Εδώ γελάμε

[Costas Coyias]

 

[TGD]

 

[nakata]

 

[Μελίδης Μιχάλης]

Πρώτα η ασφάλεια.

 

[NovaLacertae]

 

[Σταύρος Λαγκαδιανός]

Spoiler: Η ''πραγματική'' ιστορία της Τσικνοπέμπτης

...χρέος μας η γνώση...

«Το 338 π.Χ. ο Φίλιππος Β’ της Μακεδονίας κατήλθε εις Χαιρώνειαν της Βοιωτίας ίνα αντιμετωπίσει τας συνασπισμένας δυνάμεις Αθηναίων, Θηβαίων και των συμμάχων αυτών.»

Τα στρατεύματα του Φιλίππου στρατοπέδευσαν 13 χιλιόμετρα βόρεια της Λειβαδιάς, περιοχή ανέκαθεν φημισμένη για τα εξαιρετικά ψητά της. Ενόσω λοιπόν ανέμεναν αδρανείς τους σχηματισμούς των αντιπάλων, των οποίων ηγούντο οι στρατηγοί Χάρης και Λυσικλής, αποφάσισαν να πάρουν μια γεύση από τα ντόπια, ξακουστά αμνοερίφια. Για 3 μερόνυχτα σύσσωμο το στράτευμα έσφαζε, έγδερνε και έψηνε τα σφάγια πλάι σε τεράστιες φωτιές (δεν γνώριζαν τότε την χοληστερίνη). Οι περίφημες μακεδονικές σάρισες χρησίμευσαν ως υπερμεγέθεις σούβλες και όλοι μέσα σε κλίμα ευφορίας έτρωγαν εκλεκτούς μεζέδες και έπιναν την περίφημη ''γράπα'' Πέλλας.

Ήταν ημέρα Πέμπτη. Η ημέρα που έλαβε χώρα η Μάχη της Χαιρώνειας.

Είχε τόσο πολύ καπνό (ήταν ορατός και από την Πέλλα),που οι αντίπαλοι έχασαν τους Μακεδόνες από το οπτικό τους πεδίο. Εισήλθαν λοιπόν ανοργάνωτοι στο χώρο στρατοπέδευσης των Μακεδόνων, σίγουροι πως αυτοί είχαν αποχωρήσει χωρίς να δώσουν μάχη. Ο δεκαοχτάχρονος τότε Αλέξανδρος διέταξε την άμεση επίθεση. Όσα επακολούθησαν εις την Μάχην της Χαιρώνειας είναι λίγο-πολύ γνωστά.

Αναφέρεται πως κάποιοι Αθηναίοι οπλίτες αναμείχθηκαν σε φονικές διαμάχες με Μακεδόνες φαλαγγίτες για το αν τα σουβλάκια που βρέθηκαν αφάγωτα, θα έπρεπε στο εξής να αποκαλούνται σουβλάκια ή καλαμάκια.