- Μηνύματα
- 1.248
- Reaction score
- 1.373
Καμία στεναχώρια καμία αποθάρρυνση. Το 1ο VO2max που είχα ήταν 31 αλλά σε 1 μήνα πήγε 38. Είχα μόλις ξεκινήσει κανένα μήνα πριν ποδήλατο.Με αυτό που θα γράψω δεν θέλω σε καμία περίπτωση να σε στεναχωρήσω ή να σε αποθαρρύνω από αυτό που κάνεις.
Ωστόσο μπήκα στη διαδικασία να ψαχτώ για το πχιά ήταν η πρώτη τιμή που πήρα ως vo2max.
Είχα κάνα χρόνο που έκανα συστηματικά ποδήλατο, τότε δεν ήξερα και πολλά πράματα, ανέβαινα στο ποδήλατο και πήγαινα πέρα δώθε, ήμουν χοντρούλης και απέφευγα τα υψομετρικά, ήθελα να χάσω πρώτα κιλά και μετά να ζοριστώ, βασικά έβλεπα ανηφόρα και έκανα αναστροφή, δεν τις άντεχα ντίπ τις ανηφόρες, με κούραζαν και ξερνούσα τσιγάρα (τότε κάπνιζα).
Πέρασε ο καιρός, έκοψα το κάπνισμα και άρχισα να νιώθω καλύτερα πάνω στο ποδήλατο, εκεί ήταν που έκανα τη πρώτη μεγάλη ποδηλατική μ@λακία... Αποφάσισα να πάω Κόρινθο και να γυρίσω στο καπάκι, πχιο πριν ή μεγαλύτερη διαδρομή που είχα κάνει ήταν 50km, άσε αυτά τα χλμ ένιωθα ήταν τα όρια, παρόλα αυτά αποφάσισα να κάνω μονοκορδοσιά 150km.
Η αλήθεια είναι ότι πήγα φρεσκαδούρα Κόρινθο, φτάνοντας όμως άρχισε το χοντρό μου κορμί τη διαμαρτυρία, κάτι άρχισε να μου λέει ότι δεν θα κατάφερνα να επιστρέψω Αθήνα.
Έτσι ακριβώς έγινε, έφτασα με χίλια βάσανα 10km πριν το σπίτι, εκεί ήταν που παρέδωσα πνεύμα, ξάπλωσα σε ένα βενζινάδικο και δεν μπορούσα να σηκωθώ, έρχονταν ο κόζμος να βάλει βενζίνη και με ρωτούσαν αν ήμουν καλά, ούτε να τους απαντήσω δεν μπορούσα. Τελικά πήρα τηλ. να έρθουν να με μαζέψουν.
Περιττό να σε πω ότι έκανα δγιό μέρες να συνέλθω, ξάπλα στο καναπέ με μια κουβέρτα ήμαν και με έφερναν νερό και φαΐ...
Μολις συνήλθα, ξανά καβάλα στο ποδήλατο, τότε ήταν που είπα ότι τη επόμενη φορά που θα τολμήσω κάτι αντίστοιχο θα το κάνω στο μισό χρόνο, έκανα 140km σε 10 ώρες θυμάμαι.
Συνέχισα τη ποδηλασία, αρκετό καιρό αργότερα αποφάσισα να ξανά κάνω το ίδιο, θυμάμαι ότι μείωσα αρκετά τους χρόνους, δεν θυμάμαι πόσο, πάντως κάτω από 8 ώρες, το σημαντικό ότι επέστρεψα έως το σπίτι, χωρίς να χρειαστεί να έρθουν να με μαζέψουν. Εκεί ήταν που αναθάρρησα και πήρα το πρώτο μου βατόμετρο και ξεκίνησα τη καταγραφή παίρνοντας τα πρώτα νούμερα ως τιμές φυσικής κατάστασης, έκατσα και το έψαξα εψές για να τα εντοπίσω.
Λοιπόν, το πρώτο vo2max ήταν 50 και πολύ γρήγορα ξεκίνησε να ανεβαίνει, εκεί ήταν που άρχισα να το βλέπω πχιό σοβαρά το άθλημα, κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα και κάπως έτσι έφτασα έως εδώ.
Όλα είναι στο μυαλό εντέλει, με ένα κακορυθμισμένο ποδήλατο πήγα, ρόδα τσάντα και κοπάνα στη Κόρινθο και γύρισα σε 10 ώρες ψόφιος, πλέον έχω ρεκόρ τα 105km σε 02:35 ώρες με 1000 υψομετρικά.
Η καλή δλειά συνεχίζεται!!
Δεν είναι τα νούμερα που με ενδιαφέρουν αλλά αποτελούν δείκτες για κάποια πράγματα. Οι αποστάσεις έχουν πολλαπλασιαστεί αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς η ημέρα έχει 24 ώρες και υπάρχουν και άλλες σημαντικές υποχρεώσεις. Σιγά σιγά μαθαίνω κάποια πράγματα όπως και πώς αντιδρά το σώμα μου στην κόπωση και τι χρειάζεται μετά.


