Βιβλία


wizzy

Music is our friend!


-ο κύβος ερρίφθη , το εικονιζόμενο θα με συντροφεύσει στις διακοπές μου ( από Ελληνική μετάφραση ) . . . το έχει διαβάσει κάποιος ; . . . άλλες γνώσεις , φήμες κλπ ;
Ξέρεις ότι είναι μέρος τριλογίας, σωστά;:) (είναι το 1ο βιβλίο)
 

Mr Spock

demokratischer - sektor
Ξέρεις ότι είναι μέρος τριλογίας, σωστά;:) (είναι το 1ο βιβλίο)
- το ξέρω και μου αρέσει αυτό . . . 1.500 σελίδες περίπου μαζί με τα 2034 & 2035
[DOUBLEPOST=1563876096][/DOUBLEPOST]
Κλειστοφοβικό και δυστοπικό ωστόσο με ατελείωτο σασπενς μεχρι την τελευταία στιγμή. Πιστεύω θα σ'αρεσει. Θα πρότεινα να πάρεις και κανένα εξτραδάκι γιατι αμα κολλήσεις με το συγκεκριμένο θα το τελειώσεις σε 2 μέρες
- με το κάτωθι είχα περάσει ευχάριστα . . . που επίσης έχει πολύ δράση στο μετρό της Μόσχας . . .




. . . Η πόλη είναι θαμμένη στο χιόνι, αλλά κάτω από την επιφάνεια το πολυδαίδαλο Μετρό συνεχίζει κανονικά τη λειτουργία του. Εκεί, σ' έναν από τους σταθμούς του τελευταίου νυχτερινού δρομολόγιου, οι επιβάτες βλέπουν το φάντασμα του Ιωσήφ Στάλιν...
 
Last edited:



wizzy

Music is our friend!
@abcd: Χρήσιμο link! :thumbsup:

Στα της ανάγνωσης τώρα:

Πρόσφατα, ολοκλήρωσα την ανάγνωση δύο αυτοβιογραφιών. Η πρώτη ήταν των Rotting Christ με τίτλο "Non Serviam" (Εκδόσεις ΟΞΥ) κι η δεύτερη του Bruce Dickinson με τίτλο "What does this button do?" Απόλαυσα την ανάγνωση και των δύο!

Το πρώτο βιβλίο το έχω και στην αγγλική έκδοση, αλλά προτίμησα να το διαβάσω στην ελληνική έκδοση για έναν απλό λόγο: Το κείμενο στην αγγλική έκδοση δεν ήταν "justified" αλλά "left indent", σε αντίθεση με την ελληνική έκδοση που ήταν "justified". Και διερωτούμαι: Σοβαρά τώρα, εσύ κύριε εκδότη Cult Never Dies που ξοδεύεις τόσο χρόνο και χρήμα στη συγγραφή και σύνταξη του κειμένου, στη στοιχειοθεσία και στη μορφοποίηση του βιβλίου, στο εξώφυλλο, στην ετοιμασία της ειδικής/limited έκδοσης κτλ, δεν βρέθηκε ένας, ΕΝΑΣ, fucking εργαζόμενος, εν έτει 2019, που "πέρασε" πάνω από το κείμενο του βιβλίου να σκεφτεί να το κάνει justified; Δηλαδή, WTF και OMG και τρία LOL φίλε... Τέλοσπάντων...

Στα του βιβλίου: Ο κύριος αφηγητής είναι ο Σάκης, η "ψυχή" του συγκροτήματος με σημαντικές συνεισφορές από τον αδερφό του, τον Θέμη, τον Δημήτρη Πατσούρη (αρχικός μπασίστας του group), τον Γιώργο Ζαχαρόπουλο (Magus Wampyr Daoloth) και πολλούς άλλους. Είναι πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για όλους τους fans του συγκροτήματος, καθώς επιτρέπει στον αναγνώστη να "μπει" τόσο "βαθιά" στα κατά καιρούς τεκτενόμενα στο συγκρότημα που - τουλάχιστον προσωπικά - θα νιώσει μέλος του συγκροτήματος! Τα κεφάλαια είναι μικρά σε έκταση, χωρίς "φρου-φρου κι αρώματα". Αντιθέτως, περιλαμβάνουν συγκεκριμένες ιστορίες από την πορεία του συγκροτήματος, χωρίς πλατιασμούς και περιττές πληροφορίες - μόνο ουσία! Σε κάποιες από τις ιστορίες που θα διαβάσει ο αναγνώστης, ενέχεται και το στοιχείο της έκπληξης καθώς υπάρχουν περιπτώσεις που η αλήθεια για κάποια γεγονότα αναδύθηκε τη στιγμή της προφορικής συνέντευξης/αφήγησης των συντελεστών/μελών του συγκροτήματος.;)

Πέραν των fans του συγκροτήματος, θα πρότεινα να το διαβάσουν κι αναγνώστες οποιασδήποτε ηλικίας οι οποίοι ονειρεύονται να βγάζουν τα προς το ζην παίζοντας μουσική είτε ως solo καλλιτέχνες είτε σε συγκρότημα - θα καταλάβουν ότι πρέπει να "ματώσουν" πολύ, πάρα πολύ, για να πετύχουν το στόχο τους.

Το δεύτερο βιβλίο, το διάβασα αμέσως μετά το πρώτο κι εκπλάγηκα ευχάριστα, όταν διαπίστωσα ότι ακολουθούσε σχεδόν το ίδιο μοτίβο τουλάχιστον όσον αφορά στην έκταση και στο περιεχόμενο των κεφαλαίων. Σύμπτωση μεν, αλλά ευχάριστη δε. Στα του βιβλίου: Ο Bruce επέλεξε να αφήσει εκτός τις πολλές λεπτομέρειες/ιστορίες εντός του συγκροτήματος των Iron Maiden και καλώς έκανε επειδή - θυμηθείτε! - το βιβλίο αφορά στη ζωή του κι όχι στη βιογραφία των Iron Maiden. Η γλώσσα είναι κατανοητή στον μέσο αναγνώστη (μέσος αναγνώστης, σε αυτή την περίπτωση, είναι αυτός που έχει τακτική επαφή με την αγγλική γλώσσα, έστω κι αραιή) κάτι που καθιστά την ανάγνωση εύκολη. Βεβαίως υπάρχουν άγνωστες λέξεις ή "αργκό" ορολογίες αλλά με μια γρήγορη έρευνα σε ένα λεξικό ή/και στο Google, λύνονται όλα τα τυχόν μικρά προβλήματα κατανόησης.

Η ροή του βιβλίου είναι πολύ καλή και τα όποια χρονικά "άλματα" δεν αφήνουν ανεξήγητα κενά, αλλά αντιθέτως, βοηθάνε την ιστορία να εξελιχθεί χωρίς να επιβαρύνει τον αναγνώστη με ιστορίες απλά για να "γεμίζουν" οι σελίδες. Μεταξύ άλλων, ο αναγνώστης θα γνωρίσει το πάθος του Bruce για τα αεροπλάνα, για την πορεία τους ως πιλότος (και τις περιπέτειές του!), την ενασχόλησή με τη ξιφασκία, την περιπέτεια της συναυλίας στο Σεράγεβο εν μέσω του εμφυλίου πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία και γενικά θα έρθει σε επαφή με έναν, ομολογουμένως, πολυδιάστατο άνθρωπο. Δεδομένων των υποχρεώσεων του με τους Iron Maiden, είναι αξιοσημείωτο - εάν όχι αξιοπερίεργο! - το πού βρίσκει τον χρόνο κι ασχολείται με τα μύρια όσα ασχολείται πέραν του να είναι ο τραγουδιστής στο - ίσως - μεγαλύτερο από πλευράς δημοφιλίας heavy metal συγκρότημα παγκοσμίως! Το μεγαλύτερο σε έκταση κεφάλαιο είναι το τελευταίο, στο οποίο ο Bruce περιγράφει τη μάχη του με τον καρκίνο κι έχει τον εύστοχο τίτλο "Fuck cancer". Go Bruce! :thumbsup:

Ένα κοινό σημείο των δύο βιβλίων είναι ότι και στα δύο αποφεύγεται η αναφορά σε πολύ προσωπικά θέματα των "πρωταγωνιστών". Κι αν στο πρώτο (βιογραφία συγκροτήματος) είναι, ας πούμε, "φυσιολογικό" διότι το αντικείμενο είναι η ζωή του συγκροτήματος, στο δεύτερο στο οποίο το αντικείμενο είναι η ζωή ενός ανθρώπου, μου προξένησε θετική εντύπωση ότι δεν έγινε καμία αναφορά σε γάμους/διαζύγια/παιδιά κτλ - κοινώς, δεν δόθηκε τροφή για σχόλια (=κουτσομπολιά). Συμπερασματικά, τα δύο αυτά βιβλία είναι ευανάγνωστα κι "ελαφριά" ως προς τη θεματολογία τους, χαρακτηριστικά που τα κάνουν ιδανικά αναγνώσματα για "χαλαρές" αναγνώσεις, εν μέσω θέρους.:)

Εύχομαι καλή ανάγνωση σε όλους!
 

Mr Spock

demokratischer - sektor
- ο τύπος ''δεν υπάρχει'' . . . κυνηγημένος υποτίθεται ὤν , γράφει ένα σωρό πληροφορίες για την δράση του . . . :thumbsdown:






- από το βιβλίο : . . .


«- Δύσκολα θα τη βγάλουμε καθαρή στο μέρος που μπλέξαμε, έχει σηκωθεί η αστυνομία στο πόδι, ετοιμάσου για πολλές συναντήσεις! Συμβούλεψα τον Λευτέρη.
Αντί απάντησης, έβαλε ένα CD των Ραμστάιν στην κονσόλα και το άνοιξε στο τέρμα.
- Σειρήνες αυτοί, Ραμστάιν εμείς! Μου λέει χαμογελώντας
».
 

wizzy

Music is our friend!
Τελείωσα πρόσφατα τα πρώτα δύο μέρη του έργου επικής φαντασίας του Markus Heitz "Οι Νάνοι", στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Helm (ο εκδοτικός οίκος Helm διέκοψε τη λειτουργία του το 2013).

Η υπόθεση, η πλοκή κι η εξέλιξη της ιστορίας είναι αρκετά καλή. Θα έλεγα ότι θα είναι μια σχετικά καλή εισαγωγή σε αυτό το είδος της λογοτεχνίας. Παρόλα αυτά, θα χαρακτήριζα τα βιβλία δυσανάγνωστα, διότι αδικούνται από την κάκιστη έκδοση. Εντόπισα πάρα πολλά γραμματικά και συνταντικά λάθη, τα οποία στο σύνολό τους με δυσκόλευαν, ως αναγνώστη, να διατηρήσω τη ροή των εξελίξεων στο μυαλό μου, καθώς έπρεπε να κάνω "παύση" για να αντιληφθώ τι πραγματικά ήθελε να πει ο συγγραφέας, το οποίο ήταν κάτι διαφορετικό από αυτό που διάβαζα. Δυστυχώς, το φαινόμενο εντοπίζεται και στα τέσσερα βιβλία (Οι Νάνοι Ι - βιβλίο 1, Οι Νάνοι Ι - βιβλίο 2, Οι Νάνοι ΙΙ - Πόλεμος, βιβλίο 1, Οι Νάνοι ΙΙ - Πόλεμος, βιβλίο 2). Υπήρξαν στιγμές που σκέφτηκα να παρατήσω το βιβλίο που διάβαζα και τελικά ολοκλήρωσα την τετραλογία καθαρά από πείσμα - επειδή δεν μου αρέσει να αφήνω βιβλίο στη μέση.

Απογοητεύτηκα. Κι είναι κρίμα, γιατί για να κερδίσει ο συγγραφέας το Γερμανικό Βραβείο Φανταστικής Λογοτεχνίας για αυτή τη σειρά, σημαίνει ότι υπάρχει ουσία στο όλο έργο, η οποία, δυστυχώς, δεν φάνηκε στην ελληνική έκδοση.
 


Staff online

Forum statistics

Threads
149.672
Μηνύματα
2.223.224
Members
34.018
Νεότερο μέλος
SHADOW2003
Top