Γεννητούρια

[mipi]

φαντοζομαι ηδη τον Μαικ να αναβει καρβουνα και τη φαμιλια διπλα παρεταγμενη να τον κοιτουν επιμονα χαχαχαχααααα!!!! Ασε που μπορει να αναλαβουν και χρεη βοηθου αχχαχααχαααα

Χαχαχαχα, Η φωτό!

 

[Μελίδης Μιχάλης]

Λοιπόν, τα μικρά είναι ήδη 2 μηνών και ζωήρεψαν αρκετά, κάνουν ζωή και κότα που λέμε.
Φαΐ, παιχνίδια, ξάπλες, ούτε άγχος, ούτε εφορία, ούτε ανεργία, όλα μια χαρά.
Η ταράτσα έγινε ο παιδότοπός τους.
Πάρτε κι ένα μικρό βιντεάκι που τράβηξα με το κινητό μου.

 

[Μελίδης Μιχάλης]

Άντε κι άλλο ένα.

 

[tigergreg]

ETΣΙ!!

Ο ΜΗΝΑΣ ΕΧΕΙ ΕΝΝΙΑ.......

 

[OPTIMIST]

Πολυ χαριτωμενα !

 

[Αστέριος Σαμολαδόπουλος]

Το πορτοκαλί ειναι πολυ ζωντόβολο!!!

 

[tigergreg]

ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΑΝΤΡΑΣ ΑΠΟ ΤΩΡΑ......

 

[Μελίδης Μιχάλης]

Θηλυκό είναι όμως!!

 

[Αστέριος Σαμολαδόπουλος]

XAXAXA αλανιάρα!! και το καημενουλι θα το αφηνε η μαμα

 

[mipi]

Να κάνω ένα ξέθαμα...(βρε πως πέρασε ένας χρόνος)

Γεννήσαμε. Πέντε. Δεχόμαστε συγχαρητήρια. Ο/Οι πατεράδες ακόμη δεν φάνηκαν αλλά δεν πειράζει.
Φωτογραφίες από τη σουίτα της μαιευτικής:

 

[Petros_Dalipis]

Κι εμάς μια αδέσποτη που ταΐζουμε από χρόνια, έκανε 5 πριν μια εβδομάδα. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι είναι πολλά τα 5. Όλο πίνουν γάλα και σπρώχνει το ένα το άλλο για μια θέση.

 

[Gojakla]

Να κάνω ένα ξέθαμα...(βρε πως πέρασε ένας χρόνος)

Γεννήσαμε. Πέντε. Δεχόμαστε συγχαρητήρια. Ο/Οι πατεράδες ακόμη δεν φάνηκαν αλλά δεν πειράζει.
Φωτογραφίες από τη σουίτα της μαιευτικής:

View attachment 45654 View attachment 45652 View attachment 45653

Μαγεία...

 

[mipi]

Είχε εξαφανιστεί τη περασμένη βδομάδα. Έλειπε 3 μέρες. Άμα γύρισε το Σάββατο για φαγητό ήταν ξεφούσκωτη. Της έβαλα να φάει. Μετά άρχισε να ανεβαίνει ψηλά στις κούτες στο υπόγειο νιαουρίζοντας. Έψαχνε κατάλληλο μέρος να τα κουβαλήσει. Την έβγαλα έξω και έφυγε βιαστικά. Από πίσω της εγώ τρέχοντας μη τη χάσω με μια ομπρέλα μες τη βροχή. Πηδούσε μαντρότοιχους και μέσα από χωράφια έφτασε σε ένα εγκαταλειμμένο μισογκρεμισμένο παλιόσπιτο καμιά 80αριά μέτρα μακριά από το σπίτι μας. Μπήκε κάτω από τη στέγη του πηδώντας από διπλανή ταράτσα.

Μπήκα μες το σπίτι (ανοιχτές διαλυμένες πόρτες, κυριολεκτικά αχούρι) και φωνάζοντάς της νιαούρισε πάνω από τη ξύλινη οροφή. Άκουσα και νιαουρίσματα.

Γύρισα σπίτι, πήρα τη μεγάλη αλουμινένια σκάλα και την κόρη μου κάτω απ' την ομπρέλα με μια χαρτόκουτα. Ανέβηκα μέσα στη στέγη και την είδα σε μια άκρη στα σκοτεινά με τα μικρά...

Είναι εντυπωσιακό το ένστικτο της γάτας να γεννήσει σε όσο το δυνατόν πιο απλησίαστο μέρος μακριά από ανθρώπους και αρσενικούς γάτους.


Τώρα είναι ευτυχισμένη στην ασφάλεια του γνώριμού της υπογείου. Το ίδιο χαρούμενη και η κόρη μου.

 

[mipi]

Κι εμάς μια αδέσποτη που ταΐζουμε από χρόνια, έκανε 5 πριν μια εβδομάδα. Αυτό που παρατήρησα είναι ότι είναι πολλά τα 5. Όλο πίνουν γάλα και σπρώχνει το ένα το άλλο για μια θέση.

Ναι, όσο μεγαλώνουν τόσο ζορίζουν τη μάνα τους. Άμα βγουν από το καλάθι αρχίζουν τις διαβολιές.

 

[Petros_Dalipis]

Ναι το ξέρω. Είχαμε πρόπερσι πάλι 3 μικρά και μόλις άρχισαν να βγαίνουν άρχισαν τις διαολιές. Αλλά με 5 θα είναι χειρότερα.

 

[mipi]

Πράγματι άρχισαν να βγαίνουν και οι διαολιές πάνε σύννεφο!

 

[mipi]

Χάϊλ Χίτλερ!

 

[Μελίδης Μιχάλης]

Να τα χαίρεστε τα κουκλιά!
Κανενός μήνα θα είναι ε;

 

[mipi]

και (πολύ λίγες) ήρεμες στιγμές

 

[mipi]

Να τα χαίρεστε τα κουκλιά!
Κανενός μήνα θα είναι ε;

Ακριβώς! Ενός μήνα ακριβώς. Μπράβο.