- Μηνύματα
- 60.403
- Reaction score
- 147.115
Απάντηση: Re: Anthem Statement M1 Mono Amplifier
ο "κάθε ακροατής" είναι ένας άσχετος που απλά ξοδεύει λίγα ή πολλά ή πάρα πολλά λεφτά σε ένα χάλια χώρο κι έχει άποψη.
ο ρόλος του ενισχυτή είναι να ενισχύει το σήμα χωρίς να το πηδάει στην παραμόρφωση.
τα υπόλοιπα, είναι μεταξωτές κορδέλες, και ξέρεις, τις μεταξωτές κορδέλες και τα μεταξωτά βρακιά τα φτιάχνουν για μεταξωτούς κώλους, τους οποίους κατά βάση τους "πιάνουν", και τους "χουφτώνουν" κι ακούν κι "ευχαριστώ".
εγώ, ευχαριστώ δε θα πάρω. Πήρα παλιότερα, χόρτασα. νεξτ...
όσο για τα άκρα του φάσματος, ναι, έτσι είναι. επαναλαμβάνω: οι ολίγες εξαιρέσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Γενικά μιλώντας, είναι αδύνατο ένας ενισχυτής λυχνίας να έχει πολύ χαμηλή αντίσταση εξόδου, όχι όπως ένας σόλιντ, οπότε το ντάμπινγκ φάκτορ θα είναι μικρό και το μπασο πχ θα είναι πλαδαρό. Γι'αυτό ταιριάζουν υπερελεγχόμενα ηχεία, με σφιχτή ανάρτηση και περιορισμένη απόκριση, όπως οι κόρνες και τα μονόδρομα, οπότε στο αυτί έρχεται στα ίσα του.
λόγω γενικά περιορισμένης - μικρής ισχύος, η απόδοση των χαμηλών είναι και πάλι περιορισμένη.
λόγω του μετασχηματιστή εξόδου, η απόκριση στα πρίμα δε μπορεί να έχει την ταχύτητα και την έκταση ενός σόλιντ.
από την άλλη, ένα ήπιο κουρεματάκι στα άκρα του φάσματος, λύνει πολλά θέματα, και ισχύος και χώρου, και ταυτόχρονα είναι και ευάκουστο.
να συνεχίσω ή βαρέθηκες?
εγώ λέω να σταματήσω, βαρέθηκα, ας μαζευτούμε καλύτερα να πιούμε καμιά μπυρίτσα ρε συ!
Η επιθυμία του κάθε ακροατή είναι αδιάφορη στο χώρο της υψηλής πιστότητας αναπαραγωγής.3. η επιθυμητή αυτή "ευάκουστη" παραμόρφωση διάφορων λυχνιών, συνδυασμένη με την "μπίχλα" της λυχνίας (να, λίγο κομμένα τα άκρα του φάσματος, λίγο χαλαρά τα μπάσα, λίγο τονισμένα τα μεσαία, κάποιοι κωδωνισμοί, κλπ κλπ κλπ) είναι αυτό που σε κάνει να ακούς τη σκατοηχογράφησή σου στο σκατοηχείοσου στο σκατοχώρο σου, και να λες: "επιτέλους! τώρα γουστάρω! τώρα ακούω αληθινή μουσική!" Κ. ΕΑΡ
Κατ αρχην εάν το τελικο συμπερασμα της ανωτερω παραγραφου είναι αυτό που γραφεις μηπως σε τελικη αυτή είναι και η επιθυμια των υπολοιπων ενισχυτων και θα επρεπε να κανουν την προσευχη τους για να εχουν αντιστοιχες αναφωνησεις από τους πελατες τους (επιτέλους! τώρα γουστάρω! τώρα ακούω αληθινή μουσική), αφου σε τελικη αυτή είναι η επιθυμια του κάθε ακροατη?
ο "κάθε ακροατής" είναι ένας άσχετος που απλά ξοδεύει λίγα ή πολλά ή πάρα πολλά λεφτά σε ένα χάλια χώρο κι έχει άποψη.
ο ρόλος του ενισχυτή είναι να ενισχύει το σήμα χωρίς να το πηδάει στην παραμόρφωση.
τα υπόλοιπα, είναι μεταξωτές κορδέλες, και ξέρεις, τις μεταξωτές κορδέλες και τα μεταξωτά βρακιά τα φτιάχνουν για μεταξωτούς κώλους, τους οποίους κατά βάση τους "πιάνουν", και τους "χουφτώνουν" κι ακούν κι "ευχαριστώ".
εγώ, ευχαριστώ δε θα πάρω. Πήρα παλιότερα, χόρτασα. νεξτ...
όχι, δε βάζουν κουδουνίστρες, είναι η ίδια η κατασκευή της λυχνίας τέτοια που οδηγεί σε συντονισμό του γυαλιού της και των πλεγμάτων και των νημάτων και αυτό ακούγεται.Παρολα αυτά ας κανουμε μια αναλυση πιο ενδελεχη.
Εισαι σιγουρος ότι καλοι ενισχυτες λυχνιας εχουν κομμενα τα ακρα, κωδωνισμους (τι διαλο κουδουνιστρες δωρο βαζουν οι κατασκευαστες μεσα?) και τονισμενα μεσαια?
όσο για τα άκρα του φάσματος, ναι, έτσι είναι. επαναλαμβάνω: οι ολίγες εξαιρέσεις, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.
Γενικά μιλώντας, είναι αδύνατο ένας ενισχυτής λυχνίας να έχει πολύ χαμηλή αντίσταση εξόδου, όχι όπως ένας σόλιντ, οπότε το ντάμπινγκ φάκτορ θα είναι μικρό και το μπασο πχ θα είναι πλαδαρό. Γι'αυτό ταιριάζουν υπερελεγχόμενα ηχεία, με σφιχτή ανάρτηση και περιορισμένη απόκριση, όπως οι κόρνες και τα μονόδρομα, οπότε στο αυτί έρχεται στα ίσα του.
λόγω γενικά περιορισμένης - μικρής ισχύος, η απόδοση των χαμηλών είναι και πάλι περιορισμένη.
λόγω του μετασχηματιστή εξόδου, η απόκριση στα πρίμα δε μπορεί να έχει την ταχύτητα και την έκταση ενός σόλιντ.
από την άλλη, ένα ήπιο κουρεματάκι στα άκρα του φάσματος, λύνει πολλά θέματα, και ισχύος και χώρου, και ταυτόχρονα είναι και ευάκουστο.
να συνεχίσω ή βαρέθηκες?
εγώ λέω να σταματήσω, βαρέθηκα, ας μαζευτούμε καλύτερα να πιούμε καμιά μπυρίτσα ρε συ!