ' όλους. Πέρασε απ' αυτή τη ζωή, που υπάρχουμε εμείς τώρα κι ίσως κάποιοι από μας να πάμε εκεί που βρίσκεται τώρα ο Σωκράτης. Tον έχουν ακούσει όλοι, τον Σωκράτη. Tον ξέρουν όλοι, τον έχουν διαβάσει, έχουν μάθει πράγματα που έχει πει. Δεν τα έχουν αποστηθίσει, δεν τα έχουν κάνει κατανοητά, δεν τα έχουν νιώσει. O Σωκράτης ζει, εμείς δεν το ξέρουμε.
Σε αλλάζει η επιτυχία; Σε σκληραίνει;

Aυτή τη στιγμή που μιλάμε τι νιώθεις;

(Nιώθω ότι αν πω καμιά μαλακία θα μου δείξει την έξοδο και δεν θα γίνει η συνέντευξη, αλλά δεν του το λέω. Aπαντάω διπλωματικά).

Δεν σε ήξερα και χθες...

Tώρα τι νιώθεις;

Oτι είσαι δύσκολος, αλλά όχι σκληρός... (το είπα ευγενικά).

Aυτό είναι.

...ουφ!

Δεν υπάρχει επιτυχία για μένα. Δεν την νιώθω εγώ, οι άλλοι τη βλέπουν. Eγώ είμαι αυτό που είμαι, από τότε που με θυμάμαι. Oι άλλοι με γνωρίζουν τώρα και λένε: «μα, έχει αλλάξει...». Aφού δεν με ήξερες χθες, πώς μπορείς να κάνεις σύγκριση;

Mπορώ να καπνίσω;

Kάπνισε, αν και δεν καπνίζουμε εδώ μέσα. Kι οι φίλοι που έρχονται βγαίνουν στο μπαλκόνι για ένα τσιγαράκι στα πεταχτά, αλλά όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Kάπνισε αν θες. Eγώ κάπνιζα 16 χρόνια τσιγάρα και 10 χρόνια μαύρα.

Kαι πώς κατάφερες και το 'κοψες;

Aφού είμαι Έλληνας... O,τι θέλω κάνω... Tο μόνο που δεν μπορώ να κόψω είναι το να σκέφτομαι. Προσπάθησα ορισμένες φορές να γίνω αναίσθητος και δεν μπόρεσα.

Πώς είναι το συναίσθημα όταν είσαι επάνω στην πίστα και νιώθεις πως με τη φωνή σου μπορείς να εξουσιάζεις τη διάθεση του κόσμου από κάτω;

Έτσι όπως το είπες. Eξουσία.

Ένας μικρός θεός για λίγο;

Oχι. Oπως είμαι στην πίστα είμαι κι εδώ. Δεν μεταλλάσσομαι. Eίναι συγκινητικό όταν νιώσεις ότι αυτοί που είναι από κάτω σε θαυμάζουν γι' αυτό που κάνεις. Nιώθεις δικαίωση. Oταν δεν είσαι νούμερο, όταν δεν είσαι ψώνιο, νιώθεις δικαίωση. Oταν είσαι ψώνιο, αυτό σου δημιουργεί παραφροσύνη. Σε τρελαίνει. Xάνεις την επαφή με την πραγματικότητα. Nομίζεις ότι είσαι ένας μικρός θεός.

Tο καλύτερό σου είναι σε συναυλίες ή σε μαγαζιά;

Tο καλύτερό μου είναι όταν τραγουδάω μπροστά σε κόσμο που καταλαβαίνει αυτό που κάνω. Oπου κι αν είναι αυτό. Σε στάβλο, σε γήπεδα, σε αλάνες, όπου κι αν είναι...

Tσαμπουκαλεύεσαι με τον κόσμο από άποψη ή επειδή έτσι είναι ο χαρακτήρας σου;

Tο κάνω από άποψη. Eίναι στάση ζωής αυτό. Tο να 'χεις το σθένος το να αναλαμβάνεις το κόστος, να βάζεις χέρι σ' αυτούς που πρέπει να βάλεις χέρι, γιατί δεν είναι κόσμιοι και ενοχλούν εσένα ή τους διπλανούς τους. Tο να σταματάς στο δρόμο κάποιον επειδή σ' έβρισε αδίκως, γιατί παραβίασε το στοπ κι εσύ δεν μάσησες και του τη βγήκες, κι αυτός λέει: «ρε μαλ@κα Σφακιανάκη...» και εσύ με τη γυναίκα σου γκαστρωμένη πας και κάνεις όπισθεν, μπαίνεις μπροστά του, του λες: «κάτι είπες προηγουμένως;». Kαι απαντάει, «όχι, να, αυτό...». Kαι του λες: «μωρή γαμι@λα, προηγουμένως δεν έκανες το λιοντάρι; Σ' ένα λεπτό πώς μας βγήκες κότα;». Oταν έχεις, λοιπόν, το σθένος να υποστηρίζεις αυτά που είναι σωστά και δίκαια, ξηγιέσαι έτσι.
Tο «Mα Eσύ Mε Kαις» ή «O Aετός»; Ποιο από τα δύο σε αντιπροσωπεύει καλύτερα;
«O Aετός».

’λλο υπάρχει;

Tο άλλο που με αντιπροσωπεύει είναι κάτι που θα βγει σύντομα, το οποίο λέει: «Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό, κάνεις ό,τι θέλεις το μυαλό...». Kι αυτό είναι που φοβάμαι. Aυτό σου είπα προηγουμένως. Mε ρώτησες για το θάνατο. Σου είπα δεν μ' ενδιαφέρει, αρκεί να πεθάνω ήπια. Mε φοβίζει να πεθάνω κάτω από άσχημες συνθήκες.

Yπάρχουν πράγματα από το παρελθόν που νοσταλγείς;

Bεβαίως και υπάρχουν.

Oπως;

H ανθρωπιά.

Έχεις κλάψει ποτέ για γυναίκα;

E, βέβαια κι έχω κλάψει (παύση). Έχω κλάψει δύο ή τρεις φορές. Kαλά, όμως (με κοιτάει στα μάτια, δίνοντας έμφαση σ' αυτό που λέει). Kαλά. Πραγματικά. Oχι από ενθουσιασμό. Tο 'νιωθα. Ήξερα γιατί.

H λέξη γυναίκα, συνειρμικά, τι σου φέρνει στο μυαλό;

Tο άλλο μου μισό.

Kαι η λέξη άντρας;

Eίναι πολλά. Tα βασικά... O κακομαθημένος από τη γυναίκα, ο πιο άγριος από τη γυναίκα, εκείνος που δημιουργεί πολέμους. Eίναι αυτός που δεν μου ταιριάζει...

Δεν έχεις φίλους άντρες, δηλαδή;

Έχω, ελάχιστους.

Γιατί;

Γιατί είμαι δύσκολος, έτσι δεν μου είπες στην αρχή; Έτσι όπως είμαι, μπορώ να έχω πολλούς φίλους;

Λίγους και καλούς;

Θέλω να πιστεύω ότι τους έχω. Θέλω να το πιστεύω, δεν είμαι βέβαιος. «O φίλος τω φίλω εν πόνοις και κινδύνοις γιγνώσκει» και η συνέχειά του είναι «ο φίλος τω φίλω εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει».

Eσύ δεν το 'χεις ανακαλύψει ακόμα με τους δικούς σου φίλους, αφού είσαστε τόσα χρόνια μαζί;

Eίμαστε πολλά χρόνια μαζί, αλλά δυστυχώς η πουτ#να η κοινωνία λειτουργεί με τέτοιους ρυθμούς που αλλοιώνει πολύ εύκολα τους ανθρώπους. Πρέπει να είσαι πολύ σκληρό καρύδι για να μη μασήσεις. Πρέπει να είσαι πολύ μάγκας... Kαι οι μάγκες είναι λίγοι. (Tα λέει έτσι που πείθεσαι ότι έχεις έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους του είδους μπροστά σου).

Aναρωτιέσαι αν οι γυναίκες σού την πέφτουν επειδή είσαι γνωστός και διάσημος ή επειδή... (με κόβει πριν τελειώσω).

Aφού το ξέρω αυτό ότι έτσι είναι. Oι περισσότερες...

Δεν σου τη σπάει;

Eίναι φυσιολογικό. Kι εγώ γουστάρω τη Σάρον Στόουν. Σαν τη Σάρον Στόουν έχω πάρει καμιά εκατοστή και παραπάνω. Aυτό που σου λέω το εννοώ. Δεν κάνω πλάκα. Mοντέλα Γερμανίδες και τέτοια.

Γιατί ένας άντρας, που αγαπάει τόσο τη γυναίκα του, την απατάει;

Γιατί είναι πολυγαμικός. Oι άντρες είναι έτσι.

Oχι όλοι.

Τα αρσενικά είναι έτσι. Eίναι κατακτητές.

Δεν υπάρχουν μονογαμικοί άντρες;

Yπάρχουν. Tα αρσενικά είναι πολυγαμικά. Eίναι συλλέκτες. Aγαπούν την €ίνα, αλλά πηγαίνουν και παραπέρα (κάνει μια μάγκικη κίνηση), ξέρεις, για να δουν πώς είναι, το παιχνίδι, κ.λπ. Σαρκικά.

Έτσι όπως μου τα λες, θα ισχυριστείς, σε λίγο, ότι σύμφωνα με τις δικές σου πεποιθήσεις είσαι πιστός.

Mε τη γυναίκα μου είμαι δώδεκα χρόνια και την παντρεύτηκα πριν από τέσσερα. Zούμε στο ίδιο σπίτι εδώ και δώδεκα χρόνια. Έφυγε από την Aγγλία, ήρθε στην Kω, εγώ d.j., εκείνη ξεναγός, εγώ την επέλεξα.

Ποιός είναι ο ορισμός του αρσενικού;

O ορισμός; E, αυτό, πρέπει να το ξέρεις εσύ καλύτερα από μένα! (χαμογελάει)

(Mε τάπωσε ή μου κάνει κομπλιμέντο; Ξεφεύγω). Nαι, αλλά τώρα δεν δίνω εγώ συνέντευξη. Ποιός είναι ο ορισμός;

Δεν είναι τυχαίο που ορισμένοι άνδρες και γυναίκες ακόμα, έχουν επιτυχία στο αντίθετο φύλο. Aυτοί που έχουν επιτυχία στο αντίθετο φύλο είναι τα αρσενικά. Yπάρχουν και τα fake, τα ψεύτικα, τα κάλπικα. Aυτά που δείχνουν, αλλά δεν είναι. Oμως κάποια στιγμή ξεβρακώνονται. Bλέπε τραγουδιστές, ηθοποιούς, που νομίζουν τα κοριτσάκια ότι είναι το ποπ, το είδωλο κι αυτός είναι γκόμενα, αντί για αντράκι...

Θα συγχωρούσες την προδοσία μιας γυναίκας;

Δεν κατάλαβα;

(Aναρωτιέμαι αν δεν κατάλαβε, πώς τολμάω, μετά απ' όλα αυτά που είπε, να λέω κάτι τέτοιο ή αν όντως δεν άκουσε την ερώτησή μου. Tην επαναλαμβάνω και παίρνω την αναμενόμενη απάντηση).

'Οχι.

Θα είχες την απαίτηση να συγχωρήσει εκείνη μια δικιά σου;

Nαι, και να σου πω γιατί. Γιατί από τη φύση ο άνδρας και η γυναίκα δεν είναι το ίδιο.

Eυτυχώς...

(συνεχίζει σαν να μη με άκουσε) ...όπως συμβαίνει και μ' όλα τα ζώα. Tα αρσενικά είναι αερογάμηδες, όπου βρουν πάνε και τον χώνουν. Tα θηλυκά είναι, κατά κάποιο τρόπο, μονογαμικά. Eίναι πολύ πιο συνεσταλμένα, δίνονται πολύ πιο δύσκολα...

Tι θα θεωρούσες ασυγχώρητο, αν σου το έκανε ένας φίλος;

Eίναι κάποια πράγματα που θα με ενοχλούσαν σε αφάνταστο βαθμό, αλλά μπορώ και συγχωρώ. Δεν ξεχνάω ποτέ όμως. Θυμάμαι πάντα!

(Ξαφνικά, είμαι βέβαιη ότι ο τύπος απέναντί μου, είναι Σκορπιός και ρωτάω). Tι ζώδιο είσαι;

Σκορπιός.

(Xα!) Kαι τι σημαίνει να είσαι Σκορπιός;

Δεν ξέρω τι σημαίνει να είσαι Σκορπιός. Ξέρω τι σημαίνει να είσαι Nότης.

Tι σημαίνει;

Aυτό που βλέπεις κι αυτό που ακούς. Tίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο.

Aυτό που βλέπεις αυτό παίρνεις;

Aυτό που βλέπεις εσύ κι αυτό που ακούς. O Nότης δεν είναι κάτι άλλο που τώρα σου δείχνω ότι είναι αυτό. Oύτε χθες υπήρξα αλλιώς.

Γιατί είσαι δύσκολος στις σχέσεις σου;

Γιατί είμαι ψιλοαπόλυτος. Oταν λέω κάτι το εννοώ, όταν κάνω μια συμφωνία την τηρώ, οποιοδήποτε κόστος κι αν έχει, ακόμα κι αν ―εκ των υστέρων― ανακαλύψω ότι έκανα λάθος. H συμφωνία θα τηρηθεί μέχρι τέλους. Eγώ θα πληρώσω το λάθος μου. Oταν μου λένε, λοιπόν, κάτι πρέπει να το τηρήσουν― και συνήθως δεν το τηρούν στην Eλλάδα. Δεν εννοούμε αυτά που λέμε.

πάρχει κάτι επάνω σου που δεν σου αρέσει; Eξωτερικά και εσωτερικά.

Nαι. Yπάρχουν κάποια πράγματα. Για παράδειγμα, τώρα, μετά από 36 χρόνια, αρχίζουν και ψιλοαραιώνουν τα μαλλιά. Θα μπορούσαν να μην αραιώνουν. Δεύτερον. Mε πονάει η μέση μου, από την πολύ τη χρήση, προφανώς (χαμόγελο, παύση). Δεν θα ήθελα να με πονάει. Θα μπορούσε η μύτη μου να είναι λίγο πιο μικρή. Aλλά, όλα αυτά είναι ελάχιστα. Δεν μ' ενοχλούν σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλω να τ' αλλάξω.

Eσωτερικά;

O,τι έχω ανακαλύψει ―κι είναι ελάχιστα αυτά που έχω ανακαλύψει― ό,τι δεν θα πρέπει να διαθέτει ένας άνθρωπος τα έχω αποβάλλει. Aυτό όμως που θα ήθελα να έχω, είναι αυτή η διάθεση του να βρίσκομαι ανάμεσα σε πολύ κόσμο, να πηγαίνω σε χώρους να κάνω χαβαλέ, καμιά φορά. Δεν το κάνω ποτέ. Θα ήθελα να μου ταίριαζε, αλλά δεν μου ταιριάζει. Δεν νιώθω καλά, δεν μ' αρέσει η πολυκοσμία.

Θα μπορούσες να σκοτώσεις κάποιον; Έχεις φοβηθεί δηλαδή ποτέ τον εαυτό σου;

Πάρα πολλές φορές. Mπορώ να βγάλω το πιστόλι, ας πούμε, και να τον σκοτώσω.

Ψύχραιμα μου το λες...

Mα όταν υπάρχει ένα κωλόπαιδο απέναντί σου, ένας άνθρωπος ο οποίος κάνει κακό στους τριγύρω του, γιατί να μην τον διώξεις; Γιατί να υπάρχει;

Δεν θέλω να το κάνω ποτέ. Έχουν έρθει όμως τέτοιες στιγμές, όπως έχουν έρθει και σε σένα και τον οποιονδήποτε. Kάποια στιγμή, όμως, εν βρασμώ ψυχής θα μπορούσα να το κάνω. Γιατί οι περισσότεροι απ' αυτούς που είναι στη φυλακή δεν είναι εγκληματίες, αλλά έχουν σκοτώσει κάποιον, δεν είναι τέρατα, δεν θα ήθελαν να το κάνουν...

Tα τρία πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή σου είναι;

Tα δύο κοιμούνται (τα παιδιά του), το άλλο είναι μέσα (λέει «το άλλο» με άπειρη τρυφερότητα, εννοώντας τη γυναίκα του), αυτά είναι ένα πακέτο. Tο δεύτερο είναι το χάρισμα, που μου 'χει δώσει ο Θεός, να μπορώ να εκφράζομαι τραγουδώντας και το τρίτο -δεν τα βάζω τώρα στη σειρά- ίσως το μεγαλύτερο, είναι η υγεία μου.

Παραμύθια λες στα παιδιά σου;

Oχι, είναι ακόμα μικρά. Aλλά δεν ξέρω παραμύθια. Eγώ θα τους λέω αυτά που έχω ζήσει.

Σε πιάνουν ποτέ κρίσεις ταυτότητας;

Kαθόλου. Mε πιάνουν κρίσεις όταν μου λένε μαλ@κίες και τότε εκδηλώνομαι, το δείχνω.

Στη δουλειά επάνω;

Tις περισσότερες φορές. Oταν συναναστρέφομαι με ανθρώπους. Γιατί μαλ@κίες τα ντουβάρια δεν κάνουν. Eγώ δεν φοβάμαι τίποτα, παρά μόνο τον άνθρωπο. Φοβάμαι αυτό που σου 'λεγα πριν για το θάνατο, φοβάμαι το ύψος, και την τρέλα του ανθρώπου.

Tι σε φοβίζει επάνω σου;

H ειλικρίνειά μου. Eνώ θα μπορούσα να αποφύγω μερικές φορές να πω κάτι, εγώ το λέω απερίφραστα, γιατί έτσι νιώθω. Kάνω αυτό που νιώθω. Tο πληρώνω. Ξέρω ποιο είναι το τίμημα. Aλλά γουστάρω που το κάνω. Έχω το σθένος να το κάνω.

Tη γυναίκα σου δεν την πληγώνουν οι απιστίες σου;

Ποια απιστία; (με δουλεύει;)

Tο ότι έχεις πάει με άλλες γυναίκες.

Πού το ξέρεις εσύ αυτό;

Oλος ο κόσμος το ξέρει.

Oτι;

Oτι πας με άλλες γυναίκες.

Έτσι λέγεται. Πολλά λέγονται...

(Θα με σκάσει!) Λένε ότι είσαι κυνηγός κεφαλών.

...Δεν θέλω να το σχολιάσω αυτό.

(Θύμωσε; Ή μου φαίνεται;).

Aγαπώ τη γυναίκα. O κύριος Σφακιανάκης αγαπάει τη γυναίκα. Γιατί είναι το άλλο του μισό. Tώρα, απιστίες και τέτοια δεν τα καταλαβαίνω. Eίμαι πάρα πολύ πιστός. O πιο πιστός. Kι αυτό αποδεικνύεται από τις πράξεις. Oχι από τα λόγια. Πού με βρήκες;

Σπίτι σου.

(κάνει μια κίνηση σαν αυτό να τα αποδεικνύει όλα). Eίσαι εγωιστής;

Oσο φαίνομαι. Eίμαι.

Zητάς ποτέ συγγνώμη;

Nαι. Πάντα.

Tι δεν θα 'κανες επειδή δεν θα 'θελες να στο κάνουν;

...Aποφεύγω να κάνω οτιδήποτε δεν θέλω να μου κάνουν. Yπάρχει ωστόσο ένα που κάνω και δεν θέλω να μου το κάνουν, αλλά δεν στο λέω...

(Φτου). Kι εγώ πρέπει να το δεχτώ τώρα αυτό, ε; (μου δείχνει πως ναι). Ώραία, μπορώ όμως να σε ρωτήσω γιατί το κάνεις τότε;

Γιατί μ' αρέσει πάρα πολύ, κατά πρώτον (χαμογελάει) και κατά δεύτερον, δεν κάνει κακό σε κανέναν....
 

Μηνύματα
21.449
Reaction score
17.817
Re: Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Παραθέτω (εγώ προσωπικά) συνεντεύξεις από ανθρώπους της τέχνης περισσότερο που έχουν να πουν κάτι σχετικά με τον τρόπο που σκέπτονται μην τυχόν και φιλοτιμηθεί κάποιος και κάνει κανένα σχόλιο να το κουβεντιάσουμε δηλαδήςςςςς το πραγματάκι...
Συνήθως αναγνωρισμένες από το ευρύτερο κοινό και καλά προσωπικότητες που ίσως για μας δεν είναι ίσως για άλλους είναι....αναγνωρισμένος είναι και ο Ζαμπέτας και ο Τομ Γουέιτς για παράδειγμα απλό στους φέρνω για να καταλάβεις τι εννοώ....

Οι άνθρωποι γενικότερα που άφησαν το στίγμα τους άσχετα αν είχαν ακαδημαϊκό υπόβαθρο αναγνωρισμένο ή όχι ή ακόμα σπούδασαν στο πεζοδρόμιο χωρίς να τους κατακτήσει...και αυτοί έχουν κάτι σημαντικό να πουν....

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΑΞΕΧΑΣΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΟΤΗ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗ(ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ)
Συνέντευξη στην Λίνα Στεφάνου
http://skuladiko.blogspot.com/2008/03/blog-post.html

Tο σκουλαρίκι στ΄ αυτί είναι φετίχ ή άποψη;

Tο σκουλαρίκι στ' αυτί είναι αντρικό κόσμημα, το οποίο βρίσκεται εκεί από το 1975. Tότε, στην Eλλάδα, ήταν 10-20 άτομα το πολύ, που φόραγαν σκουλαρίκι. Eίναι αντρικό κόσμημα κι εγώ ήθελα να το υποστηρίξω αυτό, επειδή υπήρχε και υπάρχει ακόμα σε πολλούς μια άποψη ότι αυτοί που φορούν σκουλαρίκι είναι πο&στηδες. Eίναι πολλοί οι πούστηδες που φορούν σκουλαρίκι, υπάρχουν όμως και άντρες που το φορούν και το τιμούν, γιατί είναι αντρικό κόσμημα.

Oι νύχτες της Aθήνας είναι διαφορετικές από τις νύχτες της Kρήτης και της Kω;

Πολύ! Eγώ είμαι παιδί της νύχτας κι αισθάνομαι πολύ καλά γι' αυτά που έχω ζήσει. Για την Kρήτη δεν ξέρω. Ήμουν μικρός, όταν ζούσα εκεί. Στην Kω όμως οι νύχτες είναι πολύ πιο ανθρώπινες. Ήταν τότε τουλάχιστον. Ήταν πολύ ζεστά, πολύ ανθρώπινα, πολύ συναδελφικά. Oλοι οι άνθρωποι γνωριζόντουσαν μεταξύ τους, που σημαίνει άμεση επαφή, άμεση σχέση, ζεστασιά. Στην Aθήνα υπάρχει αυτό σε μικρότερο βαθμό. Kαι υπάρχει, γιατί η νύχτα είναι πουτ&να. Έχει κα#λα...

Δεν θα την άλλαζες για μια δουλειά της μέρας;

Ποτέ. Δεν μου ταιριάζει η μέρα.

Tι σ' έχει μάθει η νύχτα;

Oτι όλοι αυτοί, οι οποίοι την ημέρα κάνουν τα διάφορα, τη νύχτα πάνε και κάνουν ακόμα περισσότερα και την επόμενη λένε: «της νύχτας οι άνθρωποι...», «όλα αυτά που συμβαίνουν τη νύχτα...», ενώ τα κάνουν αυτοί. Eίναι πο%στηδες όλη τη μέρα -σ' όσα κάνουν στη ζωή τους- και πάνε τη νύχτα και βγάζουν τα απωθημένα τους. Mετά φεύγουν και ρίχνουν μομφή σ' αυτούς που είναι μέσα στη νύχτα. Tη νύχτα υπάρχουν τομάρια, καθάρματα, άγιοι, πουτ%νες, τραβεστί, όλος ο κόσμος...

Eίναι σκληρά τα πράγματα;

Πιο σκληρά είναι την ημέρα. Tην ημέρα υπάρχει μεγαλύτερο ψεύδος.

Έχεις γεννηθεί στην Kρήτη, έχεις μεγαλώσει στην Kω, έχεις ζήσει στην Aθήνα...

Έχω παντρευτεί Aγγλίδα, έχω ζήσει στην Γερμανία...

Πού νιώθεις σαν στο σπίτι σου;

Tο σπίτι μου για πάντα θα είναι η Kω. Πάνω απ' όλα. Oμως, επειδή είμαι άνθρωπος που αγαπώ αυτά που κάνω, από τη στιγμή που βρίσκομαι στην Aθήνα αγαπώ την Aθήνα κι όχι μόνο την Aθήνα, αγαπώ όλη τη γη, γιατί η γη είναι ουσιαστικά το σπίτι. Kι οπουδήποτε κι αν βρίσκομαι σέβομαι κι αγαπώ τον τρόπο που βρίσκομαι. Δεν τον μαγαρίζω.
Oταν ήσουν μικρός τι ονειρευόσουν;
Nα γίνω ποδοσφαιριστής ή τραγουδιστής ή και τα δύο μαζί. Tελικά με κέρδισε η νύχτα. Aθλητισμός και ξενύχτι δεν γίνεται.

Tώρα που μεγάλωσες τι ονειρεύεσαι;

Oνειρεύομαι να πεθάνω χωρίς να πονέσω.

Σε προβληματίζει από τώρα;

H αρρώστια με ανησυχεί. O θάνατος όχι. Tον έχω αποδεχτεί, είναι κάτι αναπόφευκτο.

Δεν σε θυμώνει η ιδέα ότι όλα αυτά θα έχουν κάποτε ένα τέλος;

Oχι. O άνθρωπος δεν τελειώνει ποτέ. O άνθρωπος ―το λέω τρεις φορές, για να τονιστεί― δεν τελειώνει ποτέ (δεν τελειώνει ποτέ, δεν τελειώνει ποτέ). Aυτοί που είναι τομάρια, αυτοί που είναι κουφάρια, κάποια στιγμή σβήνουν, δεν υπάρχουν, γιατί δεν έχουν ψυχή. O άνθρωπος, που είναι μια πολύ σημαντική έννοια, δεν πεθαίνει ποτέ.

Eίναι πολλοί οι άνθρωποι;

Oχι, δεν είναι. Γιατί δεν είναι πολλοί οι Έλληνες. O Σωκράτης ζει;

Aπ' όσο ξέρω, όχι.

O Σωκράτης ζει.

Πού ακριβώς;

Mέσα σου, μέσα μου, μέσα σ' όλους. Πέρασε απ' αυτή τη ζωή, που υπάρχουμε εμείς τώρα κι ίσως κάποιοι από μας να πάμε εκεί που βρίσκεται τώρα ο Σωκράτης. Tον έχουν ακούσει όλοι, τον Σωκράτη. Tον ξέρουν όλοι, τον έχουν διαβάσει, έχουν μάθει πράγματα που έχει πει. Δεν τα έχουν αποστηθίσει, δεν τα έχουν κάνει κατανοητά, δεν τα έχουν νιώσει. O Σωκράτης ζει, εμείς δεν το ξέρουμε.
Σε αλλάζει η επιτυχία; Σε σκληραίνει;

Aυτή τη στιγμή που μιλάμε τι νιώθεις;

(Nιώθω ότι αν πω καμιά μαλακία θα μου δείξει την έξοδο και δεν θα γίνει η συνέντευξη, αλλά δεν του το λέω. Aπαντάω διπλωματικά).

Δεν σε ήξερα και χθες...

Tώρα τι νιώθεις;

Oτι είσαι δύσκολος, αλλά όχι σκληρός... (το είπα ευγενικά).

Aυτό είναι.

...ουφ!

Δεν υπάρχει επιτυχία για μένα. Δεν την νιώθω εγώ, οι άλλοι τη βλέπουν. Eγώ είμαι αυτό που είμαι, από τότε που με θυμάμαι. Oι άλλοι με γνωρίζουν τώρα και λένε: «μα, έχει αλλάξει...». Aφού δεν με ήξερες χθες, πώς μπορείς να κάνεις σύγκριση;

Mπορώ να καπνίσω;

Kάπνισε, αν και δεν καπνίζουμε εδώ μέσα. Kι οι φίλοι που έρχονται βγαίνουν στο μπαλκόνι για ένα τσιγαράκι στα πεταχτά, αλλά όχι, δεν υπάρχει πρόβλημα. Kάπνισε αν θες. Eγώ κάπνιζα 16 χρόνια τσιγάρα και 10 χρόνια μαύρα.

Kαι πώς κατάφερες και το 'κοψες;

Aφού είμαι Έλληνας... O,τι θέλω κάνω... Tο μόνο που δεν μπορώ να κόψω είναι το να σκέφτομαι. Προσπάθησα ορισμένες φορές να γίνω αναίσθητος και δεν μπόρεσα.

Πώς είναι το συναίσθημα όταν είσαι επάνω στην πίστα και νιώθεις πως με τη φωνή σου μπορείς να εξουσιάζεις τη διάθεση του κόσμου από κάτω;

Έτσι όπως το είπες. Eξουσία.

Ένας μικρός θεός για λίγο;

Oχι. Oπως είμαι στην πίστα είμαι κι εδώ. Δεν μεταλλάσσομαι. Eίναι συγκινητικό όταν νιώσεις ότι αυτοί που είναι από κάτω σε θαυμάζουν γι' αυτό που κάνεις. Nιώθεις δικαίωση. Oταν δεν είσαι νούμερο, όταν δεν είσαι ψώνιο, νιώθεις δικαίωση. Oταν είσαι ψώνιο, αυτό σου δημιουργεί παραφροσύνη. Σε τρελαίνει. Xάνεις την επαφή με την πραγματικότητα. Nομίζεις ότι είσαι ένας μικρός θεός.

Tο καλύτερό σου είναι σε συναυλίες ή σε μαγαζιά;

Tο καλύτερό μου είναι όταν τραγουδάω μπροστά σε κόσμο που καταλαβαίνει αυτό που κάνω. Oπου κι αν είναι αυτό. Σε στάβλο, σε γήπεδα, σε αλάνες, όπου κι αν είναι...

Tσαμπουκαλεύεσαι με τον κόσμο από άποψη ή επειδή έτσι είναι ο χαρακτήρας σου;

Tο κάνω από άποψη. Eίναι στάση ζωής αυτό. Tο να 'χεις το σθένος το να αναλαμβάνεις το κόστος, να βάζεις χέρι σ' αυτούς που πρέπει να βάλεις χέρι, γιατί δεν είναι κόσμιοι και ενοχλούν εσένα ή τους διπλανούς τους. Tο να σταματάς στο δρόμο κάποιον επειδή σ' έβρισε αδίκως, γιατί παραβίασε το στοπ κι εσύ δεν μάσησες και του τη βγήκες, κι αυτός λέει: «ρε μαλ@κα Σφακιανάκη...» και εσύ με τη γυναίκα σου γκαστρωμένη πας και κάνεις όπισθεν, μπαίνεις μπροστά του, του λες: «κάτι είπες προηγουμένως;». Kαι απαντάει, «όχι, να, αυτό...». Kαι του λες: «μωρή γαμι@λα, προηγουμένως δεν έκανες το λιοντάρι; Σ' ένα λεπτό πώς μας βγήκες κότα;». Oταν έχεις, λοιπόν, το σθένος να υποστηρίζεις αυτά που είναι σωστά και δίκαια, ξηγιέσαι έτσι.
Tο «Mα Eσύ Mε Kαις» ή «O Aετός»; Ποιο από τα δύο σε αντιπροσωπεύει καλύτερα;
«O Aετός».

’λλο υπάρχει;

Tο άλλο που με αντιπροσωπεύει είναι κάτι που θα βγει σύντομα, το οποίο λέει: «Σώμα μου φτιαγμένο από πηλό, κάνεις ό,τι θέλεις το μυαλό...». Kι αυτό είναι που φοβάμαι. Aυτό σου είπα προηγουμένως. Mε ρώτησες για το θάνατο. Σου είπα δεν μ' ενδιαφέρει, αρκεί να πεθάνω ήπια. Mε φοβίζει να πεθάνω κάτω από άσχημες συνθήκες.

Yπάρχουν πράγματα από το παρελθόν που νοσταλγείς;

Bεβαίως και υπάρχουν.

Oπως;

H ανθρωπιά.

Έχεις κλάψει ποτέ για γυναίκα;

E, βέβαια κι έχω κλάψει (παύση). Έχω κλάψει δύο ή τρεις φορές. Kαλά, όμως (με κοιτάει στα μάτια, δίνοντας έμφαση σ' αυτό που λέει). Kαλά. Πραγματικά. Oχι από ενθουσιασμό. Tο 'νιωθα. Ήξερα γιατί.

H λέξη γυναίκα, συνειρμικά, τι σου φέρνει στο μυαλό;

Tο άλλο μου μισό.

Kαι η λέξη άντρας;

Eίναι πολλά. Tα βασικά... O κακομαθημένος από τη γυναίκα, ο πιο άγριος από τη γυναίκα, εκείνος που δημιουργεί πολέμους. Eίναι αυτός που δεν μου ταιριάζει...

Δεν έχεις φίλους άντρες, δηλαδή;

Έχω, ελάχιστους.

Γιατί;

Γιατί είμαι δύσκολος, έτσι δεν μου είπες στην αρχή; Έτσι όπως είμαι, μπορώ να έχω πολλούς φίλους;

Λίγους και καλούς;

Θέλω να πιστεύω ότι τους έχω. Θέλω να το πιστεύω, δεν είμαι βέβαιος. «O φίλος τω φίλω εν πόνοις και κινδύνοις γιγνώσκει» και η συνέχειά του είναι «ο φίλος τω φίλω εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει».

Eσύ δεν το 'χεις ανακαλύψει ακόμα με τους δικούς σου φίλους, αφού είσαστε τόσα χρόνια μαζί;

Eίμαστε πολλά χρόνια μαζί, αλλά δυστυχώς η πουτ#να η κοινωνία λειτουργεί με τέτοιους ρυθμούς που αλλοιώνει πολύ εύκολα τους ανθρώπους. Πρέπει να είσαι πολύ σκληρό καρύδι για να μη μασήσεις. Πρέπει να είσαι πολύ μάγκας... Kαι οι μάγκες είναι λίγοι. (Tα λέει έτσι που πείθεσαι ότι έχεις έναν από τους τελευταίους εκπροσώπους του είδους μπροστά σου).

Aναρωτιέσαι αν οι γυναίκες σού την πέφτουν επειδή είσαι γνωστός και διάσημος ή επειδή... (με κόβει πριν τελειώσω).

Aφού το ξέρω αυτό ότι έτσι είναι. Oι περισσότερες...

Δεν σου τη σπάει;

Eίναι φυσιολογικό. Kι εγώ γουστάρω τη Σάρον Στόουν. Σαν τη Σάρον Στόουν έχω πάρει καμιά εκατοστή και παραπάνω. Aυτό που σου λέω το εννοώ. Δεν κάνω πλάκα. Mοντέλα Γερμανίδες και τέτοια.

Γιατί ένας άντρας, που αγαπάει τόσο τη γυναίκα του, την απατάει;

Γιατί είναι πολυγαμικός. Oι άντρες είναι έτσι.

Oχι όλοι.

Τα αρσενικά είναι έτσι. Eίναι κατακτητές.

Δεν υπάρχουν μονογαμικοί άντρες;

Yπάρχουν. Tα αρσενικά είναι πολυγαμικά. Eίναι συλλέκτες. Aγαπούν την €ίνα, αλλά πηγαίνουν και παραπέρα (κάνει μια μάγκικη κίνηση), ξέρεις, για να δουν πώς είναι, το παιχνίδι, κ.λπ. Σαρκικά.

Έτσι όπως μου τα λες, θα ισχυριστείς, σε λίγο, ότι σύμφωνα με τις δικές σου πεποιθήσεις είσαι πιστός.

Mε τη γυναίκα μου είμαι δώδεκα χρόνια και την παντρεύτηκα πριν από τέσσερα. Zούμε στο ίδιο σπίτι εδώ και δώδεκα χρόνια. Έφυγε από την Aγγλία, ήρθε στην Kω, εγώ d.j., εκείνη ξεναγός, εγώ την επέλεξα.

Ποιός είναι ο ορισμός του αρσενικού;

O ορισμός; E, αυτό, πρέπει να το ξέρεις εσύ καλύτερα από μένα! (χαμογελάει)

(Mε τάπωσε ή μου κάνει κομπλιμέντο; Ξεφεύγω). Nαι, αλλά τώρα δεν δίνω εγώ συνέντευξη. Ποιός είναι ο ορισμός;

Δεν είναι τυχαίο που ορισμένοι άνδρες και γυναίκες ακόμα, έχουν επιτυχία στο αντίθετο φύλο. Aυτοί που έχουν επιτυχία στο αντίθετο φύλο είναι τα αρσενικά. Yπάρχουν και τα fake, τα ψεύτικα, τα κάλπικα. Aυτά που δείχνουν, αλλά δεν είναι. Oμως κάποια στιγμή ξεβρακώνονται. Bλέπε τραγουδιστές, ηθοποιούς, που νομίζουν τα κοριτσάκια ότι είναι το ποπ, το είδωλο κι αυτός είναι γκόμενα, αντί για αντράκι...

Θα συγχωρούσες την προδοσία μιας γυναίκας;

Δεν κατάλαβα;

(Aναρωτιέμαι αν δεν κατάλαβε, πώς τολμάω, μετά απ' όλα αυτά που είπε, να λέω κάτι τέτοιο ή αν όντως δεν άκουσε την ερώτησή μου. Tην επαναλαμβάνω και παίρνω την αναμενόμενη απάντηση).

'Οχι.

Θα είχες την απαίτηση να συγχωρήσει εκείνη μια δικιά σου;

Nαι, και να σου πω γιατί. Γιατί από τη φύση ο άνδρας και η γυναίκα δεν είναι το ίδιο.

Eυτυχώς...

(συνεχίζει σαν να μη με άκουσε) ...όπως συμβαίνει και μ' όλα τα ζώα. Tα αρσενικά είναι αερογάμηδες, όπου βρουν πάνε και τον χώνουν. Tα θηλυκά είναι, κατά κάποιο τρόπο, μονογαμικά. Eίναι πολύ πιο συνεσταλμένα, δίνονται πολύ πιο δύσκολα...

Tι θα θεωρούσες ασυγχώρητο, αν σου το έκανε ένας φίλος;

Eίναι κάποια πράγματα που θα με ενοχλούσαν σε αφάνταστο βαθμό, αλλά μπορώ και συγχωρώ. Δεν ξεχνάω ποτέ όμως. Θυμάμαι πάντα!

(Ξαφνικά, είμαι βέβαιη ότι ο τύπος απέναντί μου, είναι Σκορπιός και ρωτάω). Tι ζώδιο είσαι;

Σκορπιός.

(Xα!) Kαι τι σημαίνει να είσαι Σκορπιός;

Δεν ξέρω τι σημαίνει να είσαι Σκορπιός. Ξέρω τι σημαίνει να είσαι Nότης.

Tι σημαίνει;

Aυτό που βλέπεις κι αυτό που ακούς. Tίποτα λιγότερο τίποτα περισσότερο.

Aυτό που βλέπεις αυτό παίρνεις;

Aυτό που βλέπεις εσύ κι αυτό που ακούς. O Nότης δεν είναι κάτι άλλο που τώρα σου δείχνω ότι είναι αυτό. Oύτε χθες υπήρξα αλλιώς.

Γιατί είσαι δύσκολος στις σχέσεις σου;

Γιατί είμαι ψιλοαπόλυτος. Oταν λέω κάτι το εννοώ, όταν κάνω μια συμφωνία την τηρώ, οποιοδήποτε κόστος κι αν έχει, ακόμα κι αν ―εκ των υστέρων― ανακαλύψω ότι έκανα λάθος. H συμφωνία θα τηρηθεί μέχρι τέλους. Eγώ θα πληρώσω το λάθος μου. Oταν μου λένε, λοιπόν, κάτι πρέπει να το τηρήσουν― και συνήθως δεν το τηρούν στην Eλλάδα. Δεν εννοούμε αυτά που λέμε.

πάρχει κάτι επάνω σου που δεν σου αρέσει; Eξωτερικά και εσωτερικά.

Nαι. Yπάρχουν κάποια πράγματα. Για παράδειγμα, τώρα, μετά από 36 χρόνια, αρχίζουν και ψιλοαραιώνουν τα μαλλιά. Θα μπορούσαν να μην αραιώνουν. Δεύτερον. Mε πονάει η μέση μου, από την πολύ τη χρήση, προφανώς (χαμόγελο, παύση). Δεν θα ήθελα να με πονάει. Θα μπορούσε η μύτη μου να είναι λίγο πιο μικρή. Aλλά, όλα αυτά είναι ελάχιστα. Δεν μ' ενοχλούν σε τέτοιο βαθμό ώστε να θέλω να τ' αλλάξω.

Eσωτερικά;

O,τι έχω ανακαλύψει ―κι είναι ελάχιστα αυτά που έχω ανακαλύψει― ό,τι δεν θα πρέπει να διαθέτει ένας άνθρωπος τα έχω αποβάλλει. Aυτό όμως που θα ήθελα να έχω, είναι αυτή η διάθεση του να βρίσκομαι ανάμεσα σε πολύ κόσμο, να πηγαίνω σε χώρους να κάνω χαβαλέ, καμιά φορά. Δεν το κάνω ποτέ. Θα ήθελα να μου ταίριαζε, αλλά δεν μου ταιριάζει. Δεν νιώθω καλά, δεν μ' αρέσει η πολυκοσμία.

Θα μπορούσες να σκοτώσεις κάποιον; Έχεις φοβηθεί δηλαδή ποτέ τον εαυτό σου;

Πάρα πολλές φορές. Mπορώ να βγάλω το πιστόλι, ας πούμε, και να τον σκοτώσω.

Ψύχραιμα μου το λες...

Mα όταν υπάρχει ένα κωλόπαιδο απέναντί σου, ένας άνθρωπος ο οποίος κάνει κακό στους τριγύρω του, γιατί να μην τον διώξεις; Γιατί να υπάρχει;

Δεν θέλω να το κάνω ποτέ. Έχουν έρθει όμως τέτοιες στιγμές, όπως έχουν έρθει και σε σένα και τον οποιονδήποτε. Kάποια στιγμή, όμως, εν βρασμώ ψυχής θα μπορούσα να το κάνω. Γιατί οι περισσότεροι απ' αυτούς που είναι στη φυλακή δεν είναι εγκληματίες, αλλά έχουν σκοτώσει κάποιον, δεν είναι τέρατα, δεν θα ήθελαν να το κάνουν...

Tα τρία πιο σημαντικά πράγματα στη ζωή σου είναι;

Tα δύο κοιμούνται (τα παιδιά του), το άλλο είναι μέσα (λέει «το άλλο» με άπειρη τρυφερότητα, εννοώντας τη γυναίκα του), αυτά είναι ένα πακέτο. Tο δεύτερο είναι το χάρισμα, που μου 'χει δώσει ο Θεός, να μπορώ να εκφράζομαι τραγουδώντας και το τρίτο -δεν τα βάζω τώρα στη σειρά- ίσως το μεγαλύτερο, είναι η υγεία μου.

Παραμύθια λες στα παιδιά σου;

Oχι, είναι ακόμα μικρά. Aλλά δεν ξέρω παραμύθια. Eγώ θα τους λέω αυτά που έχω ζήσει.

Σε πιάνουν ποτέ κρίσεις ταυτότητας;

Kαθόλου. Mε πιάνουν κρίσεις όταν μου λένε μαλ@κίες και τότε εκδηλώνομαι, το δείχνω.

Στη δουλειά επάνω;

Tις περισσότερες φορές. Oταν συναναστρέφομαι με ανθρώπους. Γιατί μαλ@κίες τα ντουβάρια δεν κάνουν. Eγώ δεν φοβάμαι τίποτα, παρά μόνο τον άνθρωπο. Φοβάμαι αυτό που σου 'λεγα πριν για το θάνατο, φοβάμαι το ύψος, και την τρέλα του ανθρώπου.

Tι σε φοβίζει επάνω σου;

H ειλικρίνειά μου. Eνώ θα μπορούσα να αποφύγω μερικές φορές να πω κάτι, εγώ το λέω απερίφραστα, γιατί έτσι νιώθω. Kάνω αυτό που νιώθω. Tο πληρώνω. Ξέρω ποιο είναι το τίμημα. Aλλά γουστάρω που το κάνω. Έχω το σθένος να το κάνω.

Tη γυναίκα σου δεν την πληγώνουν οι απιστίες σου;

Ποια απιστία; (με δουλεύει;)

Tο ότι έχεις πάει με άλλες γυναίκες.

Πού το ξέρεις εσύ αυτό;

Oλος ο κόσμος το ξέρει.

Oτι;

Oτι πας με άλλες γυναίκες.

Έτσι λέγεται. Πολλά λέγονται...

(Θα με σκάσει!) Λένε ότι είσαι κυνηγός κεφαλών.

...Δεν θέλω να το σχολιάσω αυτό.

(Θύμωσε; Ή μου φαίνεται;).

Aγαπώ τη γυναίκα. O κύριος Σφακιανάκης αγαπάει τη γυναίκα. Γιατί είναι το άλλο του μισό. Tώρα, απιστίες και τέτοια δεν τα καταλαβαίνω. Eίμαι πάρα πολύ πιστός. O πιο πιστός. Kι αυτό αποδεικνύεται από τις πράξεις. Oχι από τα λόγια. Πού με βρήκες;

Σπίτι σου.

(κάνει μια κίνηση σαν αυτό να τα αποδεικνύει όλα). Eίσαι εγωιστής;

Oσο φαίνομαι. Eίμαι.

Zητάς ποτέ συγγνώμη;

Nαι. Πάντα.

Tι δεν θα 'κανες επειδή δεν θα 'θελες να στο κάνουν;

...Aποφεύγω να κάνω οτιδήποτε δεν θέλω να μου κάνουν. Yπάρχει ωστόσο ένα που κάνω και δεν θέλω να μου το κάνουν, αλλά δεν στο λέω...

(Φτου). Kι εγώ πρέπει να το δεχτώ τώρα αυτό, ε; (μου δείχνει πως ναι). Ώραία, μπορώ όμως να σε ρωτήσω γιατί το κάνεις τότε;

Γιατί μ' αρέσει πάρα πολύ, κατά πρώτον (χαμογελάει) και κατά δεύτερον, δεν κάνει κακό σε κανέναν....

Εδω ταιριαζει το..."Τι ν τουτο;":111:
 

Μηνύματα
11.423
Reaction score
40
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Εδώ ταιριάζει ''κάτι το διαφορετικό'' αλλά μια χαρά τα λέει το άτομο......αρκεί να εισαι του σαλονιού και του λιμανιού...Χριστίνα....
 

Μηνύματα
9.946
Reaction score
33
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Πω πω....

βρε παιδιά, ακόμη έχω την "εμετίλα" στη μύτη μου....
πως μυρίζανε τα λεωφορεία του ΕΚΤΕΛ, τότε που τα πλαστικά καθίσματα ήταν προχώ?
Παρόλο που το πλαστικό αυτό "ρούφαγε" τις μυρωδιές από τα κεφτεδάκια, αυγά, τυρί (έζεχνε με τη βοήθεια της καλοκαιρινής ζέστης και την πολύωρη κλεισούρα σε αεροστεγώς κλειστά ταπερ).....
Ένα τέτοιο πράμα...:419:

Αυτή τη "διάλεξη" που την έδωσε ο Δήμου ξέρουμε?
Ποιος ξέρει...να τον πληρώσανε κιόλας? :142:
 

Μηνύματα
21.449
Reaction score
17.817
Re: Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Εδώ ταιριάζει ''κάτι το διαφορετικό'' αλλά μια χαρά τα λέει το άτομο......αρκεί να εισαι του σαλονιού και του λιμανιού...Χριστίνα....
Μα δεν το διαβασα ακομα το 'σεντονι'!

Ακουσα ομως σημερα, πως ο Μπερλουσκονι κατηγορησε την πρωην γυναικα του πως...τον 'απατουσε'!
Αχαχαχαχαχαχα:135::135:

Σ ευχαριστω Μπερλουσκονι.Γελασα με την ψυχη μου!:135:
 

Μηνύματα
11.423
Reaction score
40
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

:142: Πραγματικά Χριστίνα αυτό είναι για γέλια....
 

Μηνύματα
11.423
Reaction score
40
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Πω πω....

βρε παιδιά, ακόμη έχω την "εμετίλα" στη μύτη μου....
πως μυρίζανε τα λεωφορεία του ΕΚΤΕΛ, τότε που τα πλαστικά καθίσματα ήταν προχώ?
Παρόλο που το πλαστικό αυτό "ρούφαγε" τις μυρωδιές από τα κεφτεδάκια, αυγά, τυρί (έζεχνε με τη βοήθεια της καλοκαιρινής ζέστης και την πολύωρη κλεισούρα σε αεροστεγώς κλειστά ταπερ).....
Ένα τέτοιο πράμα...:419:

Αυτή τη "διάλεξη" που την έδωσε ο Δήμου ξέρουμε?
Ποιος ξέρει...να τον πληρώσανε κιόλας? :142:
Δεν έχεις κι άδικο...
 

tyler durden

Μη ριβγιούερ
Μηνύματα
5.697
Reaction score
2.743
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

παιδια τη διαλεξη του Δημου μαζι με απειρα αλλα πραγματα που εχει γραψει και πει, την βρηκα στο site του http://www.ndimou.gr/
 

Μηνύματα
11.423
Reaction score
40
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

παιδια τη διαλεξη του Δημου μαζι με απειρα αλλα πραγματα που εχει γραψει και πει, την βρηκα στο site του http://www.ndimou.gr/
:123: Ελπίζω να κατάλαβες πως διαφωνώ με αυτά που λέει ο Δήμου και όχι με την δική σου ανάρτηση του κειμένου ναι?
 

Μηνύματα
9.946
Reaction score
33
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

παιδια τη διαλεξη του Δημου μαζι με απειρα αλλα πραγματα που εχει γραψει και πει, την βρηκα στο site του http://www.ndimou.gr/
Πολύ καλά έκανες και.....έκανες την ανάρτηση εδώ! :444:

Ίσα ίσα που έδωσες εξαιρετική ευκαιρία για σχολιασμό!!

Το πρόβλημα είναι με τον Δήμου που σαν επαγγελματίας διανοητής έχει αγγίξει την απάντηση για τη ζωή το σύμπαν και τα πάντα.

(Χα σαν να μην ξέραμε ήδη ότι είναι 42.... :138:)

Το θέμα είναι ότι κάνει μια ανάλυση της... *τεσπα* γεμάτη με κλισέ και "άκυρη" λογική αφού δεν φαίνεται να κατανοεί αυτά με τα οποία καταπιάνεται....
Δηλαδή αν εγώ του πως ότι το βασικό επιχείρημα του Dawkins για την μη ύπαρξη του Θεού είναι ότι "a deity capable of engineering all the organized complexity in the world, either instantaneously or by guiding evolution, ... must already have been vastly complex in the first place ..." He calls this "postulating organized complexity without offering an explanation."

Και ότι ακριβώς εκεί είναι που η φυσική επιστήμη καταδυκνύει το λάθος του Dawkins.... τι θα πει? Ότι τα κέντρα "θεού"¨στον εγκέφαλό μου με κάνουν να παραλογίζομαι?μήπως όπως τα κέντρα ανάλυσης και σύνθεσης (στον ίδιο εγκέφαλο) μας κάνουν να παραλογιζόμαστε για την ύπαρξη της επιστήμης?

Αλλά φαίνεται πως ακολουθεί τυφλά το νέο "ιερατείο" και αυτό είναι αρκετό για να είναι δογματικά αληθής

Pah!
 

tyler durden

Μη ριβγιούερ
Μηνύματα
5.697
Reaction score
2.743
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Fedra, και βεβαια καταλαβα, επειδη και εγω την βρηκα αμφιλεγομενη και στραβωσα λιγο το κεφαλι οταν τη διαβασα, γιαυτο την εβαλα, για να σχολιαστει και απο αλλους. Απλα στη σελιδα του εχει απαντα οσα εχει γραψει σε περιοδικα, εφημεριδες, απο ποιηματα μεχρι χρονογραφηματα κλπ, γιαυτο και παραθετω τη διευθυνση.

δεν ειμαι ιδιαιτερα φαν Ν. Δημου, παροτι ειναι πολυπραγμων πολλες φορες με διχαζει. Της Ελενης Δημου ισως ειμαι περισσοτερο φαν αλλα αυτο εμπιπτει σε αλλη κατηγορια :142:
 

xfader

Segregation supporter
Administrator
Μηνύματα
40.480
Reaction score
99.948
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Ο Νίκος Δήμου τα τελευταία 10 χρόνια έχει χάσει το στυλ γραφής του. Λίγο η ηλικία, λίγο η περιθωριοποίησή του, λίγο ο εγωισμός του, του έχουν στερήσει τη φρεσκάδα και την οξυδέρκεια του παρελθόντος. Γράφει πια επειδή πρέπει κι όχι από κ@ύλα.

Κατά τ' άλλα είμαι Δαρβινικός. :109:
 

Μηνύματα
9.946
Reaction score
33
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Ο Νίκος Δήμου τα τελευταία 10 χρόνια έχει χάσει το στυλ γραφής του. Λίγο η ηλικία, λίγο η περιθωριοποίησή του, λίγο ο εγωισμός του, του έχουν στερήσει τη φρεσκάδα και την οξυδέρκεια του παρελθόντος. Γράφει πια επειδή πρέπει κι όχι από κ@ύλα.


Κατά τ' άλλα είμαι Δαρβινικός. :109:

LOL αυτό έλλειπε να μην είσαι! :444:

Αρκεί να μην κάνεις το λάθος βέβαια να το συνδέεις αυτό με Αθεϊα (αποδεκτή ΜΟΝΟ σαν αυθαίρετη απόφαση) ή τάχα αποδείξεις περί αθεϊας :119:
 

xfader

Segregation supporter
Administrator
Μηνύματα
40.480
Reaction score
99.948
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Αρκεί να μην κάνεις το λάθος βέβαια να το συνδέεις αυτό με Αθεϊα (αποδεκτή ΜΟΝΟ σαν αυθαίρετη απόφαση) ή τάχα αποδείξεις περί αθεϊας :119:
Δηλώνω αγνωστικιστής. :109:
 

Μηνύματα
9.946
Reaction score
33
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

Δηλώνω αγνωστικιστής. :109:
Cool!



(το αν θα το ψάξεις ή όχι και πότε, είναι δική σου απόφαση και ευθύνη:444:)


EDIT: μην τσιμπάς πάντως σε μπουρδολογικές ωσάν αυτές που προκαλέσαν το διάλογο ;-) )
 

Μηνύματα
10.380
Reaction score
6
Για τον Διαφημιστή μιλάτε τόση ώρα; :121:

Τον Mr. Δεν Ξεχνώ και που ξέχασε όλα τα άλλα;

Χρόνια τον διάβαζα στους 4Τ. Μια φορά κι έναν καιρό έγραφε. Τώρα περιπλανιέται δέσμιος των ρευματικών (ίσως?)
 

tyler durden

Μη ριβγιούερ
Μηνύματα
5.697
Reaction score
2.743
Απάντηση: Συνεντευξεις πνευματικων προσωπικοτητων της χωρας, και μη

«Συνεχώς υποπτεύομαι τον εαυτό μου»



Ολοι λένε ότι είναι τραγουδίστρια με θεατρικότητα. Δεν είναι τυχαίο. Η Τάνια Τσανακλίδου είναι ηθοποιός που αυτομόλησε στη μουσική. Τώρα ήρθε η ώρα να επιστρέψει.

Μόλις ακουστεί «Ο ήχος του όπλου» θα βρίσκεται στο θέατρο «104» στην οδό Θεμιστοκλέους για να ερμηνεύσει την Κάτια στο θρυλικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη. Ο Θανάσης Καστανιώτης παραχώρησε την αίθουσα, η Ελλη Παπακωνσταντίνου ανέλαβε τη σκηνοθεσία της -απ' ό,τι μαθαίνουμε- εξπρεσιονιστικού ύφους παράστασης και ο Δημήτρης Καμαρωτός έγραψε στίχους και μουσική. Το έργο που άφησε εποχή όταν πρωτοπαίχτηκε στο Θέατρο Τέχνης με τη Ρένη Πιττακή και το νεαρό τότε Στράτο Τζώρτζογλου, ζωντανεύουν ξανά οι Χρ. Σπηλιώτη, Μ. Καρατζογιάννης, Ηλ. Τσακαλία, Ν. Στραβοπόδης, Τηλ. Μούσας. Η Τσανακλίδου έδωσε τη διπλωματική της στη Δραματική Σχολή με την «Παρέλαση» της Λούλας Αναγνωστάκη. Τώρα ανοίγει ένα νέο κύκλο στην καριέρα της με την ίδια συγγραφέα...

«Παίζω ξανά ρόλο μετά την "Πιάφ", παράσταση παταγώδους αποτυχίας 27 χρόνια πριν... Μεσολάβησαν μια επιθεώρηση και η "Σαμία" του Ε. Γαβριηλίδη όπου συμμετείχα μ' έναν ειδικό τρόπο. Δεν ένιωσα ποτέ ότι έφυγα απ' το θέατρο. Είμαι μια ηθοποιός που τραγουδάει. Από τότε που οκτώ χρονώ παιδί βγήκα στη σκηνή στο "Απόψε αυτοσχεδιάζουμε" με τη μαγική μουσική του Χατζιδάκι και τους Μυράτ-Ζουμπουλάκη, όλα άλλαξαν. Το θέατρο μ' έκλεψε απ' την οικογένεια, απ' την αθωότητά μου. Πώς να επιστρέψω μετά στον άλλο κόσμο;».

«Συμφιλιώθηκα με την παρακμή»

-Κι αν ήταν να διαλέξετε;

«Η μουσική είναι πιο μυστηριακή. Είναι δονήσεις, γέφυρα με το σύμπαν. Αλλά μεγαλώνοντας, ονειρευόμουν την επιστροφή στη σκηνή. Η φωνή δεν θα σε στηρίζει πάντα. Η συσσωρευμένη εμπειρία ζωής, όταν μάλιστα έχεις απαλλαγεί από το ναρκισσισμό, είναι υλικό πολύτιμο στο θέατρο».

-Μα η ματαιοδοξία δεν είναι σύμφυτη με τον καλλιτέχνη;

«Εμένα ο ναρκισσισμός των ηθοποιών μού την σπάει. Πρέπει να μας τσαλακώσει ο χρόνος και η ζωή για να παραιτηθούμε απ' τον εγωισμό. Τότε κάνεις καλό θέατρο που αφορά ουσιαστικά τον πολίτη. Αλλιώς, σε τι θα διέφερε απ' τις αηδίες της τηλεόρασης;».

-Τι σας λέει αυτή η μάνα στον «Ηχο του όπλου»;

«Το επιπόλαιο διάβασμα του έργου δημιουργεί την εντύπωση ότι η Κάτια είναι μια ευαίσθητη κυριούλα. Ισχύει όμως το αντίθετο. Η απίστευτη σκληρότητά της με τρομοκρατεί. Δεν έχω καμία σχέση με το ρόλο "μάνα" έξω απ' αυτόν της σχέσης με το σκύλο μου το Μηνά και τα πολλά ανίψια μου. Ωστόσο, ο ρόλος της μάνας στο έργο με πειράζει κάπου. Μου βάζει αυτό το θέμα της μητρότητας ετεροχρονισμένα. Κι επειδή η έκθεση στην πρόβα είναι μεγάλη, έχω αναπτύξει με κάποια παιδιά του θιάσου σχέση μάνας-παιδιών. Το κάνω από πουτανιά γιατί με βοηθά στο ρόλο; Ή από πραγματική ευαισθησία; Δεν ξέρω. Συνεχώς υποπτεύομαι τον εαυτό μου ότι κάνει κομπίνες».

-Μετανιώσατε που δεν κάνατε παιδί;

«Το λέω ωμά: υπήρξα πολύ απασχολημένη με τον εαυτό μου. Αγαπώ πολύ τα παιδιά, αλλά θα γίνονταν θύματα μιας υστερικής, καταπιεστικής και υπερπροστατευτικής μάνας. Βλέπω τη στάση απέναντι στα ανίψια μου. Νομίζω πως και τα παιδιά γλίτωσαν αλλά κι εγώ διεκδίκησα μια ησυχία που, πιστέψτε με, μ' αρέσει πάρα πολύ».

-Η μοναξιά, όσο περνούν τα χρόνια, δεν σας τρομάζει;

«Με απασχόλησε το καλοκαίρι που χτύπησα. Απ' την άλλη, όμως, γιατί τα παιδιά να φάνε στη μάπα όλη την ανημπόρια του γονιού στα γεράματα; Οσο για την αγάπη, δεν μου λείπει».

-Και η γοητεία που χάνεται;

«Η απώλειά της είναι μαχαίρι στην καρδιά... Κάποτε περίμενα στο φανάρι του "Χίλτον" να περάσω απέναντι. Περνούσε ένα αυτοκίνητο ανοιχτό με ωραία αγόρια μέσα. Αυθόρμητα στήνομαι στο πεζοδρόμιο ωραία-ωραία. Δεν με κοίταξε κανείς. Κοιτούσαν όλοι μια κοπέλα που βρισκόταν δίπλα μου. Αυτό με σκότωσε. Ηρθα σπίτι, κοιτάχτηκα στο καθρέφτη κι έβαλα τα κλάματα. Ημουν τότε γύρω στα σαράντα και ακόμα κακομαθημένη. Μετά απ' αυτή την... κρισάρα ηλικίας συμφιλιώθηκα με την παρακμή ώσπου και την αγάπησα. Εβλεπα με αποστροφή αυτές τις χειρουργημένες γυναίκες απορώντας πώς το κάνουν αυτό στον εαυτό τους. Κι απ' την άλλη, χαιρόμουν τη γοητεία προσώπων που είχαν επιτρέψει στον χρόνο να τα κατοικήσει. Ενας πολύ νεότερός μου άντρας που είχαμε σχέση μου είπε το εξής: μην τολμήσεις ποτέ να κάνεις κάτι στο πρόσωπο ή στο σώμα σου. Ενας νέος άντρας θα βλέπει πάντα μια γριά που του κρύβεται. Αν μείνεις όπως είσαι πάνω στις ρυτίδες σου, θα βλέπουν όλοι την ιστορία σου για την οποία και σ' αγαπούν».

-Νέος και... σοφός. Τον αφήσατε να φύγει;

«Ηταν μόλις 22 χρονών. Τρόμαξα. Θα κινδύνευα από οποιαδήποτε νέα γυναίκα περπατούσε στο δρόμο. Πώς θα ζούσα με τέτοιο φόβο; Δίπλα σ' ένα μαραμένο λουλούδι δεν θα διάλεγες το ολόφρεσκο; Είναι επικίνδυνο, δεν λέω, αλλά μ' αρέσει να ζω επικίνδυνα. Για να ξαναγυρίσουμε στο θέατρο, αυτές οι ψυχικές διαδρομές θυμού, απόρριψης, αποδοχής, συμφιλίωσης μετουσιώνονται σ' ένα πολύτιμο υλικό. Είμαι άπληστη με όλα: το φαγητό, τα λουλούδια, τις μυρωδιές της φύσης. Τα ζω σα να είναι η τελευταία φορά. Υπάρχει ένα αιωρούμενο "ποτέ ξανά" που δυναμώνει την ανάγκη μου να ξαναγιορτάσω κάτι».

-Πάντως, έχετε αγαπηθεί απ' το κοινό.

«Αυτό δεν είναι αγάπη, αλλά εκδήλωση αγάπης. Δεν είχα ποτέ ψευδαισθήσεις ούτε επένδυσα σε τίποτα τέτοιο. Ξέρω ότι ο τρόπος μου -τσαλακώνομαι, δεν κάνω δημόσιες σχέσεις, απεχθάνομαι τα γλειψίματα- τους αρέσει, τους απελευθερώνει. Κι έπειτα, ποια αγάπη; Εχω δει με πόση σκληρότητα φερόμαστε όλοι στο όποιο στραβοπάτημα. Η αγάπη είναι κάτι προσωπικό, μυστικό. Εγώ είμαι μοναχικός τύπος. Δεν θέλω πολλή φασαρία γύρω μου. Ασχετα αν κάποτε μου τη δίνει και πάω σ' ένα μπαράκι να χορέψω και να γίνω πίτα».

-Πώς προετοιμάζεστε πριν βγείτε στη σκηνή;

«Είμαι στο καμαρίνι δύο ώρες πριν. Ούτε σαχλαμάρες, ούτε αστεία. Οσο βάφομαι, αδειάζω απ' όλα. Κάνω την προσευχή μου και βγαίνω. Παλιά ήθελα να σας κάνω εντύπωση. Τώρα αναρωτιέμαι: Θα είναι μια βραδιά ωραίας ροής που θα νιώσουμε όλοι όμορφα; Θα τα βγάλω πέρα με τη φωνή μου ή θα με προδώσει;».

-Πιστεύετε στο Θεό;

«Με τον τρόπο μου. Δεν πηγαίνω σε εκκλησίες, δεν μου αρέσουν οι παπάδες. Αν αφήσουμε τον εαυτό μας ελεύθερο, όπου μας πάει, είναι η σωτηρία μας. Το μυαλό βάζει συνέχεια τρικλοποδιές. Οποτε βασανίζομαι είναι εξαιτίας της δικής του διαστροφής. Με περιορίζει, με παγιδεύει, με τρομοκρατεί μ' ένα συνεχές μπουρ μπουρ μέσα στ' αφτιά μου σαν ένας μικρός διαβολάκος».

-Πώς αντιδρούν στην επιστροφή σας στο θέατρο οι ηθοποιοί;

«Οι φίλοι συνάδελφοι κι ο θίασος χαίρονται. Οι άλλοι δεν ξέρω ούτε με νοιάζει. Δεν σκοπεύω να τους φάω το ψωμί, δηλαδή το ξεροκόμματο. Βλέπω και την αβυσσαλέα οικονομική διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους που μοχθούν στο θέατρο και σ' αυτούς της μουσικής και τρελαίνομαι».

-Σκεφτείτε πόσο αντιοικονομικό θα ήταν να είχατε επιλέξει το θέατρο...

«Είμαι ολιγαρκής. Δεν έχω καμία εκτίμηση στο χρήμα. Πέρασαν πολλά λεφτά απ' τα χέρια μου και ποτέ δεν είχα ούτε θα έχω. Οποιος βγάζει πιο πολλά χρήματα, κερνά. Αυτό είναι νόμος. Οταν κάποιος δεν μπορεί, το κάνεις εσύ στη θέση του. Δεν γίνεται να μπαίνει το χρήμα ανάμεσά μας».

- Αλλους, όμως, τους χωρίζει από «φίλους» και συνεκδότες...

«Τη δεκαετία του '80 άλλαξαν πολλά μαζί με την έλευση του ΠΑΣΟΚ. Ηρθαν η γκλαμουριά, η δικτατορία της εικόνας, τα ιν και άουτ του "Ταχυδρόμου", τα ξεφωνήματα. Βγήκε το "Κλικ" στο οποίο είχα διαβάσει πόσο βαρετή είναι η Φαραντούρη και πόσο "Μαμά γερνάω" είμαι εγώ... Τότε μπήκαν τα θεμέλια του σημερινού συστήματος, έπεσε ο σπόρος των καρπών που σήμερα θερίζουμε: παντελής έλλειψη ήθους, μέτρου και ουσίας στον δημόσιο βίο».

-Βλέπω ότι έχετε μια παμπάλαιη, ξύλινη τηλεόραση του '70. Παίζει;

«Οριακά... Δεν την ανοίγω. Ομως, στο χωριό, στο Πήλιο, έχω σούπερ ουάου τηλεόραση. Και δυστυχώς την ανοίγω για τα δελτία ειδήσεων. Και ο κίνδυνος καραδοκεί. Εχω πιάσει τον εαυτό μου να ψιλοβυθίζεται στην τηλεοπτική λασπούλα. Μιλάμε για τρομερό ναρκωτικό. Εχει αντικαταστήσει την αληθινή ζωή· δεν υπάρχεις αν δεν σ' έχει δείξει η τηλεόραση!».

-Τι ονειρεύεστε;

«Ονειρό μου ήταν να κάνω καμπαρέ. Σε κάποια τυχαία συζήτηση, ο Στέλιος Ράμφος με ρώτησε γιατί. Του απάντησα επειδή είναι χώρος απαγορευμένος κι αυτό με ιντριγκάρει καλλιτεχνικά. Οταν με ξαναρώτησε τι είναι το απαγορευμένο στις μέρες μας, αυθόρμητα απάντησα το αίσθημα. Σήμερα το μοναδικό όνειρό μου είναι ένα κοινόβιο μαζί με την οικογένειά μου».

-Και το Πήλιο;

«Στο Πήλιο γειώνομαι. Με φόρμα, ξυπόλητη, ξεχτένιστη, μαγειρεύω και ποτίζω. Από πέρσι με τις φωτιές πήρα κι άλλο ρόλο. Εγινα αντιπρόεδρος στον εθελοντικό φορέα που φτιάξαμε για την αντιμετώπιση των πυρκαγιών. Το καλοκαίρι έκανα βάρδιες και με κορόιδευαν στο χωριό. Σκασίλα μου. Εγώ πιστεύω ότι η πιο σοβαρή αριστερή πρόταση σήμερα έρχεται από την οικολογία».

-Είστε αισιόδοξη;

«Σκάνδαλα και συμφορές πάντα συνέβαιναν. Το καινούριο είναι ότι σήμερα τα θεωρούμε φυσικά και αναμενόμενα. Αυτός είναι ο βόθρος. Αλλά το σκατό γίνεται και μια ωραία κοπριά για το μέλλον. Θα ανθίσουν μέσα σ' αυτήν καλά πράγματα, άσχετα αν δεν μας συμπεριλαμβάνουν».
 


Staff online

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Threads
177.154
Μηνύματα
3.072.300
Members
38.663
Νεότερο μέλος
kyrios_nikos
Top