Costas Coyias
Επίτιμο μέλος
- Μηνύματα
- 26.278
- Reaction score
- 23.686
Αγαπητοί μου εν τη Οberenendeland συμπολίτες, μιας κι έγινε η αρχή, σας παρουσιάζω με υπερηφάνεια τη συνέχεια αυτού του καταπληκτικού φιλμ γκραν γκινιόλ. Αντιπροχτές με έστειλε ένα παιδί ένα πμ-τέτοιο, σχετικό κι αυτό με καλώδια, κι επειδή το θέμα ίσως έχει κομμάτι ευρύτερο ενδιαφέρον να πούμε, το έκανα σενάριο. Για ρίχτε βλέφαρο τί ρωτάει...
Κώστα, καλησπέρα. (Εδώ ψιλοπρόδωσα το ποιος είναι, αφού μου το έστειλε απόγευμα)...
Θα ήθελα να με βοηθήσεις στην κατανόηση της προτροπής από τους απανταχού πωλητές καλωδίων ηχείων ως προς το ίσο μήκος που πρέπει να έχει το ζεύγος που θα συνδέσει τα ηχεία με τον ενισχυτή.
Εξ όσον γνωρίζω, η ταχύτητα του ήχου είναι 343.2 μέτρα/δευτερόλεπτο. Υπάρχει περίπτωση το ανθρώπινο αυτί να καταλάβει διαφορά (χρονική) στην μετάδοση του ηχητικού σήματος από τον ενισχυτή στα ηχεία αν για παράδειγμα το ένα συνδεθεί με καλώδιο 3 μέτρων και το άλλο με καλώδιο 10 μέτρων (τα μήκη των καλωδίων είναι τυχαία);
Οι γνώσεις μου στην ηλεκτρολογία και στη φυσική είναι ελάχιστες, οπότε δεν μπορώ να ξέρω αν για παράδειγμα η αγωγιμότητα ή η αντίσταση ενός καλωδίου επηρεάζεται από το μήκος του και - εν ολοίγις - δεν καταλαβαίνω αν αυτά τα δύο χαρακτηριστικά επηρεάζουν την ταχύτητα μετάδοσης του ηχητικού σήματος.
Δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο σου, οπότε μπορείς να μου απαντήσεις όποτε έχεις χρόνο.
Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Βονιφάτιος Χαϊφιντελόπουλος
Αφού έκατσα και το σκέφτηκα καλά, έφαγα καναδυό βερύκοκα (πενιχρή η συγκομιδή εφέτο, τί να κάνουμε) και ήπχια και καναδυό καφέδες να έρθω στα ίσα μου, σπεύδω να του απαντήσω.
Πονεμένο μου παιδί,
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κατ' αρχάς, δεν τίθεται θέμα χρονικής διαφοράς λόγω μήκους. Αυτά είναι αστεία πράγματα, για διαφορά 2 μέτρων με την ταχύτητα της ηλεκτρικής ενέργειας (όχι των ηλεκτρονίων που λένε διάφοροι, της ενέργειας) να είναι μέσα από το καλώδιο της τάξης του 97% της ταχύτητας του ήχου. Βέβαια, εδώ υπάρχει ένα θέμα! To παραπάνω ισχύει για φυσιολογικούς και υγιείς ανθρώπους, όχι για χαϊεντάδες. Υπάρχει συγκεκριμένος επιστημονικός λόγος για τον οποίον συμβαίνει αυτό, καθ’ όσον ο φυσιολογικός άνθρωπος ακούει αυτό που αντιλαμβάνεται, ενώ ο χαϊεντάς αυτό που θέλει. Δεν μπορώ να στο εξηγήσω περεταίρω αυτό το πράγμα, καθ’ όσον δεν είμαι ούτε της ιατρικής, ούτε του ψυχολογικού, εγώ πήγαινα για καμάκι στο αρχαιολογικό, τη Φου-Μου-Σου και τη Νομική. Τι να κάνω τώρα, έσφαλα, έγινε και δεν ξεγίνεται. Πάμε παρακάτω…
Τελικά, η απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση είναι η συνήθης και πλέον επιστημονική (και επομένως καθόλου χάι εντ):
Εξαρτάται.
Εάν η ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνουν τα ηχεία προήρχετο από συνεχές ρεύμα, τότε δεν θα υπήρχε θέμα, καθώς η ανισομέρεια μήκους ανά κανάλι δεν θα είχε νόημα λόγω διαφοράς κάποιου κλάσματος του Ωμ. Και όσον αφορά το συνεχές ρεύμα, ένα καλώδιο, γενικά ένας αγωγός εμφανίζει μόνον αντίσταση. Όμως, τα ηχεία καταναλώνουν εναλλασσόμενο ρεύμα, και μάλιστα μεταβλητής τάσης, και κυρίως μεταβλητής συχνότητας – κι αυτό το τελευταίο είναι που μας ενδιαφέρει εδώ: Η συχνότητα. Σ’ αυτήν την περίπτωση, όλα τα καλώδια εμφανίζουν μεν αντίσταση, η οποία όμως συνήθως ονομάζεται εμπέδηση, καθ’ όσον μεταβάλλεται σε συνάρτηση με τη συχνότητα. Η ουσία αυτού του γεγονότος είναι πως, αν ένα καλώδιο είναι κατά κύριο λόγο χωρητικό, δηλαδή συμπεριφέρεται σαν να είναι συνδεδεμένος ένας πυκνωτής σε σειρά με το ηχείο, τότε αποκόπτει χαμηλές συχνότητες, δηλαδή η αντίστασή του αυξάνεται όσο μειώνεται η συχνότητα. Το αντίθετο συμβαίνει αν το καλώδιο είναι επαγωγικό. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, το καλώδιο αλλοιώνει την απόκριση συχνότητας, ίσως αρκετά, ώστε να εισάγει ακουστή διαφορά εν συγκρίσει προς κάποιο άλλο, πιο ουδέτερο, ίσως ανεπαίσθητα, οπότε η αλλοίωσή του δεν είναι ακουστή, τουλάχιστον από άτομο που δεν είναι εκπαιδευμένο. Και φυσικά, ως ουδέτερο εννοείται εκείνο το καλώδιο, του οποίο το μιγαδικό τμήμα της αντίστασής του είναι πολύ μικρό, οπότε εισάγει αμελητέες αλλοιώσεις μέσα στο ακουστικό φάσμα.
Το ζουμί στην υπόθεση είναι πως το μιγαδικό μέρος της αντίστασης του καλωδίου είναι ανάλογο του μήκους του. Επομένως, η σημασία της ανισομέρειας των καλωδίων των δύο κυρίως ηχείων εξαρτάται από το πόσο επαγωγικά ή χωρητικά είναι, δηλαδή πόσο μεγάλη αλλοίωση εισάγουν μέσα στο ακουστικό φάσμα. (Δεν μας ενδιαφέρουν οι υψηλότερες συχνότητες). Αν είναι κοντά στο ουδέτερο, τότε, ακόμη κι αν το ένα είναι μήκους διπλασίου του άλλου, δεν πειράζει, καθώς το «μακρύ» δεν αλλοιώνει ακουστά τον ήχο, δίνοντας έτσι συναφές άκουσμα. Αν όμως το καλώδιο είναι σημαντικά χωρητικό ή επαγωγικό, τότε αυτό με το διπλάσιο μήκος θα επιφέρει ακουστή αλλοίωση στο κανάλι του, πράγμα εύκολα εντοπίσιμο, αν ακούς κάποιο ανάλογο πρόγραμμα, ας πούμε πλούσιο σε υψηλές συχνότητες. π.χ. πιατίνια και στα δύο κανάλια. Αν όμως ακούς πιάνο, τότε δύσκολα εντοπίζεις διαφορά. Έτσι, για να έχει κανείς το κεφάλι του ήσυχο, χρησιμοποιεί ισομήκη καλώδια, ώστε οι όποιες αλλοιώσεις αυτά εισάγουν, να είναι όμοιες στα δύο κανάλια, δίνοντας έτσι συναφές άκουσμα. Μάλιστα, αυτές οι διαφορές διογκώνονται όσο η αντίσταση εξόδου του ενισχυτή πλησιάζει την αντίσταση εισόδου του ηχείου, άρα είναι πιο εύκολα ακουστές με 4ωμα ηχεία οδηγούμενα από λαμπάτο ενισχυτή.
Σημείωση: Αντιθέτως προς ό,τι λογικά θα ανέμενε κάποιος, όσο πιο ακριβό είναι ένα καλώδιο, τόσο πιο έντονα χωρητικό ή επαγωγικό θα είναι, καθώς είναι επίτηδες φτιαγμένο έτσι, ώστε να εισάγει «διαφορές» σε σχέση με κάποιο άλλο, κάτι που δίνει την εντύπωση στον ανυποψίαστο πελάτη, δηλαδή στην υποψήφια προς άρμεγμα αγελάδα, ότι είναι χρήσιμο. Διότι, αν δεν κάνει διαφορές, τι σκ@τά χρήσιμο είναι και κάνει τόσα λεφτά; Από την άλλη μεριά, σκέφτεται η χαζοαγελάδα, αν ένα καλώδιο «δεν κάνει διαφορές», γιατί να το πάρω; Να κάθομαι και να το βλέπω; Και δε βλέπω καλύτερα το ακριβό καλώδιο, που είναι και πιο μουράτο, περασμένα μέσα σε γυαλιστερή φούξια κάλτσα;
Ο χαϊεντάς δεν ακούει μουσική σαν άνθρωπος, ψάχνει να ακούει διαφορές «στο σύστημά του». Όλη αυτή η ιστορία με τα ακριβά καβλώδια μπορεί να παραβληθεί με τον ταλαίπωρο χαϊφιντελά, που είναι στους πρόποδες του βουνού, και θέλει να ανέβει στην κορυφή, μόνο που το βουνό έχει δύο κορυφές, καθεμιά στα 20000 μέτρα (κατά το 20000Hz). Η μια απ’ αυτές είναι μόνιμα στην ξαστεριά, ενώ η άλλη είναι χαμένη μέσα στα σύννεφα. Και η πλάκα είναι πως αν πληρώσει τον οδηγό του βουνού για να τον ανεβάσει στην κορφή, αυτός ο χαμένος ζητάει ένα σωρό λεφτά, και τον ανεβάζει πάντα στη συννεφιασμένη κορφή, και με τα πόδια, και του βγαίνει και η Παναγία στον ποδαρόδρομο. Βέβαια, μπορεί μόνος του να πάρει το δρόμο με τα πόδια στην άλλη, την ξάστερη κορφή, οπότε συμβαίνει το εξής σκηνικό.
Φτάνει ο δόλιος ο χαϊφιντελάς στην κορφή με τα χίλια ζόρια και λαχανιασμένος, και εκεί βλέπει έναν τύπο ονόματι Ear, να τον ρωτάει:
- Γειά σου φιλάρα! Πώς ήρθες εδώ πάνω ρε;
- Πουφ – πουφ!, γειά σας κι εσάς. Ήρθα με τα πόδια, αλλά άξιζε τον κόπο. Αλλά μου βγήκε η Παναγία. Πω πω ανηφόρα!
- Χα χα, εγώ πλήρωσα δυό ευρουλάκια εισιτήριο και ήρθα με το τελεφερίκ!
Και κάτι τελευταίο. Το όλο θέμα αναμένεται κάποια στιγμή να γίνει γνωστό στη διεθνή βιβλιογραφία με τον όρο Κριχάθεσις, από το The Chris Hatzistamou Hypothesis. Μέχρι στιγμής υπάρχουν προβλήματα στην αποδοχή της, καθώς στο abstract περιέχει τη φράση «Hey fella, get rid of that bloody roll-off, will ya?», που είναι πολύ λαϊκή για τους κύκλους του χάι εντ. Μπου χα χα!
Κώστα, καλησπέρα. (Εδώ ψιλοπρόδωσα το ποιος είναι, αφού μου το έστειλε απόγευμα)...
Θα ήθελα να με βοηθήσεις στην κατανόηση της προτροπής από τους απανταχού πωλητές καλωδίων ηχείων ως προς το ίσο μήκος που πρέπει να έχει το ζεύγος που θα συνδέσει τα ηχεία με τον ενισχυτή.
Εξ όσον γνωρίζω, η ταχύτητα του ήχου είναι 343.2 μέτρα/δευτερόλεπτο. Υπάρχει περίπτωση το ανθρώπινο αυτί να καταλάβει διαφορά (χρονική) στην μετάδοση του ηχητικού σήματος από τον ενισχυτή στα ηχεία αν για παράδειγμα το ένα συνδεθεί με καλώδιο 3 μέτρων και το άλλο με καλώδιο 10 μέτρων (τα μήκη των καλωδίων είναι τυχαία);
Οι γνώσεις μου στην ηλεκτρολογία και στη φυσική είναι ελάχιστες, οπότε δεν μπορώ να ξέρω αν για παράδειγμα η αγωγιμότητα ή η αντίσταση ενός καλωδίου επηρεάζεται από το μήκος του και - εν ολοίγις - δεν καταλαβαίνω αν αυτά τα δύο χαρακτηριστικά επηρεάζουν την ταχύτητα μετάδοσης του ηχητικού σήματος.
Δεν θέλω να καταχραστώ τον χρόνο σου, οπότε μπορείς να μου απαντήσεις όποτε έχεις χρόνο.
Σε ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Βονιφάτιος Χαϊφιντελόπουλος
Αφού έκατσα και το σκέφτηκα καλά, έφαγα καναδυό βερύκοκα (πενιχρή η συγκομιδή εφέτο, τί να κάνουμε) και ήπχια και καναδυό καφέδες να έρθω στα ίσα μου, σπεύδω να του απαντήσω.
Πονεμένο μου παιδί,
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κατ' αρχάς, δεν τίθεται θέμα χρονικής διαφοράς λόγω μήκους. Αυτά είναι αστεία πράγματα, για διαφορά 2 μέτρων με την ταχύτητα της ηλεκτρικής ενέργειας (όχι των ηλεκτρονίων που λένε διάφοροι, της ενέργειας) να είναι μέσα από το καλώδιο της τάξης του 97% της ταχύτητας του ήχου. Βέβαια, εδώ υπάρχει ένα θέμα! To παραπάνω ισχύει για φυσιολογικούς και υγιείς ανθρώπους, όχι για χαϊεντάδες. Υπάρχει συγκεκριμένος επιστημονικός λόγος για τον οποίον συμβαίνει αυτό, καθ’ όσον ο φυσιολογικός άνθρωπος ακούει αυτό που αντιλαμβάνεται, ενώ ο χαϊεντάς αυτό που θέλει. Δεν μπορώ να στο εξηγήσω περεταίρω αυτό το πράγμα, καθ’ όσον δεν είμαι ούτε της ιατρικής, ούτε του ψυχολογικού, εγώ πήγαινα για καμάκι στο αρχαιολογικό, τη Φου-Μου-Σου και τη Νομική. Τι να κάνω τώρα, έσφαλα, έγινε και δεν ξεγίνεται. Πάμε παρακάτω…
Τελικά, η απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση είναι η συνήθης και πλέον επιστημονική (και επομένως καθόλου χάι εντ):
Εξαρτάται.
Εάν η ηλεκτρική ενέργεια που καταναλώνουν τα ηχεία προήρχετο από συνεχές ρεύμα, τότε δεν θα υπήρχε θέμα, καθώς η ανισομέρεια μήκους ανά κανάλι δεν θα είχε νόημα λόγω διαφοράς κάποιου κλάσματος του Ωμ. Και όσον αφορά το συνεχές ρεύμα, ένα καλώδιο, γενικά ένας αγωγός εμφανίζει μόνον αντίσταση. Όμως, τα ηχεία καταναλώνουν εναλλασσόμενο ρεύμα, και μάλιστα μεταβλητής τάσης, και κυρίως μεταβλητής συχνότητας – κι αυτό το τελευταίο είναι που μας ενδιαφέρει εδώ: Η συχνότητα. Σ’ αυτήν την περίπτωση, όλα τα καλώδια εμφανίζουν μεν αντίσταση, η οποία όμως συνήθως ονομάζεται εμπέδηση, καθ’ όσον μεταβάλλεται σε συνάρτηση με τη συχνότητα. Η ουσία αυτού του γεγονότος είναι πως, αν ένα καλώδιο είναι κατά κύριο λόγο χωρητικό, δηλαδή συμπεριφέρεται σαν να είναι συνδεδεμένος ένας πυκνωτής σε σειρά με το ηχείο, τότε αποκόπτει χαμηλές συχνότητες, δηλαδή η αντίστασή του αυξάνεται όσο μειώνεται η συχνότητα. Το αντίθετο συμβαίνει αν το καλώδιο είναι επαγωγικό. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, το καλώδιο αλλοιώνει την απόκριση συχνότητας, ίσως αρκετά, ώστε να εισάγει ακουστή διαφορά εν συγκρίσει προς κάποιο άλλο, πιο ουδέτερο, ίσως ανεπαίσθητα, οπότε η αλλοίωσή του δεν είναι ακουστή, τουλάχιστον από άτομο που δεν είναι εκπαιδευμένο. Και φυσικά, ως ουδέτερο εννοείται εκείνο το καλώδιο, του οποίο το μιγαδικό τμήμα της αντίστασής του είναι πολύ μικρό, οπότε εισάγει αμελητέες αλλοιώσεις μέσα στο ακουστικό φάσμα.
Το ζουμί στην υπόθεση είναι πως το μιγαδικό μέρος της αντίστασης του καλωδίου είναι ανάλογο του μήκους του. Επομένως, η σημασία της ανισομέρειας των καλωδίων των δύο κυρίως ηχείων εξαρτάται από το πόσο επαγωγικά ή χωρητικά είναι, δηλαδή πόσο μεγάλη αλλοίωση εισάγουν μέσα στο ακουστικό φάσμα. (Δεν μας ενδιαφέρουν οι υψηλότερες συχνότητες). Αν είναι κοντά στο ουδέτερο, τότε, ακόμη κι αν το ένα είναι μήκους διπλασίου του άλλου, δεν πειράζει, καθώς το «μακρύ» δεν αλλοιώνει ακουστά τον ήχο, δίνοντας έτσι συναφές άκουσμα. Αν όμως το καλώδιο είναι σημαντικά χωρητικό ή επαγωγικό, τότε αυτό με το διπλάσιο μήκος θα επιφέρει ακουστή αλλοίωση στο κανάλι του, πράγμα εύκολα εντοπίσιμο, αν ακούς κάποιο ανάλογο πρόγραμμα, ας πούμε πλούσιο σε υψηλές συχνότητες. π.χ. πιατίνια και στα δύο κανάλια. Αν όμως ακούς πιάνο, τότε δύσκολα εντοπίζεις διαφορά. Έτσι, για να έχει κανείς το κεφάλι του ήσυχο, χρησιμοποιεί ισομήκη καλώδια, ώστε οι όποιες αλλοιώσεις αυτά εισάγουν, να είναι όμοιες στα δύο κανάλια, δίνοντας έτσι συναφές άκουσμα. Μάλιστα, αυτές οι διαφορές διογκώνονται όσο η αντίσταση εξόδου του ενισχυτή πλησιάζει την αντίσταση εισόδου του ηχείου, άρα είναι πιο εύκολα ακουστές με 4ωμα ηχεία οδηγούμενα από λαμπάτο ενισχυτή.
Σημείωση: Αντιθέτως προς ό,τι λογικά θα ανέμενε κάποιος, όσο πιο ακριβό είναι ένα καλώδιο, τόσο πιο έντονα χωρητικό ή επαγωγικό θα είναι, καθώς είναι επίτηδες φτιαγμένο έτσι, ώστε να εισάγει «διαφορές» σε σχέση με κάποιο άλλο, κάτι που δίνει την εντύπωση στον ανυποψίαστο πελάτη, δηλαδή στην υποψήφια προς άρμεγμα αγελάδα, ότι είναι χρήσιμο. Διότι, αν δεν κάνει διαφορές, τι σκ@τά χρήσιμο είναι και κάνει τόσα λεφτά; Από την άλλη μεριά, σκέφτεται η χαζοαγελάδα, αν ένα καλώδιο «δεν κάνει διαφορές», γιατί να το πάρω; Να κάθομαι και να το βλέπω; Και δε βλέπω καλύτερα το ακριβό καλώδιο, που είναι και πιο μουράτο, περασμένα μέσα σε γυαλιστερή φούξια κάλτσα;
Ο χαϊεντάς δεν ακούει μουσική σαν άνθρωπος, ψάχνει να ακούει διαφορές «στο σύστημά του». Όλη αυτή η ιστορία με τα ακριβά καβλώδια μπορεί να παραβληθεί με τον ταλαίπωρο χαϊφιντελά, που είναι στους πρόποδες του βουνού, και θέλει να ανέβει στην κορυφή, μόνο που το βουνό έχει δύο κορυφές, καθεμιά στα 20000 μέτρα (κατά το 20000Hz). Η μια απ’ αυτές είναι μόνιμα στην ξαστεριά, ενώ η άλλη είναι χαμένη μέσα στα σύννεφα. Και η πλάκα είναι πως αν πληρώσει τον οδηγό του βουνού για να τον ανεβάσει στην κορφή, αυτός ο χαμένος ζητάει ένα σωρό λεφτά, και τον ανεβάζει πάντα στη συννεφιασμένη κορφή, και με τα πόδια, και του βγαίνει και η Παναγία στον ποδαρόδρομο. Βέβαια, μπορεί μόνος του να πάρει το δρόμο με τα πόδια στην άλλη, την ξάστερη κορφή, οπότε συμβαίνει το εξής σκηνικό.
Φτάνει ο δόλιος ο χαϊφιντελάς στην κορφή με τα χίλια ζόρια και λαχανιασμένος, και εκεί βλέπει έναν τύπο ονόματι Ear, να τον ρωτάει:
- Γειά σου φιλάρα! Πώς ήρθες εδώ πάνω ρε;
- Πουφ – πουφ!, γειά σας κι εσάς. Ήρθα με τα πόδια, αλλά άξιζε τον κόπο. Αλλά μου βγήκε η Παναγία. Πω πω ανηφόρα!
- Χα χα, εγώ πλήρωσα δυό ευρουλάκια εισιτήριο και ήρθα με το τελεφερίκ!
Και κάτι τελευταίο. Το όλο θέμα αναμένεται κάποια στιγμή να γίνει γνωστό στη διεθνή βιβλιογραφία με τον όρο Κριχάθεσις, από το The Chris Hatzistamou Hypothesis. Μέχρι στιγμής υπάρχουν προβλήματα στην αποδοχή της, καθώς στο abstract περιέχει τη φράση «Hey fella, get rid of that bloody roll-off, will ya?», που είναι πολύ λαϊκή για τους κύκλους του χάι εντ. Μπου χα χα!
612
